Uzaktan ve çevrim içi eğitim yoluyla yapılan Türkçe eğitimi çalışmalarının incelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, uzaktan ve çevrim içi eğitim yoluyla yapılan Türkçe eğitimi çalışmalarının incelenmesidir. Nitel araştırma yöntemlerinden olan temel nitel araştırma modelinin kullanıldığı araştırmada, belirlenen anahtar kelimelerin taranması sonucu 38 çalışmaya ulaşılmıştır. Elde edilen veriler betimsel analiz tekniği ile çözümlenmiştir. Araştırmada uzaktan ve çevrim içi eğitim yoluyla yapılan Türkçe eğitimi çalışmalarının (20’si tez, 18’i makale olmak üzere 38 çalışma) yeterli sayıda olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirlenen 20 tezin 17’si yüksek lisans, 3’ü doktora düzeyinde yapılmıştır. İncelenen çalışmalarda beceriden çok konuya odaklanıldığı belirlenmiştir. Uzaktan ve çevrim içi eğitim yoluyla yapılan Türkçe eğitimi çalışmalarının -birbirine yakın olmakla birlikte- daha çok ana dili olarak Türkçe öğretimi sınıflandırmasında yapıldığı tespit edilmiştir. Beceriye odaklanılan çalışmaların konuşma ve yazma ağırlıklı olduğu görülmüştür. Araştırma kapsamında incelenen çalışmalarda en fazla tarama yönteminin kullanıldığı belirlenmiş, bu konuda deneysel çalışmaların az yapıldığı dikkat çekmiştir. Bu konudaki lisansüstü çalışmaların en fazla yapıldığı üniversitenin Gazi Üniversitesi olduğu; yine lisansüstü çalışmaların en çok yazıldığı ana bilim dalının Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi/ Türkçe Eğitimi olduğu belirlenmiştir. Çalışmaların daha çok öğrenci grubu üzerinde yoğunlaştığı ve söz konusu çalışmaların eğitim düzeylerine göre dağılımı incelendiğinde en fazla üniversite eğitim düzeyinde gerçekleştirildiği tespit edilmiştir. Çalışmalarda en fazla kullanılan veri analiz yöntemlerinin içerik analizi ve betimsel analiz olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çevrim içi eğitim
• Türkçe eğitimi
• uzaktan eğitim
• çevrim içi eğitim uygulamaları

Investigation of Turkish education studies carried out through distance and online education

Abstract

The purpose of this research is to examine Turkish education studies conducted through distance and online education. In the study, the basic qualitative research model, which is one of the qualitative research methods, was used. In the research 38 studies have been obtained as a result of scanning identified keywords. The obtained data was analyzed by descriptive analysis. It was concluded in the research that the number of studies (38 studies, of which 20 are thesis, 18 are articles) conducted through distance and online education were not sufficient. Of the 20 identified theses, 17 were master's level and 3 were doctoral level. It was identified that the studies focused on the topic rather than the skill. It has been determined that Turkish education studies conducted through distance and online education -although they are close to each other- are mostly carried out in the classification of teaching Turkish as a mother tongue. It was seen that the studies focused on the skill were mainly speaking and writing. In the studies examined within the scope of the research, it was determined that the scanning method was used the most, and it was noted that the experimental studies on this issue were few. It was thought that the university where the most postgraduate studies were carried out in this issue was Gazi University. It has been determined that the department in which postgraduate studies are mostly written is Turkish and Social Sciences Education/ Turkish Education. It has been identified that the studies are mostly focused on the student group and the distribution of the aforementioned studies according to their education level is mostly carried out at the university education level. It was determined that the most used data analysis methods in the studies were content analysis and descriptive analysis.

Keywords

• Online education
• Turkish education
• distance education
• online education applications

References

1. Alpaslan, M., Demirci, M., Horzum, M. B. ve Özkaya, M. (2013). Türkçe uzaktan eğitim araştırmalarının incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 79-100.
2. Arnavut, A. & Özdamlı, F. (2016). Examination of studies on technology-assisted collaborative learning published between 2010-2014. Cypriot Journal of Educational Science, 11(3), 119-125.
3. Arslan Hendekçi, E. ve Özen, F. (2016). Türkiye’de eğitim denetimi alanında 2005–2015 yılları arasında yayımlanan makale ve tezlerin betimsel analizi. OPUS – Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 6(11), 619-650. DOI: 10.26466/opus.255105.
4. Aşık, İ. (2019). Web tabanlı mesleki gelişim uygulamasının matematik öğretmenlerinin ölçme ve değerlendirmeye yönelik yaklaşımlarına etkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
5. Aydın, M. ve Çakıroğlu, Ü. (2021). Uzaktan öğretim modelleri. A. Göçer (Ed.), Türkçenin uzaktan öğretimi ve öğrenimi (s.49-71). Ankara: Pegem Akademi.
6. Aydoğdu, R. (2016). İlköğretim 7. sınıf öğrencilerinde insan ve çevre ünitesinin moodle destekli öğretiminin öğrenci başarısına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Erzurum: Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
7. Bakia, M., Jones, K., Means, B., Murphy R. & Toyama Y. (2010). Evaluation of evidence-based practices in online learning: A meta-analysis and review of online learning studies. Erişim Adresi: https://www2.ed.gov/rschstat/eval/tech/evidence-based-practices/finalreport.pdf
8. Baecker, E. M., Vogt, S. & Zawacki-Richter, O. (2009). Review of distance education research (2000 to 2008): Analysis of research areas, methods, and authorship patterns. The International Review of Research in Open and Distributed Learning, 10(6), 21-50. https://doi.org/10.19173/irrodl.v10i6.741

