Research Article

Tuvacada çokluk anlamı veren sözcükler ile bu sözcüklerin kullanım özellikleri

Number: 23 June 21, 2021
  • Fatoş Karadağ Toprak *
TR EN

Tuvacada çokluk anlamı veren sözcükler ile bu sözcüklerin kullanım özellikleri

Öz

Çokluk yapıları dünya dillerinde olduğu gibi Türk dilinde de önemli bir yere sahiptir. Dilde nesneleri ya da kavramları sınıflama yollarından bir tanesi de çokluk kategorisidir. Türk dilinde çokluk; anlam bakımından çokluk içeren sözler, çokluk ekleri ve yalın halde ya da bazı hal ekleri kullanarak isimleri tekrarlama yani çokluk bildiren zarflarla, sayı sözcükleriyle yapılabilir. Çoğunlukla sayı kategorisi altında değerlendirilen çokluk, aslında sayılabilirlik kadar belirsizliği de bünyesinde barındırmaktadır. Bu yönüyle sıfatlarla, zamirlerle ya da zarflarla belirsiz çokluk yapmak mümkündür. Bu çalışmada da çokluk bildiren sıfat, zamir ya da zarflar yoluyla çokluk anlamının sağlanmasına değinilmiştir. Leksik olarak çokluk anlamını taşıyan sözcüklerin sentaktik olarak kullanım özellikleri üzerinde durulmuştur. Güney Sibirya Bölgesi’nde konuşulan Türk dillerinden birisi olan Tuvacadaki çokluk yapıları çalışmanın odak noktasını oluşturmaktadır. Tuvaca gramerlerde zamir olarak değerlendirilen sözcüklerin cümlede çokluk anlamını sağlamak için zarf, sıfat ya da yine zamir olarak kullanımına dair örnekler sunulmuştur. Bu bağlamda çokluk anlamı taşıyan sözlerin sentaktik işlevlerine açıklanmış ayrıca bu işlevler Tuvaca metinlerden seçilen cümleler ile örneklendirilmiştir. Bu sözcüklerle ilgili olarak sınırlı bir biçimde etimolojik bilgiler de verilmiştir. Böylelikle Türk dilinin arkaik unsurlarını iyi koruyan kollarından birisi olan Tuvacanın bir kısım sözlerle sentaktik olarak belirsiz çokluk yapısını nasıl sağladığı ortaya konmaya çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Clauson, Sir G. (1972), An Etymological dictionary of pre-thirteenth century Turkish, Oxford: Oxford Universty Press. [ED]
  2. Çetin, E. (2017). Altun Yaruk Sekizinci Kitap. Adana: Karahan. [AY VIII]
  3. Çetin, E. (2018). “Eski Uygurcada anlamca çokluk ve topluluk bildiren sözcüklerin kullanım özellikleri - Altun Yaruk örnekleminde-” Yeni Türkiye Türk Dili Özel Sayısı, 66-71. İlhan, N. (2009). Türk dilinde çokluk. Elazığ: Manas.
  4. İshakov, F. G.& Palmbah, A. A. (2019), Tuva Dili grameri, ses ve şekil bilgisi, (Ekrem Arıkoğlu, C. M. Bapayeva, B. Borbaanay, Çev.), Ankara: Bengü.
  5. İsina, A. (1997). “Sibirya lehçelerinde çokluk” Sibirya araştırmaları içinde. ( s.113-118). İstanbul: Simurg.
  6. Johanson, L. (2014). Türk dil ilişkilerinde yapısal etkenler. (N. Demir, Çev.). Ankara: TDK.
  7. Kaçalin M. S.& Ölmez M. (2019). Dîvânu Lugâti't-Turk Mahmûd el- Kâşgarî. İstanbul: Kabalcı.
  8. Koçoğlu Gündoğdu, V. (2018). Tuva Türkçesi grameri metin- söz dizini. Ankara: TDK.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Linguistics

Journal Section

Research Article

Authors

Fatoş Karadağ Toprak * This is me
0000-0002-5019-3432
Türkiye

Publication Date

June 21, 2021

Submission Date

February 2, 2021

Acceptance Date

June 20, 2021

Published in Issue

Year 2021 Number: 23

APA
Karadağ Toprak, F. (2021). Tuvacada çokluk anlamı veren sözcükler ile bu sözcüklerin kullanım özellikleri. RumeliDE Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 23, 187-198. https://doi.org/10.29000/rumelide.948320