EXAMINING THE SPIRITUAL WELL-BEING, POST-TRAUMATIC GROWTH, AND QUALITY OF LIFE OF PATIENTS FOLLOWING MYOCARDIAL INFARCTION

Abstract

This study aims to examine the psychological well-being, post-traumatic growth and quality of life in patients with myocardial infarction. This study had a descriptive and cross-sectional design of 120 patients who presented themselves at training, and research hospitals in Istanbul. Data collection tools include patient form information, Spiritual Well-Being Scale, Post-Traumatic Growth Inventory, and Heart Quality of Life Scale. The patients' Meaning is 9.77 ± 2.96, Peace is 8.63 ± 3.41, Faith is 12.52 ± 3.5, Spiritual Well-being Scale is 30.92 ± 7.69, Change in Self-Perception is 17 ± 16.48, Change in Life Philosophy is 6.91 ± 7.71, Change in Relationships with Others is 7.09 ± 7.54, Post-Traumatic Growth Inventory is 31 ± 30.33, Physical Characteristics is 1.19 ± 0.88, Emotional Characteristics is 1 ± 1.02, Heart Quality of Life Scale is 1.42 ± 0.79. There is a positive and significant relationship between spiritual well-being and quality of life (r = 0.338, p <0.01) and a negative and significant relationship between post-traumatic growth and quality of life (r = −0.270, p < 0.01). Patients appeared to have a moderate spiritual well-being level, a low level of Post Traumatic Growth, and a low level of Heart Quality of Life. It was found that as heart quality of life increased, post-traumatic growth decreased, and spiritual well-being increased.

Keywords

• Nursing
• Myocardial Infarction
• Post-Traumatic Growth
• Quality of Life

MİYOKARD İNFARKTÜSÜ SONRASI HASTALARDA SPİRİTÜEL İYİ OLUŞUN, TRAVMA SONRASI BÜYÜMENİN VE YAŞAM KALİTESİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Bu çalışma, miyokard infarktüsü geçirmiş olan hastalarda spiritüel iyi oluşu, travma sonrası büyümeyi ve yaşam kalitesini incelenmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. İstanbul’da bulunan bir eğitim ve araştırma hastanesinde tedavi edilen 120 hastalar ile gerçekleştirilen kesitsel ve tanımlayıcı çalışmadır. Araştırmada Hasta Bilgi Formu, Manevi İyi Oluş Ölçeği, Travma Sonrası Büyüme Envanteri ve Kalp Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Hastaların ölçeklerden alınan puan ortalamaları; Anlam 9,77± 2,96, Barış 8,63 ± 3,41, İnanç 12,52±3,5, Manevi İyi Oluş Ölçeği 30,92 ± 7,69’dur. Benlik Algısında Değişim 17±16,48, Yaşam Felsefesinde Değişim 6,91 ±7 ,71, Başkalarıyla İlişkilerde Değişim 7,09 ± 7,54, Travma Sonrası Büyüme Envanteri 31±30,33, Fiziksel Özellikler 1,19 ± 0,88, Emosyonel Özellikler 1 ± 1,02, Kalp Yaşam Kalitesi Ölçeği 1,42 ± 0,79’dur. Manevi iyi oluş ile yaşam kalitesi (r = 0,338, p <0,01) arasında pozitif, travma sonrası büyüme ile yaşam kalitesi (r =-0,270, p <0,01) arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki vardır. Hastaların orta düzeyde bir manevi iyi oluşa, düşük bir travma sonrası büyüme düzeyine, düşük seviyede kalp yaşam kalitesine sahip oldukları görülmektedir. Kalp yaşam kalitesi arttığında travma sonrası büyümenin azaldığı, manevi iyi oluşun ise arttığı görülmüştür.

