THE ROLE OF THE POLITICAL LEADER IN VOTER PREFERENCES: A MIXED METHODS RESEARCH

Abstract

This research aims to reveal the role and effect of the political leader factor on the political preferences and behaviors of voters in Trabzon. The explanatory sequential design model was used in the research designed as a mixed method. In the quantitative section, 461 voters in Trabzon province were included in the study group. The study group of the qualitative section consists of 34 voters in Trabzon province. Quantitative data were obtained using a survey form and qualitative data were obtained using an interview form. Chi-square was used in the analysis of quantitative data, and content analysis was used in qualitative data. As a result of the evaluation of quantitative data, it was seen that voters in Trabzon follow politics closely, especially through visual media. It was also determined that the majority of voters showed stability in their voting preferences for certain political parties. As a result of the analysis of qualitative data, it was determined that voters mostly chose political parties that were compatible with their own worldview when making their voting preferences. It was also revealed that half of the voters did not have a political leader they liked in the current political conjuncture. The findings of the research indicate that the political leader should not only have a fair attitude towards different segments of society but also approach all belief groups with respect and tolerance.

Keywords

• Politics
• Political Leader
• Voter Preferences
• Political Party
• Trabzon

SİYASİ LİDERİN SEÇMEN TERCİHLERİNDEKİ ROLÜ: BİR KARMA YÖNTEM ARAŞTIRMASI

Öz

ÖZET Bu araştırma, Trabzon’daki seçmenlerin siyasi tercih ve davranışlarında siyasi lider faktörünün rolü ve etkisini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Karma yöntem olarak tasarlanan araştırmada, açımlayıcı sıralı desen modeli kullanılmıştır. Nicel bölümde, Trabzon ilindeki 461 seçmen çalışma grubuna dâhil edilmiştir. Nitel bölümün çalışma grubu, Trabzon ilinde bulunan 34 seçmenden oluşmaktadır. Araştırma kapsamında nicel veriler anket formu ile nitel veriler ise görüşme formu kullanılarak elde edilmiştir. Nicel verilerin analizinde ki-kare (chi-square), nitel verilerde ise içerik analizi yönteminden yararlanılmıştır. Nicel verilerin değerlendirilmesi neticesinde, Trabzon’daki seçmenlerin siyaseti özellikle görsel medya aracılığıyla yakından takip ettiği görülmüştür. Ayrıca seçmenlerin çoğunluğunun oy tercihlerinde belirli siyasi partilerde istikrar gösterdikleri tespit edilmiştir. Nitel verilerin analizi sonucunda ise, seçmenlerin çoğunlukla oy tercihinde bulunurken, kendi dünya görüşüne uygun siyasi partileri seçtikleri saptanmıştır. Ayrıca seçmenlerin yarısının mevcut siyasi konjonktürde beğendikleri siyasi bir liderin olmadığı ortaya çıkmıştır. Siyasi liderin farklı toplum kesimlerine karşı adaletli bir tutum içinde olmasının yanında bütün inanç gruplarına karşı saygı ve müsamaha çerçevesinde yaklaşması gerektiği araştırmada ulaşılan bulgulardır.

Anahtar Kelimeler

• Siyaset
• Siyasi Lider
• Seçmen Tercihleri
• Siyasi Parti
• Trabzon

References

1. Alptekin, M. Y. (2020). Siyasal kültür. M. Y. Alptekin (Ed.) Siyaset sosyolojisi. Nobel Akademik Yayıncılık.
2. Alptekin, M. Y. ve Cerit, N. (2018). Misafir öğrenci bakışıyla ev sahibi halkın değerlendirilişi: Doğu Karadeniz Bölgesi dışından gelen KTÜ öğrencilerinin Trabzon halkının karakteristik özellikleri hakkındaki görüşleri. M. Y. Alptekin (Ed.) Doğu Karadeniz’de toplumsal yapı kültür ve gündelik hayat içinde (185-212). Serander Yayınları.
3. Baki, A. ve Gökçek, T. (2012). Karma Yöntem Araştırmalarına Genel Bir Bakış. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(42), 1-21. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/70397
4. Burns, J. (1979). Leadership, Harper and Row.
5. Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni -nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. S. B. Demir (Ed.) Eğiten Kitap Yayınları.
6. Creswell, J. W. ve Plano Clark, V. L. (2015). Karma yöntem araştırmaları tasarımı ve yürütülmesi. Y. Dede ve S. B. Demir (Ed.) Anı Yayıncılık.
7. Dean, D. (2004). A Faustian Pact? Political Marketing and The Authoritorian Personality. Journal of Public Affairs, 4(3), 256-267. doi: https://doi.org/10.1002/pa.189
8. Duverger, M. (2002). Siyaset sosyolojisi. (Ş. Tekeli, Çev.) Varlık Yayınları.

