Translators (Drogmans) in the Journey to the East of Nerval and Route from Paris to Jerusalem by Chateaubriand

Abstract

In the 19 th century, when steam ships and other public transport became widespread, we saw an increase in the interest in travel literature in Western Literature during the period when the European traveller from each social class realized different intentions and curiosities. Two writers and travellers have given works in the genre of travel narrative deal with historical artifacts, different cultures, beliefs and customs. Gérard de Nerval presented information based on his observations and impressions in his work “Journey to the East”, and François-René de Chateaubriand in his work  “Route from Paris to Jerusalem.” In their travel writings, they acquire a lot of information about the places they visit and communicate with the people they meet during the trip thanks to the translators called “Drogman”. The translators, known as “Drogman”, who have a good command of the Western and Eastern languages, have made great contributions to the written and oral translations of the Ottoman Empire. Many travellers, ambassadors, politicians and scientists who came to the Empire were commissioned by the Empire or provided translators at their own expense, including Nerval and Chateaubriand. In this study, the objectivity of the translation services provided by the “drogman(s)” in both works, their attitudes and thoughts towards them will be analyzed with sociological and literary criticism method.

Keywords

• Drogmans,translator,Nerval,Journey to the East,Chateaubriand,Route from Paris to Jerusalem

Chateaubriand’ın “Paris-Kudüs Yolculuğu” ile Nerval’in “Doğu’da Seyahat”eserlerinde tercümanlar (Drogmans)

Abstract

XIX. yüzyılda buharlı gemilerin ve diğer toplu taşımların yaygınlaşmasıyla ulaşımın kolay ve her sosyal sınıftan Avrupalı seyyahın farklı niyet ve merak duygularını gerçekleştirdikleri dönemde Batı Edebiyatında gezi türünden yazılara ilginin artığını görüyoruz. Gezi türünde eser veren iki yazar ve seyyah, Doğu’da gördükleri tarihî eserleri, farklı kültür, inanç ve âdetleri öne çıkan konuları ele alırlar. Gérard de Nerval “Doğu’da Seyahat”isimli eserinde, François-René de Chateaubriand ise ”Paris-Kudüs Yolculuğu” eserinde gözlem ve izlenimlerine dayalı bilgiler sergilemişlerdir. Gezi yazılarında gezip gördükleri yerler hakkında birçok bilgi edinimlerini ve gezi esnasında tanıştıkları insanlarla iletişimlerini “Drogman” olarak adlandırılan çevirmenler sayesinde gerçekleştirirler. Batı ve doğu dillerini iyi derecede bilen “Drogman” olarak adlandırılan çevirmenler Osmanlı İmparatorluğu’nda gerçekleştirilen yazılı ve sözlü çevirilere büyük katkıları olmuştur. İmparatorluğa gelen birçok seyyah, elçi, siyasetçi ve bilim adamları İmparatorluk tarafından görevlendirilen veya kendi imkânlarıyla çevirmen temin edenler arasında Nerval ve Chateaubriand bulunmaktadır. Bu çalışmamızda her iki eserdeki “drogman”ların kişilere verdikleri çeviri hizmetlerinin tarafsızlığını ve bu kişilerinin kendilerine yönelik davranış ve düşünlerini sosyolojik ve edebi eleştiri yöntemiyle analiz edilmeye çalışılacaktır. 

Keywords

• Drogmans,çevirmen,Nerval,Doğu’da Seyahat,Chateaubriand,Paris-Kudüs Yolculuğu

References

1. Abbasbeyli, Elvin. (2019). Les drogmans de l’empire ottoman. aiic.net. July 19, 2018. Accessed July 6, . Chateaubriand, François-René de,. (1861). Itinéraire de Paris à Jérusalem, Garnier, Paris, Exporté de Wikisource le 15/07/2019. Chateaubriand, François-René de,. (1968). Itinéraire de Paris à Jérusalem, Garnier-Flammarion, Paris. Cogez, Gérard. (2008). Voyage en Orient de Gérard de Nerval, Edition Gallimard, Paris, France. Moussa, Sarga. (1995). La Relation orientale, Enquête sur la communication dans les récits de voyage en Orient (1811-1861), Klincksieck, Paris, France. Moussa, Sarga. (2007). Le sabir du drogman. Arabica, Brill Academic Publishers, LIV Nerval, Gérard de,. (1980). Voyage en Orient, Édition GF- Flammarion, Paris. Schreier, Lise. (2006). Seul dans l'orient lointain : les voyages de Nerval et Du Camp, Publications de l‘Université Saint-Etienne, France. Tverdota, György. (1994). Ecrire le voyage, Presse de la Sorbonne Nouvelle, Paris, France.
2. Documents consultés : Antoine Gautier. (2006). La fonction consulaire à l'époque moderne, Presses universitaires de Rennes. Berchet, Jean-Claude, (1985), Le Voyage en Orient : Anthologie des voyageurs français dans le Levant au XIXe siècle, Robert Laffont, Paris. Dehérain Henri. (1931). L'orientalisme français en Égypte au XVIIIème siècle. In: Journal des savants, Juin pp. 261-272; Guyot, Alain et Le Huenen, Roland. (2006). « L'Itinéraire de Paris à Jérusalem de Chateaubriand: L'invention du voyage romantique. Guyot, Alain. (2005). « Dévoyager »: le rire de l’écrivain romantique en voyage, ou le genre subverti », Recherches & Travaux, 67, mis en ligne le 30 septembre 2008, consulté le 31 août 2019. URL : ttps://journals.openedition.org/recherchestravaux/271 https://www.turquie-culture.fr/pages/histoire/relations-franco-turques/jeunes-de-langue-interpretes-au-levant.htmlhttps://cdn.islamansiklopedisi.org.tr/dosya/40/C40013253.pdf