Türkçe öğretmenlerinin 21. yüzyılda sahip olması gereken yeterlilikler

Öz

Bu araştırmada Türkçe öğretmenlerinin 21. yüzyılda sahip olması gereken temel yeterliliklerin, öğretmen adaylarının bakış açısıyla değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Nitel araştırma yönteminin, durum çalışması deseniyle gerçekleştirilen araştırmanın çalışma grubunun belirlenmesinde amaçlı örnekleme yöntemlerinden kolay ulaşılabilir durum örneklemesi kullanılmıştır. Bu örnekleme yoluyla belirlenmiş olan katılımcılar, 2018 akademik yılının bahar döneminde Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği Bölümü 3. sınıfta öğrenim gören 34 öğretmen adayından oluşmaktadır. Araştırmada veriler, iki açık uçlu sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış ve görüşmeler 30 dakika sürmüştür. Araştırmadan elde edilen veriler içerik analiziyle değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda Türkçe öğretmenlerinin 21. yüzyılda sahip olması gereken yeterlilikler; temel yeterlilikler ve temel değerler olarak iki ana tema altında toplanmıştır. Temel yeterlilikler ise kişisel yeterlilikler ve özel alan yeterlilikleri olmak üzere iki alt temaya ayrılmıştır. Araştırma sonucunda Türkçe öğretmenlerinin sahip olması gereken kişisel yeterliliklerde yaratıcılık ve yenilikçilik; özel alan yeterliliklerinde ise Türkçeyi etkin bir şekilde kullanabilme, sınıf içinde etkili iletişim kurabilme, işbirlikçi ve disiplinler arası bakış açısıyla örülü bir öğrenme ortamı oluşturabilme yeterlilikleri ön plana çıkmaktadır. Ayrıca Türkçe öğretmenlerinin çağın teknolojik okuryazarlık becerilerine sahip olmaları ve bu becerileri Türkçe dersine uyarlayabilmeleri en sık tekrarlanan yeterlilikler arasındadır. Türkçe öğretmeninin sahip olması gereken temel değerlere ilişkin sonuçlar incelendiğinde ise sevgi, saygı ve vatanseverlik değerlerinin ön plana çıkmaktadır. Bu sonuçlardan hareketle; evrensel değerlere erişmiş, yaratıcı ve yenilikçi bir Türkçe öğretmeni profilinin ortaya konulduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• 21. yüzyıl
• Türkçe öğretmenleri
• yeterlilik
• değer

Competencies that Turkish teachers need to have in the 21st century

Abstract

This study aims to evaluate the basic competencies that Turkish teachers should have in the 21st century from the perspective of pre-service teachers. The study was conducted with the case study design of the qualitative research methods. The readily available convenience sampling, which is one of the purposeful sampling methods was used to determine the study group. Participants determined through this sampling consist of 34 pre-service teachers studying their third years at Turkish Language Teaching Department of Recep Tayyip Erdogan University in the spring semester of the 2018 academic year. The data were collected through a semi-structured interview form consisting of two open-ended questions in the study, and the interviews lasted 30 minutes. The data obtained from the research were evaluated by content analysis. As a result of the study, the competencies that Turkish teachers should have in the 21st century were grouped under two main themes as basic competencies and basic values. Basic competencies are divided into two sub-themes: personal competences and special field competencies. As a result of the study, creativity and innovativeness were highlighted in the personal competencies that Turkish teachers should have, while the ability to use Turkish effectively, to communicate effectively in the classroom, to create a learning environment with a collaborative and interdisciplinary perspective come to the forefront in the special field competencies. Additionally, the most frequently repeated competencies were Turkish language teachers' having the technological literacy skills of the age and their being able to adapt these skills to the Turkish courses. When the results regarding the basic values that a Turkish teacher should have were examined; the values of love, respect and patriotism came to the fore. With reference to these results; It can be said that the Turkish teacher profile who is creative and innovative and has universal values has been revealed.

