Review

Long Term Athlete Development Programs: On Which Scientific Grounds Are They Based?

Volume: 27 Number: 2 December 16, 2016
TR EN

Uzun Süreli Sporcu Gelişim Programları: Hangi Bilimsel Temellere Oturuyor?

Abstract

Elit sporda başarı arayışlarının bir uzantısı olarak “Uzun Süreli Sporcu Geliştirme Modelleri” son yıllarda birçok ülkede yoğun bir uygulama alanı oluşturmuştur. Bu aynı zamanda da akademik dünyanın da merak konusu haline gelmiştir. Yaygın bir düşünce olarak sporda başarılı birçok ülkenin etkili olarak uyguladığı “Yetenek Modelleri” veya son yıllarda daha yaygın olarak kullanılan “Uzun Süreli Sporcu Geliştirme Modeli” uygulamalarının literatürde “Spor Katılımlı Gelişim Modeli” (DMSP) ve “Uzun Süreli Sporcu Gelişimi” (LTAD) başlıkları altında yer aldıkları görülmektedir. DMSP modelinin elit sporcular üzerinde yapılan geriye dönük sorgulamalarla “Katılım”, “Özelleşme” ve “Gelişim” antrenman evreleri ile tanımlanan bir model olarak ortaya çıktığı görülmektedir. Bu evrelerin ortaya çıkmasının bir bilimsel kontrollü çalışmadan çok; mevcut olan uygulamaların sorgulanmasıyla antrenman evrelerinin belirlenmiş olduğu bilinmektedir. Elde edilen verilerden hareketle her antrenman evresi için kronolojik yaş aralıkları belirlenmiştir. Bunun yanında LTAD, biyolojik gelişim evrelerini ve bu evrelerin antrene edilebilirlik ilişkilerini dikkate alan bir anlayış üzerine yapılandırılmıştır. Biyolojik gelişim evreleri farklı kondisyonel bileşenler için “duyarlı pencereler” olarak adlandırılmış; söz konusu duyarlı evrelerin optimal gelişim için önemli olduğu varsayımı öne sürülmüştür. Gelişim evreleri ve spor dallarının yapıları ilişkilendirilerek spor dalları “Erken Özelleşilen Sporlar” ve “Geç Özelleşilen Sporlar” olarak iki gruba ayrılmışlardır. Erken özelleşilen sporlar için beceri ve koordinasyon ağırlıklı ve nörolojik sistemin erken gelişimi üzerine yapılandırılmış bir varsayımla ele alınmıştır. Buna karşılık geç özelleşilen spor dalları yaklaşımı biyolojik fonksiyonların gelişimiyle ilgili olarak ilişkilendirilen kondisyonel özellikler üzerine yapılandırılmıştır. Her iki modelde de öne sürülen varsayımların kontrollü ve uzunlamasına araştırma bulgularıyla kanıtlanmamış varsayımlar üzerinden yapılandırıldıkları görülmektedir.


Keywords

References

  1. Amateur Swimming Association (ASA). (2003) The Swimmer Pathway: Long Term Athlete Development, ASA, Loughborough, UK.
  2. Armstrong N, Welsman JR. (1994). Assessment and interpretation of aerobic fitness in children and adolescents. Exercise and Sport Sciences Reviews, 22, 435–476.
  3. Baker J. (2003). Early specialization in youth sport: A requirement for adult expertise? High Ability Studies, 14, 85–94.
  4. Baker J, Cobley S, Fraser-Thomas J. (2009). What do we know about early sport Specialization? Not much! High Ability Studies, 20(1), 77–89.
  5. Baker J, Cote J, Deakin J. (2006). Patterns of early involvement in expert and nonexpert masters triathletes. Research Quarterly for Exercise and Sport, 77, 413–419.
  6. Balyi I, Hamilton A. (1995). The concept of long-term athlete development. Strength and Conditioning Coach, 3(2), 5-6.
  7. Balyi I, Hamilton, A. (2004). Long-term athlete development: Trainability in childhood and adolescence. Olympic Coach, 16(1), 4-9.
  8. Balyi I, Way R, Higgs C. (2013). Long-Term Athlete Development. Human Kinetics, Champaign, IL.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Health Care Administration

Journal Section

Review

Authors

Caner Açıkada This is me
Indiana Üniversitesi Halk Sağlığı Fakültesi, Kinesioloji Bölümü Uygulamalı Spor Bilimleri Yüksek Lisans Programı

Tahir Hazır
HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ, SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, EGZERSİZ VE SPOR BİLİMLERİ BÖLÜMÜ

Publication Date

December 16, 2016

Submission Date

October 12, 2016

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2016 Volume: 27 Number: 2

APA
Açıkada, C., & Hazır, T. (2016). Uzun Süreli Sporcu Gelişim Programları: Hangi Bilimsel Temellere Oturuyor? Spor Bilimleri Dergisi, 27(2), 84-99. https://doi.org/10.17644/sbd.255156
AMA
1.Açıkada C, Hazır T. Uzun Süreli Sporcu Gelişim Programları: Hangi Bilimsel Temellere Oturuyor? HJSS. 2016;27(2):84-99. doi:10.17644/sbd.255156
Chicago
Açıkada, Caner, and Tahir Hazır. 2016. “Uzun Süreli Sporcu Gelişim Programları: Hangi Bilimsel Temellere Oturuyor?”. Spor Bilimleri Dergisi 27 (2): 84-99. https://doi.org/10.17644/sbd.255156.
EndNote
Açıkada C, Hazır T (September 1, 2016) Uzun Süreli Sporcu Gelişim Programları: Hangi Bilimsel Temellere Oturuyor? Spor Bilimleri Dergisi 27 2 84–99.
IEEE
[1]C. Açıkada and T. Hazır, “Uzun Süreli Sporcu Gelişim Programları: Hangi Bilimsel Temellere Oturuyor?”, HJSS, vol. 27, no. 2, pp. 84–99, Sept. 2016, doi: 10.17644/sbd.255156.
ISNAD
Açıkada, Caner - Hazır, Tahir. “Uzun Süreli Sporcu Gelişim Programları: Hangi Bilimsel Temellere Oturuyor?”. Spor Bilimleri Dergisi 27/2 (September 1, 2016): 84-99. https://doi.org/10.17644/sbd.255156.
JAMA
1.Açıkada C, Hazır T. Uzun Süreli Sporcu Gelişim Programları: Hangi Bilimsel Temellere Oturuyor? HJSS. 2016;27:84–99.
MLA
Açıkada, Caner, and Tahir Hazır. “Uzun Süreli Sporcu Gelişim Programları: Hangi Bilimsel Temellere Oturuyor?”. Spor Bilimleri Dergisi, vol. 27, no. 2, Sept. 2016, pp. 84-99, doi:10.17644/sbd.255156.
Vancouver
1.Caner Açıkada, Tahir Hazır. Uzun Süreli Sporcu Gelişim Programları: Hangi Bilimsel Temellere Oturuyor? HJSS. 2016 Sep. 1;27(2):84-99. doi:10.17644/sbd.255156

Cited By