Investigation of the Relationship Between Modern Age Time Traps and Self-Forgiveness Tendencies of Young Adults

Abstract

The main purpose of this research is to determine the relationship between young adults' self-forgiveness tendencies and the level of being caught in the modern age's time traps. Another aim of the study is to determine whether the self-forgiveness tendencies of young adults and the level of being caught in the modern age's time traps differ in terms of gender, department of education and academic grade point average. For these purposes, the relational screening model was used to determine the relationship between the variables. The study group was formed by convenient sampling method. The online form prepared by the researchers was shared on social media platforms including university students, and 409 young adult participants (303 female and 106 men) were reached. The age range of the participants ranged from 18 to 29, while the mean age was 20.49 (SD=2.03). Data were collected using the demographic information form created by the researchers, the Time Traps Scale of the Modern Age and the Heartland Forgiveness Scale. The relationship between the self-forgiveness tendencies of young adults and the level of being caught in the modern age's time traps was examined with the pearson correlation coefficient and simple linear regression analysis. In addition, a three-way analysis of variance was conducted to determine whether young adults' self-forgiveness tendencies and the level of being caught in the modern age traps differ statistically according to gender, department of education, and academic grade point average. As a result of the research, negative significant relationships were found between the self-forgiveness tendencies of young adults and the level of being caught in the modern age's time traps. In addition, it was concluded that the increase in the level of being caught in the modern age's time traps predicted the tendency of self-forgiveness negatively. On the other hand, it was determined that young adults' self-forgiveness tendencies differed significantly according to gender and academic grade point average variables. It has been determined that the level of being caught in the modern age's time traps differs significantly according to the academic grade point average variable and the pairwise interaction of gender x education department. The results were discussed in the light of the relevant literature and suggestions were made for future research.

Keywords

• Self-Forgiveness
• Time
• Time Management
• Time Traps
• Time Traps of the Modern Age
• Young Adults

Genç Yetişkinlerin Modern Çağın Zaman Tuzakları ile Kendini Affetme Eğilimleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın temel amacı, genç yetişkinlerin kendini affetme eğilimleri ile modern çağın zaman tuzaklarına yakalanma düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesidir. Araştırmanın bir diğer amacı ise genç yetişkinlerin kendini affetme eğilimlerinin ve modern çağın zaman tuzaklarına yakalanma düzeylerinin cinsiyet, öğrenim görülen bölüm ve akademik not ortalaması değişkenleri açısından farklılaşıp farklılaşmadığının saptanmasıdır. Bu amaçlar doğrultusunda, değişkenler arasındaki ilişkinin belirlenebilmesi için ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubu ise uygun örnekleme yöntemi ile oluşturulmuştur. Araştırmacılar tarafından hazırlanan çevrimiçi form, üniversite öğrencilerin bulunduğu sosyal medya platformlarında paylaşılarak, genç yetişkinlik döneminde bulunan 409 katılımcıya (303 kadın ve 106 erkek) ulaşılmıştır. Katılımcıların yaş aralığı 18 ila 29 arasında değişmekte iken yaş ortalaması ise 20.49’dur (SD=2.03). Araştırmada veriler; demografik bilgi formu, Modern Çağın Zaman Tuzakları Ölçeği ve Heartland Affetme Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Genç yetişkinlerin kendini affetme eğilimleri ile modern çağın zaman tuzaklarına yakalanma düzeyleri arasındaki ilişki pearson korelasyon katsayısı ve basit doğrusal regresyon analiziyle incelenirken; genç yetişkinlerin kendilerini affetme eğilimlerinin ve modern çağın zaman tuzaklarına yakalanma düzeylerinin cinsiyet, öğrenim görülen bölüm, akademik not ortalaması değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterip göstermediğini belirlemek için ise üç-yönlü varyans analizi yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda, genç yetişkinlerin kendini affetme eğilimleri ile modern çağın zaman tuzaklarına yakalanma düzeyleri arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Ayrıca genç yetişkinlerin, modern çağın zaman tuzaklarına yakalanma düzeylerinin artması kendilerini affetme eğilimlerini negatif yönde yordadığı sonucuna ulaşılmıştır. Diğer yandan genç yetişkinlerin, kendini affetme eğilimlerinin cinsiyet ve akademik not ortalaması değişkenlerine; modern çağın zaman tuzaklarına yakalanma düzeylerinin ise akademik not ortalaması değişkenine ve cinsiyet x öğrenim görülen bölüm ikili etkileşimine göre anlamlı farklılaştığı saptanmıştır. Ulaşılan sonuçlar ilgili alanyazın ışığında tartışılmış ve gelecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.

