Investigation of Different Tillage and Seeding Methods in Chickpea Cultivation

Abstract

The aim of this study was to examine the methods of traditional soil tillage (GTI), reduced tillage (ATI) and direct seeding (DE) in chickpea cultivation. The effect of used methods was examined on the degree of sprouting time, germination rate, weed growth and yield. Also soil porosity, bulk density, penetration resistance and weed growth were determined according to traditional soil tillage, reduced tillage and direct seeding methods. The most appropriate tillage and seeding methods of Usak province were determined by evaluating the data. According to the results; germination rate (TFCD) for GTI, ATI and DE were 98%, 85% and 87.7/88?%, respectively and also in same ordering, germination time (OCS) was recorded as 22.4, 23.5, and 23.1 days, respectively. Weed growing for GTI, ATI and DE were 15%, 56% ve 29%, respectively. Penetration resistances in the 0-80 cm soil depth for GTI, ATI and DE were 1.67, 1.84 and 1.83 MPa, respectively. Soil bulk density in 0-30 cm soil depth for GTI, ATI and DE were 1.15, 1.22 ve 1.24 g cm-3, respectively. Soil porosity for GTİ, ATİ and DE were determined as 56.7 %, 53.7% and 53.1.9% respectively. Yield for GTI, ATI and DE methods were obtained as 161.7, 128.2 and 181.7 kg da-1, respectively. While the maximum yield was found in the DE treatment, the least yield was found in the ATI treatment. It was found that direct seeding methods could be applicable for chickpea cultivation as technical end economic aspect in Usak province.

Keywords

• Chickpea, direct seeding, tillage systems, Usak

Nohut Yetiştirirciliğinde Farklı Toprak İşleme ve Ekim Yöntemlerinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, nohut üretiminde geleneksel toprak işleme (GTİ), azaltılmış toprak işleme (ATİ) ve doğrudan ekim (DE) yöntemlerinin uygulanabilirliğinin incelenmesidir. Kullanılan yöntemlerin, tarla filiz çıkış derecesi (TFÇD), ortalama çimlenme süresi (OÇS), yabancı ot gelişimi ve verim üzerine etkisi belirlenmiştir. Ayrıca kullanılan yöntemlere bağlı toprak hacim ağırlığı, porozite ve penetrasyon dirençleri de saptanmıştır. Elde edilen verilere göre; tarla filiz çıkış derecesi GTİ, ATİ ve DE için sırasıyla %98, %85 ve %88; aynı sırlama ile ortalama çimlenme süresi 22.4, 23.5 ve 23.1 gün olarak belirlenmiştir. Yabancı ot gelişimi GTİ, ATİ ve DE yöntemleri için sırasıyla %15, %56 ve %29 olarak gerçekleşmiştir. Penetrasyon dirençleri, 0-80 cm toprak derinliğinde GTİ, ATİ ve DE 1.67, 1.84 ve 1.83 MPa olarak saptanmıştır. 0-30 cm toprak derinliğindeki hacim ağırlığı GTİ, ATİ ve DE için sırasıyla, 1.15, 1.22 ve 1.24 g cm-3; porozite ise aynı sıralamada %56.7, %53.7 ve %53.1 olarak belirlenmiştir. Ürün verimleri GTİ, ATİ ve DE yöntemleri için sırasıyla 161.7, 128.2 ve 181.7 kg da-1 olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak en fazla ürün verimi doğrudan ekim yönteminde gerçekleşirken en az ürün verimi azaltılmış toprak işleme yönteminde elde edilmiştir. Nohut üretiminde yörede doğrudan ekim yönteminin uygulanabilirliği teknik ve ekonomik olarak belirlenmiştir.

Keywords

• Nohut, Doğrudan Ekim, toprak işleme sistemleri, Uşak