The concept of sin-redemption-absolution in Hartmann von Aue’s “Der arme Heinrich”

Abstract

Literary works are fostered by the cultural and intellectual elements of the age and society which produces them. The social condition in which the works are produced influences the structure of each work, as well as defining the aesthetic values of the literature of the period. This is how literary works reflect the ethos of the age in which they are written. Literature, on this account, depends on the society as its source, at the same time serving as a means of change, progress and improvement for the society itself. Therefore, it is also possible to consider literary works as instruments that serve the purpose of educating the society. Christianity is an essential element in the cultural and intellectual life of Medieval Germany. As a result of this, Medieval German Literature is characteristically religious. In this period, the God-World opposition is utilized in the intellectual and cultural spheres. For this world is a pathway towards the other world and salvation, humans need to abstain from the sins they naturally tend to commit and ask for God’s mercy to find eternal salvation. Well-educated in theology, then, through their work the writers of the period communicate to their audience the basic teachings of Christianity and the religious philosophy of the age. Intending to educate the reader with the help of literary characters, these works provide examples concerning the ideal way of living in this world . Within this context, this study explores the concept of “Sin-Redemption-Absolution ” in “Der arme Heinrich’’ by Hartmann von Aue, one of the major poets  of Medieval German Literature. Based on an analysis of the processes of sickness and recovery of the main character Heinrich in terms of the concept of “Sin-Redemption-Forgiveness”, the study aims to discover the teachings the poet had possibly in mind as he composed his work.

Keywords

• Medieval German literature,courtly literature,Hartmann von Aue,sociology of literature

Hartmann von Aue'nin ''Der arme Heinrich'' eserinde günah-kefaret-bağışlanma olgusu

Öz

Edebi eserler yazıldıkları çağ ve toplumun kültürel ve düşünsel unsurlarından beslenirler. Eserlerin olgunlaştığı toplumun şartları, o dönem edebiyatının estetik değerlerinin yanı sıra eserin yapısını da etkiler. Böylelikle edebi eserler yazıldıkları dönemin ruhunu yansıtırlar. Edebiyat toplumdan beslenirken, aynı zamanda toplumu değiştirme, geliştirmeye, iyileştirmeye yarayan bir araca da dönüşür. Bu yönleri ile edebi eserler aynı zamanda toplumu eğitme amacına hizmet eden araçlar olarak yorumlanabilir. Alman Orta Çağı’nın kültürel ve düşünsel yaşamının temelindeki en önemli unsurlardan birisi Hristiyanlıktır. Bu nedenle Orta Çağ Alman Edebiyatı dini bir karakteristiğe sahiptir. Kilisenin egemenliğindeki düşünce ve kültür dünyası Tanrı-Dünya zıtlığından yararlanmıştır. Öteki dünya ile olan ilişki ve kurtuluşa giden yol bu dünyadan geçer. Kişi sonsuz kurtuluşa ermek için doğası gereği meylettiği günahlardan kaçınarak, Tanrı’nın merhametine sığınmalıdır. Dönemin yazarları iyi bir teoloji eğitimi almış olduklarından, eserlerinde Hristiyanların temel öğretilerini ve dönemin dini felsefesini de eserleri aracılığıyla dinleyiciye aktarırlar. Eserlerde dinleyicilere edebi karakterler aracılığıyla, dünya hayatını nasıl geçirmeleri gerektiği ile ilgili örnekler sunulur. Böylelikle dinleyicileri eğitme amacı güdülmüştür. Bu çalışmamızda Alman Orta Çağ Edebiyatı’nın önemli ozanlarından Hartmann von Aue’nin ‘’Der arme Heinrich’’ adlı eserinde ‘’Günah- Kefaret- Bağışlanma’’ olgusu incelenecektir. Eserin baş karakteri Heinrich’in hastalanma ve iyileşme sürecinin ‘’Günah- Kefaret- Bağışlanma’’ olgusu bağlamında incelenmesinden yola çıkacağımız bu çalışmadaki amacımız ozanın eserle hedeflemiş olabileceği öğretileri ortaya çıkarmaktır. 

