Diplomacy language and translation

Abstract

Diplomacy, which serves to establish relations between different societies, is defined as one of the foreign policy instruments of States. There are many types of diplomacy: old, new, ad hoc, continuous, secret, closed, open, etc. Today, diplomacy is carried out through diplomats. Diplomacy is a formal language, it has certain patterns. It is part of the political language. The language of diplomacy is divided into three categories: the language of expertise, technical terms and expressions and language of negotiation. There are many types of text, both written and spoken. Because diplomacy is the art of persuasion, it refers to the language's calling function. In the language of diplomacy rhetoric is encountered as metaphor, metonymy, antonomasia, analogy, litotes, euphemism, personification, triple string etc. The aim of this study is to examine the formal, semantic and cultural features of diplomacy, to determine the problems and translation strategies encountered in the translation of diplomacy. The method of the study is descriptive. In this context, the texts taken from the press releases of the Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Turkey were examined in accordance with the decisions of the translator in the target language. The review texts include “condemnation letters with condolence letters written in the context of assault, accident, death”. Accordingly, it has been observed that diplomatic translation has many difficulties in terms of linguistic, cultural, textual, environment and translator. It is expected that a functional translation approach will be adopted in the translation of diplomatic texts and that the translation will be focused on the target language and culture, and that the translator will be able to translate in all areas of diplomacy with a command of the text language and traditions.

Keywords

• Translation,diplomatic language,diplomat,types of diplomatic text,translator

Diplomasi dili ve çevirisi

Abstract

Farklı toplumlar arasında ilişki kurmaya yarayan diplomasi, Devletlerin dış politika araçlardan biri olarak tanımlanır. Eski ve yeni olmak üzere, ad hoc, sürekli, gizli, kapalı, açık vb. pek çok türü vardır. Günümüzde diplomasi diplomatlar aracılığıyla yürütülür. Diplomasi dili biçimsel bir dildir, belli kalıpları vardır. Siyaset dilinin bir parçasıdır. Diplomasi dili uzmanlık dili; teknik terim ve ifadeler; müzakere dili olmak üzere üçe ayrılır. Yazılı ve sözlü pek çok metin türü bulunur. Diplomasi ikna etme sanatı olduğu için dilin çağrı işlevine başvurur. Diplomasi dilinde eğretileme, düzdeğişmece, kapsamlayış, dolaylama, benzetme, arıksayış, örtmece, kişileştirme, üçlü dizem vb. söz sanatlarına rastlanır. Bu çalışmanın amacını, diplomasi dilinin biçimsel, anlamsal ve kültürel özelliklerini incelemek, diplomasi çevirisinde karşılaşılan sorunları ve çeviri stratejilerini belirlemek oluşturmaktadır. Çalışmanın yöntemi betimsel bir nitelik taşımaktadır. Bu bağlamda, T. C. Dışişleri Bakanlığı’nın basın bildirilerinden alınan metinler erek dilde çevirmen kararları doğrultusunda incelenmiştir. İnceleme metinleri “saldırı, kaza, vefat bağlamında yazılan taziye mektuplarıyla ateşkes çağrı mektubunu” içermektedir. Buna göre, diplomasi çevirisinde dilsel, kültürel, metinsel, ortam ve çevirmen açısından pek çok zorluk olduğu gözlemlenmiştir. Diplomatik metinlerin çevirisinde işlevsel çeviri yaklaşım benimsenip erek dil ve kültür odaklı çeviri yapılması, çevirmenin metin dili ve geleneklerine hâkim olarak diplomasinin her alanında çeviri yapabilme yeteneğine sahip olması beklenmektedir.