9. Burston, J. & Giannakou, K. (2022). MALL language learning outcomes: A comprehensive meta-analysis 1994–2019. ReCALL 34(2): 147–168. https://doi.org/10.1017/S0958344021000240
10. Creswell, J. W. (2003). Research design: Qualitative, quantitative and mixed methods approaches. California: Sage Publications.
11. Durak, G., Çankaya, S., Yünkül, E., Urfa, M., Toprakliklioğlu, K., Arda, Y., & İnam, N. (2017). Trends in distance education: A content analysis of master’s thesis. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 16(1), 203–218.
12. Erdem Aydın İ., Kaya S., İşkol S., & İşcan A., (2019). Anadolu Üniversitesi uzaktan eğitim bölümünde yayınlanmış yüksek lisans ve doktora tezlerinin içerik analizi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 9(3), 430-441. https://doi.org/10.5961/jhes.2019.343
13. Göçmez, L. (2014). Uzaktan eğitim öğrencilerinin yabancı dil öğrenme inançları ve otonom öğrenmeye hazırbulunuşlukları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
14. Gülnar, B. (2003). Bilgisayar ve internet destekli uzaktan eğitim programlarının tasarım, geliştirme ve değerlendirme aşamaları (SUZEP örneği). Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
15. Gündüz, A. Y. (2013). Öğretmen adaylarının uzaktan eğitim algısı. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Sakarya: Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
16. Hauser, L. (2013). Qualitative research in distance education: An analysis of journal literature 2005–2012. American Journal of Distance Education, 27(3), 155-164. DOI:10.1080/08923647.2013.805641.
17. Kim, D. & Vorobel, O. (2012). Language teaching at a distance: An overview of research. CALICO Journal, 29(3), 548-562. DOI: 10.11139/cj.29.3.548-562.
18. Martin, F., Sun, T. & Westine, C. D. (2020). A systematic review of research on online teaching and learning from 2009 to 2018. Computers & Education, 159, 1-17. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2020.104009
19. Merriam, S. B. & Tisdell, E. J. (2016). Qualitative research: A guide to design and implementation. San Francisco: Jossey-Bass.
20. Orakcıoğlu, E. (2019). Türkiye’de uzaktan eğitim temalı 2013-2018 yılları arasında yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Eskişehir: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
21. Sarıtaş, M. (2013). Uzaktan eğitim. M. Sarıtaş (Ed.),Öğretim teknolojileri ve materyal tasarımı (3. Basım) (s.133-158). Ankara: Pegem Akademi.
22. Şahin, M. C. (2005). Internet tabanlı uzaktan eğitimin etkililiği: Bir meta analiz çalışması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Adana: Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
23. Uçuş, H. (2017). Uzaktan eğitimin görme engellilerin problem çözüm sürecine yansımalarının incelenmesi: Düşünme yapıları bağlamında matematiksel iletişim. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
24. Uşun, S. (2006). Uzaktan eğitim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
25. Ünal, R. M. & Ekinci, N. (2021). Uzaktan eğitim yoluyla İngilizce öğretimi: Fırsat mı? Tehdit mi? Pearson Journal of Social Sciences & Humanities. 6(15), 388-419. http://dx.doi.org/10.46872/pj.383
26. Yapar, O. E. (2018). Yabancı dil olarak İngilizce okutmanlarının uzaktan eğitimle deneyimlerinin araştırılması. Yayımlanmamış doktora Tezi, Çanakkale: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
27. Yıldırım, A. (1999). Nitel araştırma yöntemlerinin temel özellikleri ve eğitim araştırmalarındaki yeri ve önemi. Eğitim ve Bilim, 23(112), 7-17.
28. Yıldız, M. (2015). Uzaktan eğitim programlarında ders veren öğretim elemanlarının uzaktan eğitime yönelik bilgi, inanç ve uygulamaları arasındaki ilişkiler. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.