Anahtar Kelimeler

• Alman Orta Çağ edebiyatı,Saray edebiyatı,Hartmann von Aue,edebiyat sosyolojisi

References

1. Alver, K. (Ed.) (2004). Edebiyat Sosyolojisi İncelemeleri. Ankara: Hece. Aue, H. v. (1993). Der Arme Heinrich. Stuttgart: Reclam. Beutin, W. ; Beilein, M. ; Ehlert, K. ; Emmerich, W. ; Kanz, C. ; Lutz, B. ; Meid, V. ; Opitz, M. ; Opitz-Wiemers, C. ; Schnell, R. ; Stein, P. & Stephan, I. (2013). Deutsche Literaturgeschichte. Stuttgart/Weimar: J.B. Metzler Bumke, J. (1979). Mäzene im Mittelalter. Münih: C.H. Beck. Bumke, J. (2008). Höfische Kultur. Literatur und Gesellschaft im hohen Mittelalter. Münih: DTV. (12. Baskı) Braak, I.& Neubauer M. (1990). Poetik in Stichworten. Unterägeri: Hirt. (7. Baskı) De Boor, H. (1960). Geschichte der deutschen Literatur II. Münih: C.H. Beck. (9. Baskı) Güngör, M. (2017). Hristiyanlıkta Yedi Ölümcül Günah. Dini Araştırmalar, Temmuz-Aralık 2014, Cilt : 17, Sayı : 45, 36-59. Jaeggi, U. (1976). Literatursoziologie. Heinz Ludwig Arnold.(Ed.) Grundzüge der Literatur- und Sprachwissenschaft içinde (s. 397-413). Münih: DTV (4. Baskı) Keil, G. (1986). Der Aussatz im Mittelalter. Aussatz-Lepra-Hansenkrankeit: Ein Menschheitsproblem im Wandel içinde. Würzburg: Deutschen Aussätzigen Hilfswerk. Kern, U. (2018). Der transzendentale Aufklärer Meister Eckart. Münster: LIT. Kızılgöl, C. (2018). Ortaçağ Hıristiyan Dünyasında Bellek Kavramı ve Gizem Oyunları: York Döngüsü. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 58(1), 1023-1044. doi:http://dx.doi.org/10.33171/dtcfjournal.2018.58.1.47 Könneker, B. (1987). Hartmann von Aue. Der arme Heinrich. Mannheim: Diester. Leppin, V. (2008). Aristotelisierung, Immedialisierung und Radikalisierung. Transformationen der Sündenlehre von Thomas von Aquin bis Martin Luther. Marburger theologische Studien 105, 43-75). 105.) Magerski, C.& Karpenstein-Eβbach, C. (2019). Literatursoziologie, Grundlagen, Problemstellungen und Theorien. Wiesbaden: Springer. Märtl, C. (2007). Die 101 wichtigsten Fragen. Mittelalter. Münih: Beck. (2. Baskı) Rainer, G., Kern, N. & Rainer, E. (2014). Stichwort Literatur. Geschichte der deutschsprachigen Literatur. Linz: Veritas. (6. Baskı) Ricœur, P. (2018). Symbolik des Bösen. Phänomenologie der Schuld II. Münih: Karl Alber. Ridder, K. (2012). Unverfügbarkeit des ewigen Lebens. Paradigma, 21-2. 95-112. Rösch, H. (1967). Grundlagen, Stile, Gestalten der deutschen Literatur. Frankfurt am Main: Hirschgraben. Schumacher, M. (1996). Sündenschmutz und Herzensreinheit. Studien zur Metaphorik der Sünde in lateinischer und deutscher Literatur des Mittelalters. Münih: Wilhelm Fink. Schwarz, R. (2016). Vorgeschichte der reformatorischen Bußtheologie. Berlin: De Gruyter. Sieburg, H. (2010). Literatur des Mittelalters. Berlin: Akademie. Straßburg, v. G.,(2012). Tristan. Berlin: Insel. Wapnewski, P. (1976). Hartmann von Aue. Stuttgart: J. B. Metztler. (6. Baskı) Weddige, H. (2008). Einführung in die germanistische Mediävistik. Münih: Beck. (7. Baskı) Wolf, J. (2007). Einführung in das Werk von Hartmann von Aue. Darmstadt: WGB. Yalçınkaya-Akçit, B. (2017). Erec ve Dede Korkut Kitabı’nda Erdem ve Kazanımlar. International Journal of Language Academy, 5/6, 360-371. DOI Number: http://dx.doi.org/10.18033/ijla.3695 Zengin, D. (2011). Alman Edebiyatı. Başından 19. Yüzyıla Kadar. Edebi Devirler, Önemli Yazarlar, Eserleri ve Eserlerden Okuma Parçaları. Ankara: Pelikan.