INVESTIGATION OF JOB SATISFACTION LEVELS OF COACHES IN ELAZIĞ

Abstract

With this study, it was aimed to determine the job satisfaction levels of coaches. The universe of the research is composed of the trainers of the faculty of sports sciences in the Eastern Anatolia region. The sample consists of 87 trainers chosen randomly among these trainers. In the second part of the personal information form (gender, marital status, age) to determine the demographic information of the Football coaches participating in the study, the Minnesota Job Satisfaction Scale is a five-point Likert-type scale scored between 1-5. In Olcek scoring, I am not satisfied at all; 1 point, I'm not satisfied; 2 points, I'm indecisive; 3 points, Satisfied; 4 points, I am very satisfied; It is evaluated as 5 points. There is no reverse scored item in the scale. The Minnesota Job Satisfaction Scale consists of 20 items with features that determine the internal, external, and general satisfaction level (Yelboğa 2007). SPSS 22.0 statistics program was used to analyze the data in the study and calculate the results. As a result of the analyzes, it was found that there was a significant difference in the sub-dimension of general satisfaction in the gender variable, in the internal satisfaction and external satisfaction in the marital variable, and in the internal, external and general satisfaction in the age analysis. In our study, it has been determined that the values are above average. As a result; Significant differences were found in the sub-dimensions of the football coaches' job satisfaction scale as a result of the analysis performed in the variables of gender, marital status and age. It has been observed that female trainers have higher attitudes towards their job than male trainers. It has been observed that single coaches are more committed to their work than those who are married, and it has been found that coaches aged 31-35 are more committed to their work than other coaches

Keywords

• Sports
• Coach
• Job satisfaction

Elazığ İlindeki Antrenörlerin İş Doyum Düzeylerinin İncelenmesi

Abstract

Bu calışma ile antrenörlerinin iş doyumu duzeylerinin belirlenmesi amaclanmıştır. Araştırmanın evreninini 2019 yılında Elazığ ilinde bulunan antrenörler oluşturmaktadır. Orneklemi ise bu Antrenörlerin içinden rastgele yöntemle seçilen 87 antrenör oluşmaktadır. Araştırmaya katılan Futbol antrenörlerinin demografik bilgilerini belirlemek amacıyla kişisel bilgi formu (Cinsiyet, medeni durum, Yaş) ikinci bolumde ise Minnesota İş Doyum Olceği 1-5 arasında puanlanan beşli likert tipi bir olcektir. Ölcekte ters puanlanan madde bulunmamaktadır. Minnesota İş Doyum Olceği icsel, dışsal ve genel doyum duzeyini belirleyici ozelliklere sahip 20 maddeden oluşmuştur (Yelboğa 2007). Çalışmadaki verilerin analizi ve bulunan sonucların hesaplanmasında SPSS 22,0 istatistik programı kullanılmıştır. Yapılan analizler soncunda cinsiyet değişkeninde genel doyumda alt boyutunda, Medeni dutum değişkeninde içsel doyum ve dışsal doyum, yaş analizinde ise içsel, dışsal ve genel doyumda anlamlı farklılık olduğu saptanmıştır. Yaptığımız çalışmada değerlerin ortalamanın üstünde olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak; Futbol antrenörlerinin İş doyumu ölçeğinin alt boyutlarında cinsiyet, medeni durum ve yaş değişkeninde yapılan analizler sonucunda anlamlı farklılıkların olduğu saptanmıştır. Kadın antrenörlerinin erkek antrenörlerine göre işlerine olan tutumları daha yüksek olduğu görülmüştür. Bekar olan antrenörlerinin evli olanlara göre daha çok işlerine bağlı olduğu görülmüş ve 31-35 yaşındaki antrenörlerinin diğer antrenörlerine göre işlerine daha çok bağlı oldukları saptanmıştır.