Keywords

• 21st century
• Turkish teachers
• competency
• value

References

1. AASL (American Association of School Librarians). (2009). Standards for the 21st Century Learner. [Online]: http://www.ala.org/aasl/standards-guidelines/learning-standards, Erişim Tarihi: 15. 01. 2021.
2. Aktan, C. C. (2009). Yüksek öğretimde değişim: global trendler ve yeni paradigmalar. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 1(2), 39-48.
3. American Association of School Librarians (AASL). [Online]: http://www.ala.org/aasl/standards. Erişim Tarihi: 12. 09. 2020.
4. Akpınar, B. (2009). İlköğretim 1-5. sınıflar Türkçe öğretim programları görsel okuma ve sunu öğrenme alanının değerlendirilmesi. Eğitim ve Bilim, 34(154), 37-49.
5. Aktan C. (2009). Yükseköğretimde değişim: Global trendler ve yeni paradigmalar. Yaşar Üniversitesi Yayını, İzmir.
6. Altınpulluk, H., & Yıldırım, Y. (2020). 2010-2019 yılları arasında yayınlanan 21. yüzyıl becerileri araştırmalarının incelenmesi. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 11(1), 438-461.
7. Anderson, T. (2008). Towards a theory of online learning, in Anderson, T. (Ed.) Theory and practice of online learning, (pp. 45-74). AU Press.
8. Atal, D., & Usluel, Y. (2011). İlk öğretim öğrencilerinin okul içinde ve dışında teknoloji kullanımları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 24-35.

