Ebeveynleşme Ölçeği’ni Türkçeye Uyarlama Çalışması

Öz

Bergner, Mika ve Baum tarafından geliştirilen Ebeveynleşme Ölçeği’nde (Parentification Scale) katılımcıların ebeveynleşme düzeylerini ve türlerini tespit edilmesi için kullanılmıştır. Ebeveynleşme Ölçeği bireyin çocukluk ve ergenlik döneminde aldığı sorumlulukların ebeveynleşme düzeylerinin ve ebeveynleşme türününün belirlenmesini amaçlamaktadır. Bu çalışmada Türkçe Ebeveynleşme Ölçeği’nin geliştirilmesi ve geçerlilik ve güvenirlik çalışmaları ele alınacaktır. Uyarlanan Ebevenleşme Ölçeği’nin “ebeveynleşmenin problem çözme boyutu”, “ebeveynleşmede yetişkinlik boyutu”, “ayırt edilemeyen ebeveynleşme” ve “ebeveynleşmede kardeş bakımı” olmak üzere dört alt boyuttan oluşmaktadır. Cronbach Güvenirlik Analizi, Açıklayıcı Faktör Analizi ve Doğrulayıcı Faktör Analizi sonucunda ölçeğin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Ebeveynleşme
• aile sistemi
• sorumluluk
• ergenlik ve çocukluk deneyimleri

Kaynakça

1. Baggett, E., Shaffer, A. ve Muetzelfeld, H. (2015). Father-daughter parentification and young adult romantic relationships among college women. Journal of Family Issues, 36(6), 760–783.
2. Boszormenyi-Nagy, I., ve Spark, G. (1973). Invisible loyalties: Reciprocity in intergenerational family therapy. Oxford: Harper ve Row.
3. Bowlby, J. (1977). The making and breaking of affectional bonds: I. Aetiology and psychopathology in the light of attachment theory. The British Journal of Psychiatry, 130, 201–210. https://doi.org/10.1192/bjp.130.3.201
4. Byng-Hall, J. (2002). Relieving parentified children’s burdens in families with insecure attachment patterns. Family Process, 41, 375–388.
5. Byrne, M. B. (2011). Structural equation modeling with AMOS: Basic concepts, applications, and programming. New York: Routledge.
6. DiCaccavo, A. (2006). Working with parentification: Implications for clients and counselling psychologists. Psychology and Psychotherapy: Theory, Research and Practice, 79(3), 469-478.
7. Erikson, E. (1963). Childhood and society (2nd. ed.). New York: Norton.
8. Haxhe, S. (2016). Parentification and related processes: Distinction and implications for clinical practice. Journal of Family Psychotherapy, 27(3), 185-199.

9. Jankowski, P.J., Hooper, L.M., Sandage, S.J. ve Hannah, N.J. (2013), Parentification and mental health symptoms. Journal of Family Therapy, 35 (1), 43-65. https://doi.org/10.1111/j.1467-6427.2011.00574.x
10. Mayseless, O., Bartholomew, K., Henderson, A. ve Trinke, S. (2004). “I was more her Mom than she was mine:” Role reversal in a community sample. Family Relations, 53 (1), 78–86.
11. Mika, P. Bergner, R. M. ve Baum, M. C. (1987). The development of a scale for the assessment of parentification. Family Therapy, 14(3), 229-235.
12. Minuchin, S. (1967). Families of the slums: An exploration of their structure and treatment. New York, NY: Basic Books.
13. Osborne, J. W. (2014). Best Practices in Exploratory Factor Analysis. Scotts Valley, CA: CreateSpace Independent Publishing. ISBN-13: 978-1500594343, ISBN 10:1500594342.
14. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2007). Using Multi- variate Statistics. Pearson, Boston.
15. Tedgård, E., Råstam, M., ve Wirtberg, I. (2019). An upbringing with substance-abusing parents: Experiences of parentification and dysfunctional communication. Nordic Studies on Alcohol and Drugs, 36(3), 223-247.
16. The jamovi project (2023). jamovi. (Version 2.4) [Computer Software]. Retrieved from https://www.jamovi.org.