Keywords

• Hemşirelik
• Miyokardiyal Infarktüs
• Travma Sonrası Büyüme
• Yaşam Kalitesi

References

1. Abel, W. M., & Greer, D. B. (2017). Spiritual/religious beliefs & medication adherence in black women with hypertension. Journal of Christian Nursing, 34(3), 164-169. doi: 10.1097/CNJ.0000000000000333.
2. Abu, H., Ulbricht, C., Ding, E., Allison, J., Salmoirago‐Blotcher, E., Goldberg, R., & Kiefe, C. (2018). Association of religiosity and spirituality with quality of life in patients with cardiovascular disease: a systematic review. Quality of Life Research, 27, 2777-2797. doi: 10.1007/s11136-018-1906-4.
3. Aktürk, Ü., Erci, B., & Araz, M. (2017). Functional evaluation of treatment of chronic disease: validity and reliability of the Turkish version of the spiritual well-being scale. Palliative And Supportive Care, 15, 684–692. doi: 10.1017/S1478951517000013.
4. Aşiret, G.D., & Okatan, C. (2019). Determination of the relationship between drug compliance levels and spiritual well-being of hypertension patients. Turkish Journal of Cardiovascular Nursing, 10(23), 122-128. doi: 10.5543/khd.2019.66376.
5. Atik, D. Ö., & Çınar, S. (2014). Correlation of cardiovascular limitations and symptoms profile with the quality of life, anxiety and depression scales. Kafkas Journal of Medical Sciences, (2), 51-56. doi: 10.5505/kjms.2014.28863.
6. Barskova, T., & Oesterreich, R. (2009). Post-traumatic growth in people living with a serious medical condition and its relations to physical and mental health: A systematic review. Disability and Rehabilitation, 31, 1709-1733. doi: 10.1080/09638280902738441.
7. Bilge, Y., & Bilge, Y. (2021). Travma sonrası büyüme açısından bir risk faktörü olarak psikolojik sağlamlık: Koronavirüs salgını örneği. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 12(2), 312-325. doi: 10.31067/acusaglik.852182.
8. Castilla, C., & Vazquez, C. (2011). Stress-related symptoms and positive emotions after a myocardial infarction: A longitudinal analysis. European Journal of Psychotraumatology, 2(1), 8082. doi: 10.3402/ejpt.v2i0.8082.