9. Atlı, Ş., Aksüt, M., Atar, G., & Yıldız, N. (2007). Türkçe öğretmen adaylarının bilişim teknolojilerine yaklaşımı. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri 31 Ocak-2 Şubat 2007 Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya.
10. Cavin, R. (2007). Technological pedagogical content knowledge in pre-service teachers through micro teaching lesson study. [Online]: https://scholar.google.com.tr/scholar?hl=tr&q=Technological+Pedagogical+Content+Knowledge+in+PreService+Teachers+Through+Microteaching+Lesson+Study%E2%80%9D&btnG=&lr=. Erişim Tarihi: 15. 01. 2021.
11. Ceyhan, A. A. (2006) An investigation of adjustement levels of Turkish university students with respect to perceived communication skill levels. Social Behaviour and Personality, 34(4), 367-379.
12. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2011). Research method in education. London: Routledge.
13. Coşkun, E., Özer, B., & Tiryaki, E. N. (2010). Türkçe öğretmeni adaylarının özel alan yeterlik algılarının değerlendirilmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 123-136.
14. Creswell, J. W. (2012). Educational research. Boston: Pearson Education.
15. Çelikten, M., Şanal, M., & Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 207-237.
16. Çer, E. (2017). Türkçe öğretmenlerinin “Türkçe öğretimine” yönelik yeterlilikleri. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (26), 68-89.
17. D’Angelo, G., & Erbil, T. T. (2012). Didaktikten e-didaktiğe, e-öğrenim paradigmaları, modelleri ve teknikleri. LLP-LDV/TOI/08/IT/500 numaralı Proje ürünü Türkçe Basımı, Türkiye.
18. Demircioğlu, İ. H. (2008). Etkili öğretmen. İ. H. Demircioğlu (Ed.). Okul deneyimi ve öğretmenlik uygulaması içinde (s. 1-14). Ankara: Anı Yayıncılık.
19. Demirel, Ö. (2004). Öğretimde planlama ve değerlendirme: Öğretme sanatı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
20. Duman, B., & Demir, M. (2004). Tezsiz yüksek lisans Türk dili ve edebiyatı öğretmen adaylarının edebiyat derslerinde bilgisayara dayalı öğretim ve interneti kullanmaya dair görüşleri. Uluslararası Eğitim Teknolojileri Sempozyumu, Bildiriler II, 1081-1087. Sakarya.
21. EARGED (Eğitimi Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı). (2011). MEB 21. yüzyıl öğrenci profili. Ankara: MEB EARGED. [Online]: https://www.meb.gov.tr/earged/earged/ 21.%20yy_og_pro.pdf. Erişim Tarihi: 17.06.2020.
22. Erdem, A., Erdem, M., & Pala, F. K. (2013). Dil becerilerinin geliştirilmesi için yapılandırmacı karma öğrenme ortamı ölçeği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1(46), 365-394.
23. Erden, M. (2005). Öğretmenlik mesleğine giriş. İstanbul: Alkım Yayınları.
24. Erdoğan, D., & Eker, C. (2020). Türkçe öğretmen adaylarının 21. yy becerileri ile yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 8(1), 118-148.
25. Ergün, E. (2007). İnsan kaynakları yönetiminde kariyer planlama ve bir uygulama. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
26. Eskicumalı, A. (2002). Eğitim, öğretim ve öğretmenlik mesleği. Y. Özden (Ed.), Öğretmenlik mesleğine giriş içinde (ss. 2-31). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
27. Erten, P. (2019). Öğretmen adaylarının 21. yüzyıl becerileri yeterlilik algıları ve bu becerilerin kazandırılmasına yönelik görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 49(227), 33-64.
28. Ekici, E., Ekici, F. T., & Kara, İ. (2012). Öğretmenlere yönelik bilişim teknolojileri öz-yeterlik algısı ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(31), 53-65.
29. Facione, P. A., Giancarlo, C. A., Facione, N. C., & Gainen, J., (1995). The disposition toward critical thinking. Journal of General Education. 44(1),1-25.
30. Gelen, İ. (2017). P21-Program ve öğretimde 21. yüzyıl beceri çerçeveleri (ABD Uygulamaları). Disiplinlerarası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 15-29.
31. Gülbahar, Y. (2008). Improving the technology integration skills of prospective teachers through practice: A case study. The Turkish Online Journal of Educational Technology (TOJET), 7(4), 71-81.
32. Gülcü, A., Solak, M., Aydın, S., & Koçak, Ö. (2013). İlköğretimde görev yapan branş öğretmenlerinin eğitimde teknoloji kullanımına ilişkin görüşleri. Electronic Turkish Studies, 8(6), 195-213.
33. Gültekin, M. (2020). Değişen toplumda eğitim ve öğretmen nitelikleri. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 10(1), 654-700.
34. Gürültü, E., Aslan, M., & Alcı, B. (2019). Ortaöğretim öğretmenlerinin 21. yüzyıl becerileri kullanım yeterlikleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(4), 780-798.
35. Gülveren, H. (2007). Eğitim fakültesi öğrencilerinin eleştirel düşünme becerileri ve bu becerileri etkileyen eleştirel düşünme faktörleri. Yayımlanmamış doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
36. Gündoğdu, H. (2009). Eleştirel düşünme ve eleştirel düşünme öğretimine dair bazı yanılgılar. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (1), 57-74.