9. Edinger, L. J. (1976). Political leadership in industrialized societes, L. J. Edinger (Ed.) R. E. Krieger Publishing Company.
10. Fielding, N. ve Fielding, J. (1986). Linking data: The articulation of qualitative and quantitative methods in social research. Sage.
11. Greene, J. C. (2007). Mixed methods in social inquiry. Jossey-Bass.
12. Greene, J. C., Kreider, H. ve Mayer, E. (2005). Combining Qualitative and Quantitative Methods in Social Inquiry. Research Methods in The Social Sciences, (1), 275-282. https://doi.org/10.18848/2324-7576/CGP/v07i02/53480
13. Heper, M. ve Sayarı, S. (2008). Türkiye’de liderler ve demokrasi. (Z. Bilgin, Çev.) Kitap Yayınevi.
14. Heywood, A. (2015). Siyasetin temel kavramları. (H. Özler, Çev.) Adres Yayınları.
15. İslamoğlu, H. (2002). Siyaset pazarlaması toplam kalite yaklaşımı. Beta Yayınları.
16. Johnson, R. B., Onwuegbuzie, A. J. ve Turner, L. A. (2007). Toward a Definition of Mixed Methods Research. Journal of Mixed Methods Research, 1(2), 112-133. https://doi.org/10.1177/1558689806298224
17. Kaleli, S. (2015). Siyasal pazarlama sürecinde liderlik. Ekin Basım Yayın Dağıtım.
18. Kalender, A. (2005). Siyasal iletişim seçmenler ve ikna stratejileri. Çizgi Kitabevi.
19. Kellerman, B. (1986). Political leadership: A source book. B. Kellerman (Ed.) University of Pittsburg Press.
20. Kışlalı, A. T. (1987). Siyaset bilimi. A. Ü. Basın-Yayın Yüksekokulu Yayınları.
21. Koç, Ö. ve Alptekin, M. Y. (2016). Siyasal ve Kültürel Yönleriyle Trabzon’da Muhafazakârlık. Karadeniz Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 2(2), 95–179. https://www.ktu.edu.tr/dosyalar/karendergi_e968e.pdf
22. Komşuoğlu, A. (2008). Siyasal yaşamda bir lider Süleyman Demirel. Bengi Yayınları.
23. Mason, J. (2006). Mixing Methods in a Qualitatively Driven Way. Qualitative Research, 6(1), 9-25. https://doi.org/10.1177/1468794106058866
24. Weber, M. (1996). Meslek olarak siyaset. (T. Parla, Çev.) İletişim Yayınları.
25. Özgül, B. (2015). Siyasi Partilerde Yandaşların Liderlik Beklentilerini Etkileyen Sosyoekonomik Faktörler. (Yayımlanmamış doktora tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
26. Öztekin, A. (2001). Siyaset bilimine giriş. Siyasal Kitabevi.
27. Paige, G. D. (1972). Political leadership. Free Press.
28. Palmer, J. (2002). Smoke and Mirrors: Is That The Way it is? Themes in Political Marketing. Media, Culture and Society, 24(3), 245-363. https://doi.org/10.1177/016344370202400304
29. Tashakkori, A. ve Teddlie, C. (1998). Mixed methodology: Combining qualitative and quantitative approaches, Thousand Oaks, Sage.
30. Tucker, R. C. (1981). Politics as leadership. University of Missouri Press.
31. Yayla, A. (2016). Siyaset bilimi. Adres Yayınları.
32. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.