Intercultural Crisis Communication: Intercultural Speaker as Crisis Sojourner in a Fictional Disaster Narrative

Abstract

In her fictional narrative Bir Gün, Gece, the Turkish writer Mine G. Kırıkkanat depicts the consequences of a devastating earthquake which happens in İstanbul, followed by another in İzmit. The crisis immediately becomes an international disaster issue with the involvement of international aid providers. In such a crisis scenario in which effective communication is crucial, the main characters of the narrative act both as intercultural speakers and crisis sojourners. They need to have intercultural communicative competence (ICC) as well as crisis communication competencies for coping with the disaster. Therefore, intercultural crisis communication, which combines the fields of intercultural communication and crisis communication, should be studied in order to understand the intercultural communication processes in the best way. However, there is a lack of studies which focus on the ICC aspect of intercultural crisis communication. In order to contribute to filling this gap, this paper integrates thematic analysis with critical discourse analysis to provide an interpretation of the novel Bir Gün, Gece from the perspective of ICC. The study reveals that the most effective communicative practices of ICC displayed in the face to face intercultural interactions of the main characters in the novel are related to the knowledge, skills and critical cultural awareness dimensions. Moreover, the mostly addressed competencies of intercultural crisis communication which contribute to ICC appear to be language proficiency and managing conflict. It is suggested that intercultural crisis communication should be investigated more in terms of its crucial dimension of ICC.

Keywords

• intercultural crises communication
• intercultural communicative competence (ICC)
• earthquake
• disaster
• Bir Gün, Gece

Kültürlerarası Kriz İletişimi: Kurgusal Bir Felaket Anlatısında Kriz Misafiri Olarak Kültürlerarası Konuşmacı

Abstract

Türk yazar Mine G. Kırıkkanat Bir Gün, Gece adlı kurgusal anlatısında İstanbul ve sonrasında İzmit’te gerçekleşen yıkıcı depremlerin sonuçlarını tasvir etmektedir. Kriz, kısa sürede uluslararası yardım sağlayıcıların olaya dahil olması ile uluslararası bir felaket konusu olmuştur. Etkili iletişimin zaruri olduğu böyle bir kriz durumunda anlatının ana karakterleri hem kültürlerarası konuşmacı hem de kriz misafiri konumundadırlar. Felaketle başa çıkabilmeleri için kriz iletişimi yeterlikleri yanında kültürlerarası iletişim yetisine sahip olmaları gerekmektedir. Dolayısıyla, kültürlerarası iletişim ve kriz iletişimi alanlarını birleştiren kültürlerarası kriz iletişiminin, kültürlerarası iletişim süreçlerini en iyi şekilde anlamak için araştırılması önemlidir. Ancak, kültürlerarası kriz iletişiminde kültürlerarası yetiye odaklanan çalışmaların sayısı oldukça azdır. Bu çalışma, bu açığı kapatmaya katkı sağlamak için, tematik ve eleştirel söylem analizini birlikte kullanarak Bir Gün, Gece romanı hakkında kültürlerarası iletişim yetisi açısından bir inceleme sunmaktadır. Romandaki ana karakterlerin yer aldığı yüz yüze kültürlerarası iletişim durumlarında sergilenen kültürlerarası iletişim yetisi ile ilgili en etkili iletişimsel uygulamaların, bu yetinin bilgi, beceriler ve eleştirel kültürel bilinç boyutları kapsamında olduğu görülmektedir. Ayrıca, romanda kültürlerarası kriz iletişimi yeterliklerinden kültürlerarası iletişim yetisine en çok katkı sağlayanlar dil yeterliği ve çatışmayı yönetmedir. Kültürlerarası kriz iletişiminin, çok önemli bir boyutu olan kültürlerarası iletişim yetisi açısından daha çok araştırılması gerektiği savunulmuştur.