37. Gilstrap, D. L., & Dupree, J. (2008). Assessing learning, critical reflection, and quality educational outcomes: the critical incident questionnaire. College & Research Libraries, 69(5), 407-426.
38. İmer, G. (2000). Eğitim fakültelerinde öğretmen adaylarının bilgisayara ve bilgisayarı eğitimde kullanmaya yönelik nitelikleri. Eskişehir Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları, Eskişehir.
39. İpşiroğlu, N., & İpşiroğlu , Z. (2000). Yaratıcı okuma-I. İstanbul: Özyürek Yayınevi.
40. İpşiroğlu, Z. (2002). Eleştirel düşünme öğretilebilir mi? [Online]: www.felsefeekibi.com. Erişim Tarihi: 20.03.2021.
41. İskender, H., Yiğit, F., & Bektaş, R. (2015). Türkçe öğretmenlerinin özel alan yeterliklerine yönelik görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 4(1), 305-327.
42. İşman, A. (2002). Sakarya ili öğretmenlerinin eğitim teknolojileri yönündeki yeterlilikleri. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 1(1), 72-91.
43. Kamacı, E., & Durukan, E. (2012). Araştırma gorevlilerinin eğitimde tablet bilgisayar kullanımına ilişkin görüşleri üzerine nitel bir araştırma (Trabzon örneği). Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 1(3), 203-215.
44. Keskin, Y. (2008). Türkiye’de sosyal bilgiler öğretim programlarında değerler eğiti¬mi: Tarihsel gelişim, 1998 ve 2004 programlarının etkililiğinin araştırıl¬ması. Yayımlanmamış doktora tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
45. Klecker, B. M., Hunt, S., Hunt, D., & Lackner, K. (2003). Evaluating student teachers’ technology use with group support systems and questionnaire. Annual Meeting of the Mid-South Educational Research Association: Biloxi. [Online]: ERIC. Erişim Tarihi: 12. 05. 2020.
46. Kılınç A., & Akyol Ş. (2009). İlköğretim 6. Sınıf Türkçe ders kitaplarında yer alan sevgi temasının değerler eğitimi açısından İncelenmesi. The First Interna¬tional Congress Of Educational Research, 1-3 Mayıs Çanakkale.
47. Kocasaraç, H. (2003). Bilgisayarların öğretim alanında kullanımına ilişkin öğretmen yeterlilikleri. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(3), 77-86.
48. Maltepe, S. (2011). Türkçe Öğretmeni adaylarının özel alan yeterliklerine sahip olma durumlarına ilişkin görüşleri. E- Journal of New World Sciences Academy, 6(2), 1868-1877.
49. MEB. (2011). MEB 21. Yüzyıl öğrenci profili. Ankara, Milli Eğitim Basımevi.
50. MEB. (2017). Öğretmen strateji belgesi 2017-2023. [Online]: http://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_06/09140719_Strateji_Belgesi_Resmi_Gazete_sonrasY_ilan.pdf. Erişim Tarihi: 21. 03. 2020.
51. MEB. (2019). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programı ve kılavuzu (1-8. Sınıflar). Ankara: MEB Yayınları.
52. MEB (2006). Öğretmenlik mesleği genel yeterlikleri. [Online]: http://www.meb.gov.tr/. Erişim Tarihi: 17. 10. 2020.
53. MEB (2008). Öğretmen yeterlikleri öğretmenlik mesleği genel ve özel alan yeterlikleri. [Online]: http://www.meb.gov.tr/. Erişim Tarihi: 17. 10. 2020.
54. Michalski, P., Hodges D., & Banister S. (2005). Digital storytelling in the middle childhood special education classroom: A teacher’s story of adaptations. Teaching Exceptional Children Plus, 1(4). [Online]: ERIC. Erişim Tarihi: 17. 10. 2020.
55. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. California: Sage Publications.
56. Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: a framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017-1054.
57. Nacar, F. S., & Tümkaya, S. (2011). Sınıf öğretmenlerinin iletişim ve kişilerarası problem çözme becerilerinin incelenmesi. İlköğretim Online, 10(2), 493-511.
58. Niess, M. (2005). Preparing teachers to teach science and mathematics with technology: developing a technology pedagogical content knowledge. Teaching and Teacher Education: An International Journal of Research and Studies, 21(5), 509-523.
59. Namlu, A.G., & Ceyhan, E. (2002). Bilgisayar kaygısı (üniversite öğrencileri üzerinde bir çalışma). Eskişehir Anadolu Üniversitesi Yayınları; No: 1353.
60. Oğuz, A. (2009b). Öğretmen adaylarının sözlü ve yazılı anlatım becerilerine ilişkin öz yeterlik algıları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 30, 18-42.
61. Orhan Göksün, D. (2016). Öğretmen adaylarının 21. yy. öğrenen becerileri ve 21. yy. öğreten becerileri arasındaki ilişki. Yayımlanmamış doktora tezi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
62. Owen, F. K., & Bugay, A. (2014). İletişim becerileri ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 50-64.
63. Özgenel, M., & Çetin, M. (2017). Marmara yaratıcı düşünme eğilimleri ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 46(46), 113-132.
64. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research & evaluation methods (3rd ed.). USA: SAGE Publication.