Keywords

• spor
• Antrenör
• iş doyumu

References

1. Aksakal, N. F., Özkan, S., Baycan, Z., Aycan, S. (1999). Gölbaşı bölgesinde birinci basamak sağlık kuruluşlarında çalışan sağlık personelinin mesleki memnuniyet durumları. Sağlık ve Toplum, 9(4), 9-14.
2. Aksu, G., Acuner, A., Tabak, R. (2002). Sağlık Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatı yöneticilerinin iş tatminine yönelik bir araştırma (Ankara örneği). Ankara: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 55, 4-2
3. Ay, A., Karakaya, A. (2007). Çalışanların motivasyonunu etkileyen faktörler: sağlık çalışanlarına yönelik bir araştırma. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 31(1), 55-67.
4. Azboy, O., Erer, O., Oymak, Ö., Tunç, Ö. (2012). Antrenörlük mesleği ve antrenörün görevleri. Spor Psikolojisi, 1(1), 100-1003. Boluktepe, E. F. (1993). Kamu örgütlerinde iş tatmini. Yüksek Lisans Tezi. Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
5. Çevik Kırcı, N., Korkmaz, O. (2014). Türkiye’de yaşam doyumu ve iş doyumu arasındaki ilişkinin iki değişkenli sıralı probit model analizi. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(1), 126-145.
6. Eğinli, T.A., Çalışanlarda iş doyumu: kamu ve özel sektör çalışanlarının iş doyumuna yönelik bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2009: 23(3), s. 35-52.
7. Filiz, Z., Öğretmenlerin iş doyumu ve tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 2014: 10(23), s. 157-171.
8. Glenn, N. D., Taylor, R. D., Weaver, C. N. (1977). Age and job satisfaction among males and females: a multivariate multi-study. Journal Of Applied Psychology, 62, 190-193.

9. Güldaş, T. (2014). Umuzun özkaynak sorunlarına dair. www.emreguldas.com/2014/.../ umuzun-ozkaynak-sorunsallarina-dair.
10. Hayran, O., Aksayan, S. (1991). Pratisyen hekimlerde ii doyumu. Toplum ve Hekim Dergisi, 6, 16-7.
11. Karabulut, N. (2013). Hekim ve hemşirelerin örgütsel bağlılık, iş doyumu ve tükenmişlik durumlarının değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sivas.
12. Karakullukçu, İ. (2015). Dış kaynak kullanımı yöntemi uygulayan işletmelerde çalışanların örgütsel bağlılık ile iş doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi: Bolu izzet baysal eğitim ve araştırma hastanesi. Yüksek Lisans Tezi. Türk Hava Kurumu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
13. Kocabıyık, Z. O., Çakıcı, E. (2008). Sağlık çalışanlarında tükenmişlik ve iş doyumu. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 9, 132-8.
14. Kuzulugil, Ş. (2012). Kamu hastaneleri çalışanlarında iş tatminini etkileyen faktörlerin incelenmesine yönelik bir araştırma. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 41, 129-41.8.
15. Polatcan, İ., Gacar, A., Coşkuner, Z., Yıkılmaz, A. (2017). Gençlik hizmetleri ve spor il müdürlüklerinde çalışan personellerin iş doyum düzeylerinin incelenmesi. Electronic Turkish Studies, 12(29).
16. Saygun, M., Çakmak, A., Köse, S. (2004). Kırıkkale ilinde üç farklı hastanede çalışan hekimlerin iş doyumu. Türk Klinikleri Tıp Dergisi, 24, 219-29.
17. Saylan, E., Cerev, G. (2019). Yerel yönetim çalışanlarının örgütsel bağlılık ile iş doyumları arasındaki ilişkiye yönelik nicel bir araştırma: Elazığ il özel idaresi örneği. Fırat Üniversitesi Harput Araştırmaları Dergisi, 6(11), 103-118.
18. Sever, E. (2017). Personel güçlendirme ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişkide, iş doyumunun ara değişken rolü: sanayi sektöründe bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi. Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
19. Straton, G., Reilly, T., Williams, M., Richardson, D. (2004). The role of the occer Academy. Youth Soccer, Routledge, Taylor and Francis Group, New York.
20. Sünter, A. T., Cambaz, S., Dabak, İ., Öz, H., Peşken, Y. (2006). Pratisyen hekimlerde tükenmişlik, işe bağlı gerginlik ve iş doyumu düzeyleri. Genel Tıp Dergisi, 16, 9-14.
21. Tekbalkan, M. (2010). Dış kaynaklardan yararlanan otel işletmelerinde örgütsel bağlılık ile iş doyumu arasındaki ilişkinin belirlenmesine yönelik bir araştırma. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
22. Ulucan, H., Erol, E., Bektaş, F., Yılmaz, İ. (2011). Türkiye’deki profesyonel kulüplerinin alt yapılarındaki antrenörlerin iş doyum düzeylerinin incelenmesi. Selçuk University Journal of Physical Education and Sport Science, 2(1), 227-259.
23. Yelboğa, A. (2007). Bireysel demografik değişkenlerin iş doyumu ile ilişkisinin finans sektöründe incelenmesi. Sosyal Bilimler Dergisi, 24(2), 155-169.