9. Çiçekli, N., & Çalişkan, İ. (2022). Açık kalp ameliyatı olacak hastaların spiritüel iyi oluş ve umut düzeylerinin belirlenmesi: Tanımlayıcı araştırma. Turkiye Klinikleri Cardiovascular Sciences, 34(1), 17-25. doi: 10.5336/cardiosci.2021-86952.
10. Çelik İnce, S., & Utaş Akhan, L. (2016). Öğrenci hemşirelerin maneviyat ve manevi bakıma ilişkin algıları. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma, 13(3):202-208.
11. Dalcalı, B. K., Durgun, H., & Can, Ş. (2021). Onkoloji biriminde tedavi alan hastalarin manevi iyi oluşlari ve yaşam kaliteleri. İnönü Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulu Dergisi, 9(2), 536-553. doi: 10.33715/inonusaglik.812182.
12. Demir, Ş., & Özer, Z. (2014). Kardiyovasküler hastalıklarda yaşam kalitesinin değerlendirilmesi. MN Kardiyoloji, 21(3), 182-191.
13. Demirbaş, E., & Kaya, Y. (2022). Miyokard infarktüsü geçiren hastaların anksiyete, depresyon düzeyleri ve stresle baş etme yöntemleri ile uyku kalitesi arasındaki ilişki. Black Sea Journal of Health Science, 1-2. doi: 10.19127/bshealthscience.1089634.
14. Duğan, Ö., & Bektaş, H. (2020). Turkish Adaptation Study of the Heart Quality of Life Scale in Coronary Artery Patients. Turk J Cardiovasc Nurs. 11(25), 71–81. doi: 10.5543/khd.2020.38278.
15. Duman, N. (2019). Travma Sonrası Büyüme ve Gelişim. IJAR, 4(7),178-184.
16. Dural, G., & Sarıtaş, S. Ç. (2017). Miyokard infarktüsünde ev tabanlı eğitim ve yaşam kalitesi. Journal of Cardiovascular Nursing, 8(17), 86-94. doi: 10.5543/khd.2017.04796.
17. Dyball, D., Bennett, A., Schofield, S., Cullinan, P., Boos, C., Bull, A., Stevelink, S., & Fear, N. (2024). The underlying mechanisms by which Post-Traumatic Growth is associated with cardiovascular health in male UK military personnel: The ADVANCE cohort study.. Journal of Health Psychology, 13591053241240196. doi: 10.1177/13591053241240196.
18. Ekşi, H., & Kardaş, S. (2017). Spiritual well-being: Scale development and validation. Spiritual Psychology and Counseling. 2(1), 73-88. Doi: 10.12738/spc.2017.1.0022.
19. ESC. (2022). European Society Of Cardiology: Cardiovascular disease statistics 2021. European Heart Journal. (43), 716–799. doi: 10.1093/eurheartj/ehab892.
20. Ford, J. D., Grasso, D. J., Elhai, J. D., & Courtois, C. A. (2015). Social, cultural, and other diversity issues in the traumatic stress field. Posttraumatic Stress Disorder, 503–546. doi: 10.1016/B978-0-12-801288- 8.00011-X.
21. Gökmen, G., & Deniz, M. E. (2020). Travma sonrası büyümenin yordayıcıları olarak öz-anlayış ve affetme. Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi (TURKSOSBİLDER). 5(2), 72-93.
22. Kağan, M., Güleç, M., Boysan, M., & Çavuş, H. (2012). Travma sonrası büyüme envanterinin Türkçe versiyonun normal toplumda hiyerarşik faktör yapısı. TAF Preventive Medicine Bulletin. 11(5), 617-624. doi: 10.5455/pmb.1323620200.
23. Kaya Yıldırım, İ., & Dirik, G. (2022). Kalp krizi sonrası hayata farklı bakmak: Miyokard infarktüsü geçirmiş hastalarda travma sonrası gelişim. Nesne. 10(23), 169-188. doi: 10.7816/nesne-10-23-10.
24. Kretchy, I., Owusu-Daaku, F., & Danquah, S. (2013). Spiritual and religious beliefs: do they matter in the medication adherence behaviour of hypertensive patients?. BioPsychoSocial Medicine, 7, 1-7. doi: 10.1186/1751-0759-7-15.
25. Lee, S. Y., Park, C. L., & Laflash, S. (2022). Perceived posttraumatic growth in cardiac patients: A systematic scoping review. Journal of traumatic stress, 35(3), 791-803. doi: 10.1002/jts.22799.
26. Lepherd, L. (2015). Spirituality: Everyone has it, but what is it?. International Journal of Nursing Practice, 21(5), 566-574. doi: 10.1111/ijn.12285.
27. Leung, Y. W., Gravely-Witte, S., Macpherson, A., Irvine, J., Stewart, D. E., & Grace, S. L. (2010). Post-traumatic growth among cardiac outpatients: Degree comparison with other chronic illness samples and correlates. Journal of Health Psychology, 15(7), 1049-1063. doi: 10.1177/1359105309360577.
28. Ogińska-Bulik, N. (2014). Satisfaction with life and posttraumatic growth in persons after myocardial infarction. Health Psychology Report, 2(2), 105-114.
29. Oldridge, N., Höfer, S., McGee, H., Conroy, R., Doyle, F., Saner, H., & HeartQoL Project Investigators). (2014). The HeartQoL: part II. Validation of a new core health-related quality of life questionnaire for patients with ischemic heart disease. European Journal of Preventive Cardiology, 21(1), 98-106. doi: 10.1177/20474873124505.
30. Önal, D., Arabacı, L. B., & Mutlu, E. (2019). Miyokart infarktüsü geçiren hastalara bakım verenlerin bakım verme yükü ve psikososyal uyumları arasındaki ilişki. Turk J Cardiovasc Nurs, 10(23), 105-113.
31. Peterman, A. H., Fitchett, G., Brady, M. J., Hernandez, L., & Cella, D. (2002). Measuring spiritual well-being in people with cancer: the functional assessment of chronic illness therapy--Spiritual Well-being Scale (FACIT-Sp). Annals of Behavioral Medicine : A Publication of The Society of Behavioral Medicine, 24(1), 49–58. doi: 10.1207/S15324796ABM2401_06.
32. Roberge, M. A., Dupuis, G., & Marchand, A. (2010). Post-traumatic stress disorder following myocardial infarction: prevalence and risk factors. The Canadian Journal of Cardiology, 26(5), e170–e175. doi: 10.1016/s0828-282x(10)70386-x.
33. Semz, M., Erdem, F., Erdem, A., Tuman, T.C., Oran Demr, M., Kayka, N., & Yıldırım, O. (2015). Akut myokard nfarktüs geçren hastalarda travma sonrası stres bozukluğu belrtler. Abant Med J, 4(1), 47-53. do: 10.5505/abantmedj.2015.78942.
34. Taghavi, S., Afshar, P., Bagheri, T., Naderi, N., Amin, A., & Khalili, Y. (2019). The relationship between spiritual health and quality of life of heart transplant candidates. Journal of Religion and Health, 59, 1652-1665. doi: 10.1007/s10943-019-00950-3.
35. Tedeschi, R. G., & Calhoun, L. G. (1996). The Posttraumatic Growth Inventory: measuring the positive legacy of trauma. Journal of Traumatic Stress, 9(3), 455–471. doi: 10.1007/BF02103658.
36. Tofler, G. H., May, R., Bartrop, R., Kirkness, A., Glinatsis, H., & de Burgh, S. (2015). Acute coronary syndrome as a teachable moment for smoking cessation. Journal of Smoking Cessation, 10(1), 5-11.
37. Turan Kavradım, S., Sert, M., & Özer, Z. (2022). Miyokard infarktüsü geçiren bireylerin ölüm kaygısı ve başa çıkma tutumlarının belirlenmesi. Turk J Cardiovasc Nurs, 13(31), 65-73. doi: 10.5543/khd.2022.214169.
38. TÜİK, (2023). https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Olum-ve-Olum-Nedeni-Istatistikleri-2023 (Erişim Tarihi: 15.07.2024).
39. Uğurluoğlu, D., & Erdem, R. (2019). Travma geçiren bireylerin spiritüel iyi oluşlarının travma sonrası büyümeleri üzerine etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(3), 833-858. doi: 10.16953/deusosbil.507731.
40. WHO, (2023). https://www.who.int/health-topics/cardiovascular-diseases#tab=tab_1 (Erişim Tarihi: 15.07.2024).