Keywords

• kültürlerarası iletişim yetisi
• kültürlerarası kriz iletişimi
• deprem
• felaket
• Bir Gün, Gece

References

1. Bennett, J. M. (2009). Cultivating intercultural competence: A process perspective. In D. K. Deardorff (Ed.), The SAGE handbook of intercultural competence (pp. 121-140). Sage Publications.
2. Byram, M. (1997). Teaching and Assessing Intercultural Communicative Competence. Multilingual Matters. Chen, G. M., & Starosta, W. J. (1996). Intercultural communication competence: A synthesis. In B. R. Burleson & A. W. Kunkel (Eds.), Communication yearbook 19 (pp. 353-383). Sage Publications.
3. Deardorff, D. K. (2006). Policy paper on intercultural competence. Bertelsmann Stiftung.
4. Diers-Lawson, A. (2017). A state of emergency in crisis communication: An intercultural crisis communication research agenda. Journal of Intercultural Communication Research. 46(1). DOI:10.1080/17475759.2016.1262891.
5. Fantini, A. E. (2020). Intercultural communicative competence: A multinational perspective. Routledge.
6. Fairclough, N. (1995). Critical discourse analysis: the critical study of language. Longman.
7. Federici, F. M. & Declercq, C. (2021) (Eds.). Intercultural Crisis Communication: Translation, Interpreting and Languages in Local Crisis. Bloomsbury Publishing.
8. Frandsen, F. & Johansen, W. (2020) (Eds.) Crisis Communication. Walter de Gruyter Inc.

9. Jin, Y. & Austin, L. (2022) (Eds.) Social Media and Crisis Communication. Routledge.
10. Hossain, M. A. (2022). Critical Discourse Analysis of Literary Texts of NCTB English for Today (Class II- Class VIII) Textbooks: A Qualitative Study. Scholars Journal of Arts, Humanities and Social Sciences. 10(9), 434-444.
11. Howitt, D. & Cramer, D. (2010). Introduction to Research Methods in Psychology. Pearson Education Limited. Huber, J. & Reynolds, C. (2014) (Eds.). Developing intercultural competence through education. Council of Europe Publishing.
12. Kırıkkanat, M. G. (2015). Bir Gün, Gece. Kırmızı Kedi Yayınevi.
13. Martin J. N. & Nakayama, T. K. (2000) (Eds.). Intercultural Communication in Contexts. Mayfield Publishing Company.
14. Mete, B. (2017). Forsterian Model of Characterization and Non-human Characters in Narrative Fiction: Iris Murdoch’s Mister Mars and Franz Kafka’s Gregor Samsa. Selçuk University Journal Faculty of Letters, (37), 67-78.
15. Patton, M. Q. (2002). Qualitative research & evaluation methods. Sage Publications.
16. Pyle, A. S. (2018). Intercultural crisis communication: examining the experiences of crisis sojourners. Journal of Applied Communication Research, DOI: 10.1080/00909882.2018.1467031
17. Sağıroğlu, R. (2022). Mapping Identity in D.H. Lawrence’s Short Stories: A Discursive Analysis. Çizgi Kitabevi.
18. Selçuk, N. (2024). Sociological Analysis of Solidarity Networks and Tension Lines Arising After the Earthquake: The Example of 6 February Earthquake. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (53), 21-35.
19. Spencer-Oatey, H. & Franklin, P. (2009). Intercultural Interaction: A Multidisciplinary Approach to Intercultural Communication. Palgrave Macmillan.
20. Tracy, K. (2002). Everyday Talk: Building and Reflecting Identities. The Guilford Press.
21. Tracy, K. & Robles J. S. (2013). Everyday Talk: Building and Reflecting Identities. The Guilford Press.
22. Van Wart, M. & Kapucu, N. (2011). Crisis Management Competencies. Public Management Review, (13)4, 489-511.
23. Wiseman, R. L. (2002). Intercultural communication competence. In W. B. Gudykunst & B. Mody (Eds.), Handbook of international and intercultural communication (pp. 207-224). Sage Publications.
24. Wodak, R. (2021). Crisis communication and crisis management during COVID-19. Global Discourse, 11(3), 329-353. DOI: https://doi.org/10.1332/204378921X16100431230102