65. Partnershipfor 21st Century Skills. (2003). Learning for the 21st century: A reportand mile guide for 21st century skills. Washington, D.C.: Partnership for 21st Century Skills.
66. Pehlivan, K. B. (2005). Öğretmen adaylarının iletişim becerisi algıları üzerine bir çalışma. İlköğretim Online, 4(2), 17-23.
67. Resnick, M. (2002). Rethinking learning in the digital age. In the Global Information Technology Report: Readiness for the Networked World, 3, 32-36.
68. Saracaloğlu, A. S., & Karasakaloğlu, N. (2011). Türkçe öğretmenlerinin öğretimde kullandıkları yöntem ve tekniklere ilişkin görüşleri. İlköğretim Online, 10(3), 951-960.
69. Seferoğlu, S. S. (2004). Öğretmen yeterlilikleri ve mesleki gelişim. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 58, 40-45.
70. Semerci, N. (2004). Öğrenci görüşlerine göre sınıf öğretmenliği derslerinin işleyişi. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, 6-9 Temmuz 2004, Malatya: İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
71. Stephens P. (2005). A decision support system for computer literacy training at universities. The Journal of Computer Information Systems,46 (2), 22-35.
72. Soong, S. K. A., & Tan, S. C. (2010). Integrating technology into lessons using a TPACK-based design guide. In C.H. Steel, M.J. Keppell, P. Gerbic & S. Housego (Eds.), Curriculum, technology & transformation for an unknown future (pp. 919-923). Proceeding sascilite Sydney, Australia.
73. Şengül, K. (2012). Türkçe öğretmenlerinin özel alan yeterlikleri: Bir durum belirleme çalışması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
74. Tarhan, N. (2011). Güzel İnsan modeli. İstanbul: Timaş Yayınları.
75. Tunçeli, H. İ. (2013). Öğretmen adaylarının iletişim becerileri ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi (Sakarya Üniversitesi örneği). Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 3(3), 51-58.
76. TTKB (2017). Müfredatta yenileme ve değişiklik çalışmalarımız üzerine. [Online]: https://ttkb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_07/18160003_basin_aciklamasi-program.pdf. Erişim Tarihi: 22. 10. 2020.
77. TÜSİAD (Türk Sanayicileri ve İş adamları Derneği) (2012). TÜSİAD “21. Yüzyıl Becerileri ve Eğitimin Niteliği” konulu toplantı dizisinin ilkini gerçekleştirdi. [Online]: https://tusiad.org/tr/tum/item/5700-tusiad-21-yuzyil-becerileri-ve-egitimin-niteligi-konulu-toplanti-dizisinin-ilkini-gerceklestirdi. Erişim Tarihi: 22. 10. 2020.
78. Tümkaya, S. (2011). Fen bilimleri öğrencilerinin eleştirel düşünme eğilimleri ve öğrenme stillerinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(3), 215-234.
79. TYÇ (2015), Türkiye yeterlilikler çerçevesinin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar hakkında yönetmelik, Bakanlar Kurulunun 2015/8213 sayılı Kararıyla 19.11.2015 tarihli ve 29537 sayılı Resmi Gazete. [Online]: www.myk.gov.tr/TYC. Erişim Tarihi: 22. 10. 2020.
80. WEF (World Economic Forum). (2015). New Vision for Education: Fostering Social and Emotional Learning through Technology. [Online]: https://www.weforum.org/reports/ new-vision-for-education-fostering-social-and-emotional-learning-through-technology. Erişim Tarihi: 21. 10.2020.
81. Yaman, H., Demirtaş, T., & Aydemir, Z. İ. (2013). Türkçe öğretmeni adaylarının dijital pedagojik yeterlilikleri. Electronic Turkish Studies, 8(8), 1407-1419.
82. Yavuz, M., Özkaral, T., & Yıldız, D. (2015). The teacher competencies and teacher education in international reports. SDU International Journal of Educational Studies, 2(2), 60-71.
83. Yeşil, H. (2010). The relationship between candidate teachers’ communication skills and their attitudes towards teaching profession. Procedia Social and Behavioral Sciences, 9, 919-922.
84. Yeşilyurt, E. (2013). Öğretmen adaylarının öğretmen öz-yeterlik algıları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 45(45), 88-104.
85. Yılmaz, N., & Altunbaş, S. (2012). Öğretmen adaylarının iletişim becerileri ile sınıf yönetimi becerilerinin incelenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 183-196.
86. Yıldırım, A. Ç. (2005). Türkçe ve Türk dili ve edebiyatı öğretmenlerinin eleştirel düşünme becerilerinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Zonguldak.
87. Ying-Shan, M., Yan, Z. (2009). Reseacrh on leadership capabilities of different genders: From View of critical thinking. Management and Service Science, 2009. MASS '09. International Conference on 20-22 September 2009, 1-4.
88. Yurdakul, I. K. (2011). Öğretmen adaylarının teknopedagojik eğitim yeterliklerinin bilgi ve iletişim teknolojilerini kullanımları açısından incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(40), 397-408.
89. YÖK. (2018). Öğretmen yetiştirme lisans programları. Ankara: YÖK yayını. [Online]: https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_ogretim_dairesi/Yeni Ogretmen-Yetistirme-Lisans Programlari/AA_Sunus_%20Onsoz_Uygulama_Yonergesi.pdf. Erişim Tarihi: 22. 10. 2020.