Keywords

• Çeviri,diplomasi dili,diplomat,diplomatik metin türleri,çevirmen

References

1. Ağıldere, S. (2003). Siyasi Söylemde Eğretileme ve Düzdeğişmece. A. (Eziler) Kıran, E. Korkut, S. Ağıldere (yay. haz.), Günümüz Dilbilim Çalışmaları (s.143-155). İstanbul: Multilingual. Akıncı, Z. (1997). Diplomatik Dil ve Özellikleri. TÖMER Çeviri Dergisi, Özel Kuram Sayısı, 105-112. Aksan, D. (1996). Türkçenin Sözvarlığı. Ankara: Engin. Aksoy, N. B. (2002). Siyaset Dili ve Çevirisi. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, Cilt (19) l, 1-10. Arifon, O. (2010). Langue diplomatique et langage formel: un code à double entente. In Hermès, La Revue, 3 (58), s. 69 – 78. Erişim Adresi:https://www.cairn.info/revue-hermes-la-revue-2010-3-page-69.htm. (04.07.2019). DOI : 10.4267/2042/38676 Berridge, G.- James-A. (2001). A Dictionary of Diplomacy. University of the West of England, Bristol: Palgrave. Bulut, A. (2008). Basından Örneklerle Çeviride İdeoloji - İdeolojik Çeviri. İstanbul: Multilingual. Bulut, A. K. (2015). Tercüme Hatası!?. İstanbul: Çeviribilim. Cassirer, E. (1989). Essais sur le Langage. Paris: Minuit. Çelik H. (18.10.2019). CNN TÜRK, Erişim Adresi: https://www.youtube.com/watch?v=9vqbJArwYLM (20.10.2019). Doğan, A. (2018). Sözlü Çeviride Diplomatik Söylem Parametreleri. E. Diriker (yay.haz.), Türkiye’de Sözlü Çeviri: Eğitim, Uygulama ve Araştırmalar (s. 85-112). İstanbul: Scala. Doğan, A. (2017). Interpreting in Diplomatic Contexts. In A. Angı (Ed.), Translating and Interpreting Specific Fields: Current Practices in Turkey. (pp. 19-51). Frankfurt: Peter Lang. Delporte, C., (2009). Une histoire de la langue de bois. Paris: Flammarion. D’Holbach, Baron- P.-H. (2010). Essai sur l’art de ramper à l’usage des courtisans. Paris: Allia, Erişim Adresi: https://www.editions-allia.com/fr/livre/85/essai-sur-lart-de-ramper-a-lusage-des-courtisans (07.07.2019). Eruz, S. (2010). Çokkültürlülük ve Çeviri: Osmanlı Devleti’nde Çeviri Etkinliği ve Çevirmenler. İstanbul: Multilingual. Estin, C. ve Laporte, H. (2002). Yunan ve Roma Mitolojisi. Çev. Musa Eran, Ankara: Tübitak. Evans, G.-Newnham, J. (2007). Uluslararası İlişkiler Sözlüğü. Çev. H. Ahsen Utku, İstanbul: Gökkubbe. Figures de Style, (2019). www.hugoetbalzac.fr/blog/les-figures-de-style.html (17.07.2019). Fumaroli, M., (2003). Quand l’Europe parlait français. Paris: Le Livre de Poche. Gambier, Y. (2010). Public Communications: Beyond Boundaries. C. Schäffner ve S. Bassnett (Eds.), Political Discourse, Media and Translation (s. 233-243). GBR: Cambridge Scholars Publishing. Erişim Adresi: https://www.cambridgescholars.com/download/sample/60006 (28.07.2019). Gümüş, O.- Sevi, A. (1996). Uluslararası İlişkiler Sözlüğü. Ankara: Polat. Habertürk: “Haberler-Gündem”. (01.10.2019). https://www.haberturk.com/bakan-cavusoglu-macron-ayaklara-pislik-icinde-iken-oten-horoza-benziyor-2527069 (15.10.2019). Hotman de Villiers, J., (2003). De la charge et dignité de l’ambassadeur. Paris-Cergy: Essec- Iréné. Kıran, A. ve Korkut, E. (2011). Fransızca Sözcük Bilgisi. Ankara: Seçkin. Kıran, Z. ve Eziler Kıran, A. (2018). Dilbilime Giriş. Ankara: Seçkin. Kingston de Leusse, M., (1998). Diplomatie. Une sociologie des ambassadeurs. Paris: L’Harmattan. Lardeux, A. S. (2019). Discours politique et récit national, Quand la politique s’en mêle. Traduire, s.15-23. Erişim Adresi: https://journals.openedition.org/traduire/1640 (14.07.2019). Legrand, T., (2010). Ce n’est rien qu’un président qui nous fait perdre notre temps. Paris: Stock. Lexique des Termes Juridiques (2017). 25. édition 2017-2018. S. Guinchard (Ed.).Paris: Dalloz. Luque, A. F. (1999). An approach to Diplomatic Translation. Translation, 3 (4), https://translationjournal.net/journal/10dipl.htm (24.07.2019). Robert, P. (1986). Le Petit Robert, Dictionnaire de la Langue Française. Paris: Le Robert. Saeed A. (1991). Approaches to the Diplomatic Writings. Baghdad, Iraq: Publications of the Iraqi Foreign Service Institute. Sönmezoğlu, F. (1996). Uluslararası İlişkiler Sözlüğü. İstanbul: Der. T.C. Dışişleri Bakanlığı: http://www.mfa.gov.tr/no_229_-yemen-in-gecici-baskenti-aden-de-duzenlenen-saldirilar-hk.tr.mfa (02.08.2019). T.C. Dışişleri Bakanlığı: http://www.mfa.gov.tr/no_221_-tunus-cb-beji-caid-essebsi-nin-vefati-hk.fr.mfa (02.08.2019). T.C. Dışişleri Bakanlığı: http://www.mfa.gov.tr/no_241_-libya-da-kurban-vesilesiyle-catismalara-ara-verilmesi-hk.fr.mfa (11.08.2019). T.C. Dışişleri Bakanlığı: http://www.mfa.gov.tr/no_226_-pakistan-da-meydana-gelen-ucak-kazasi-hk.tr.mfa (02.08.2019). Tuncer, H. (2005). “Eski” ve “Yeni” Diplomasi. Ankara: Ümit. Tuncer, H. (2006). Küresel Diplomasi. Ankara: Ümit. 'Türkiye'ye çok Fransızsınız' (14.04.2011). CNN TÜRK, Erişim adresi: http://www.radikal.com.tr/politika/turkiyeye-cok-fransizsiniz-1046114/ (20.10.2019) Türkçe Sözlük (2005). 10. Baskı. Ankara: TDK. United Nations Dictionary (2001). (10th ed.). New York: UNs Publications. Vardar, B. (2002). Açıklamalı Dilbilim Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Multilingual. Villar, C., (2006). Le Discours diplomatique. Paris: L’Harmattan. Vural Kara, S. (2007). Diplomasi Metinleri Çevirisi Örneğinde Kaynak Metin – Erek Metin Bağıntısı. Dil ve Edebiyat Dergisi. Sayı: 4 (1), 49-67. Yetkin Karakoç, N. (2015). Çeviri ve Diplomasi. İstanbul: Çeviribilim. Zhang, J. (2012). From interpersonal to international: two types of translation in the making of implicitness in diplomatic discourse. Perspectives: Studies in Translatology , 22(1), 75-95.