Keywords

• Kendini Affetmek
• Zaman
• Zaman Yönetimi
• Zaman Tuzağı
• Modern Çağın Zaman Tuzakları
• Genç Yetişkinler

References

1. Allen, K. A., Ryan, T., Gray, D. L., McInerney, D. M., & Waters, L. (2014). Social media use and social connectedness in adolescents: The positives and the potential pitfalls. The Australian Educational and Developmental Psychologist, 31(1), 18-31. https://doi.org/10.1017/edp.2014.2
2. Barrick, M. R., & Mount, M. K. (1991). The big five personality dimensions and job performance: a meta‐analysis. Personnel Psychology, 44(1), 1-26. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1991.tb00688.x
3. Basila, C. (2014). Good time management and motivation level predict student academic success in college online courses. International Journal of Cyber Behavior, Psyc-hology and Learning (IJCBPL), 4(3), 45-52. https://doi.org/10.4018/ijcbpl.2014070104
4. Boyd, D. M., & Ellison, N. B. (2007). Social network sites: Definition, history, and scholarship. Journal of Computer‐Mediated Communication, 13(1), 210-230. https://doi.org/10.1111/j.1083-6101.2007.00393.x
5. Bugay, A., & Demir, A. (2010). A Turkish version of heartland forgiveness scale. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 5, 1927-1931. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2010.07.390
6. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (19.Basım). Ankara: Pegem Akademi.
7. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri (21.Basım). Ankara: Pegem Akademi.
8. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis fort he behavioral sciences (2.Basım). Hillsdale, NJ: Erlbaum.

9. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları (3.Basım). Ankara: Pegem Akademi.
10. Demirtaş, H., & Özer, N. (2007). Öğretmen adaylarının zaman yönetimi becerileri ile akademik başarısı arasındaki ilişkisi. Eğitimde Politika Analizleri ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, 2(1), 34-47.
11. Dillon, R. S. (2001). Self-forgiveness and self-respect. Ethics, 112(1), 53-83. https://doi.org/10.1086/339140
12. Durmaz, M., Hüseyinli, T., & Güçlü, C. (2016). Zaman yönetimi becerileri ile akademik başarı arasındaki ilişki. Itobiad: Journal of the Human & Social Science Researches, 5(7), 2291-2303. https://doi.org/10.15869/itobiad.260266
13. Engin, G., & Genç, S. Z. (2020). Öğretmen adaylarının akıllı telefon ekran kullanım süreleri ile akademik erteleme davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 314-325. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.678739
14. Erdem, R., Pirinçci, E., & Dikmetaş, E. (2005). Üniversite öğrencilerinin zaman yönetimi davranışları ve bu davranışların akademik başarı ile ilişkisi. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(14), 167-177.
15. Field, A. (2009). Discovering statistics using SPSS (3.Basım). London: Sage Publications Ltd.
16. Göcen, G. (2012). Şükür ve psikolojik iyi olma arasındaki ilişki üzerine bir alan araştırması (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitü-sü, Ankara.
17. Hacıoğlu, N., Gökdeniz, A., & Dinç, Y. (2009). Boş zaman ve rekreasyon yönetimi örnek animasyon uygulamaları (2.Basım). Ankara: Detay Yayıncılık.
18. Haynes, M. E. (1999). Kişisel zaman yönetimi (1.Basım) (Çev. Yaşar Bülbül). İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım.
19. Hickox, R. (2006). Time: Friend or foe?. USA, Bentonville: Rex Publishing.
20. Holmgren, M. R. (1998). Self-forgiveness and responsible moral agency. The Journal of Value Inquiry, 32(1), 75-91. Horsbrugh, H. J. N. (1974). Forgiveness. Canadian Journal of Philosophy, 4(2), 269-282. https://doi.org/10.1080/00455091.1974.10716937
21. Jha, P. K. (2008). Time management: The art of stress-Free productivity. New Delhi: Global India Publications.
22. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi (24.Basım). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
23. Karataş, Z., & Uzun, K. (2021). Ergenlerin kendilerini, başkalarını ve durumları affetme eğilimlerinin yordanmasında mükemmeliyetçilik, yalnızlık ve öz-şefkatin etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (58), 248-289. https://doi.org/10.21764/maeuefd.877884
24. Kibar, B., Fidan, Y., & Yıldıran, C. (2014). Öğrencilerin zaman yönetimi becerileri ile akademik başarıları arasındaki ilişki: Karabük üniversitesi. Business & Management Studies: An International Journal, 2(2), 136-153. https://doi.org/10.15295/bmij.v2i2.65
25. Kirk, R. E. (1996). Practical significance: A concept whose time has come. Educational and Psychological Measurement, 56(5), 746-759. https://doi.org/10.1177/0013164496056005002
26. Kline, R. B. (2015). Principles and practice of structural equation modeling (4.Basım). New York: Guilford Publications.
27. Kohlberg, L. (1984). Essays in moral development: Vol. 2. The psychology of moral deve-lopment. New York, NY: Harper & Row.
28. Krasnova, H., Abramova, O., Notter, I., & Baumann, A. (2016). Why phubbing is toxic for your relationship: Understanding the role of smartphone jealousy among “Gene-ration Y” users. Research Papers. 109. http://aisel.aisnet.org/ecis2016_rp/109
29. Kuss, D. J., & Griffiths, M. D. (2011). Online social networking and addiction - a review of the psychological literature. International Journal of Environmental Research And Public Health, 8(9), 3528-3552. https://doi.org/10.3390/ijerph8093528
30. Ling, R. (2004). The mobile connection: The cell phone's impact on society. New York, NY: Elsevier.
31. Luskin, F. (2002). Forgive for good: A proven prescription for health and happiness. San Francisco, CA: Harper.
32. Mackenzie, R. A. (1989). Zaman tuzağı: Zamanı nasıl denetlersiniz? (Çev. Yakut Güneri). İstanbul: Amacom İlgi Yayınları.
33. Maltby, J., Macaskill, A., & Day, L. (2001). Failure to forgive self and others: A replication and extension of the relationship between forgiveness, personality, social desirability and general health. Personality and Individual Differences, 30(5), 881-885. https://doi.org/10.1016/S0191-8869(00)00080-5
34. Mauger, P. A., Perry, J. E., Freeman, T., Grove, D. C., McBride, A. G., & McKinney, K. E. (1992). The measurement of forgiveness: Preliminary research. Journal of Psyc-hology and Christianity, 11(2), 170-180.
35. Mertler, C. A., & Vannatta, R. A. (2016). Advanced and multivariate statistical methods: Practical application and interpretation (6.Basım). CA: Pyrczak Publishing.
36. Miller, A. J., Worthington, E. L., Jr., & McDaniel, M. A. (2008). Gender and forgiveness: A meta-analytic review and research agenda. Journal of Social and Clinical Psyc-hology, 27(8), 843-876. https://doi.org/10.1521/jscp.2008.27.8.843
37. Pintrich, P. R., Smith, D. A. F., García, T., & McKeachie, W. J. (1991). A manual for the use of the Motivated Strategies for Learning Questionnaire (MSLQ). Ann Arbor: University of Michigan, National Center for Research to Improve Postsecondary Te-aching and Learning.
38. Ross, S. R., Kendall, A. C., Matters, K. G., Mark S. Rye, M. S. R., & Wrobel, T. A. (2004). A personological examination of self-and other-forgiveness in the five factor model. Journal of Personality Assessment, 82(2), 207-214. https://doi.org/10.1207/s15327752jpa8202_8
39. Ryan, T., Chester, A., Reece, J., & Xenos, S. (2014). The uses and abuses of Facebook: A review of Facebook addiction. Journal of Behavioral Addictions, 3(3), 133-148. https://doi.org/10.1556/jba.3.2014.016
40. Sağır, A., & Eraslan, H. (2019). Akıllı telefonların gençlerin gündelik hayatlarına etkisi: Türkiye’de üniversite gençliği örneği. OPUS–Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi , 10(17), 48-78. https://doi.org/10.26466/opus.515339
41. Şentepe A. (2016). Ruh sağlığı belirtilerinin yordayıcısı olarak affetme ve dindarlık ilişki-si (Yayınlanmamış doktora tezi). Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
42. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. Boston: Pearson.
43. Tangney, J. P. (2000). Humility: Theoretical perspectives, empirical findings and directions for future research. Journal of Social and Clinical Psychology, 19(1), 70-82. https://doi.org/10.1521/jscp.2000.19.1.70
44. Tektaş, M., & Tektaş, N. (2010). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin zaman yönetimi ve akademik başarıları arasındaki ilişki. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (23), 221-229.
45. Thompson, L. Y., Snyder, C. R., Hoffman, L., Michael, S. T., Rasmussen, H. N., Billings, L. S., ... & Roberts, D. E. (2005). Dispositional forgiveness of self, others, and situa-tions. Journal of Personality, 73(2), 313-360. https://doi.org/10.1111/j.1467-6494.2005.00311.x
46. Tortumlu, M., & Uzun, K. (2023). 21. yüzyılın zaman tuzaklarına yönelik bir ölçek geliş-tirme çalışması: Modern çağın zaman tuzakları ölçeği. Afyon Kocatepe Üniversi-tesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25.
47. Tortumlu, M., Uzun, K., & Yanık, A. (2021). Time traps of the modern age: Views of yo-ung adults about time management. Journal of Current Research on Social Sci-ences, 11(3), 377-396. https://doi.org/10.26579/jocress.434
48. Toussaint, L. L., Williams, D. R., Musick, M. A., & Everson-Rose, S. A. (2008). The associa-tion of forgiveness and 12-month prevalence of major depressive episode: Gender differences in a probability sample of U.S. adults. Mental Health, Religion & Cul-ture, 11(5), 485-500. https://doi.org/10.1080/13674670701564989
49. Tran, B. X., Huong, L. T., Hinh, N. D., Nguyen, L. H., Le, B. N., Nong, V. M., ... & Ho, R. (2017). A study on the influence of internet addiction and online interpersonal inf-luences on health-related quality of life in young Vietnamese. BMC Public Health, 17, 138. https://doi.org/10.1186/s12889-016-3983-z
50. Tutar, H. (2007). Zaman yönetimi (2.Basım). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
51. Uzun, K., & Karataş, Z. (2023). The examination of the mediator role of optimism, self-compassion, altruism and gratitude in the relationship between cognitive distorti-ons and forgiveness of emerging adults. Emerging Adulthood. https://doi.org/10.1177/21676968231171200
52. Walker, D. F., & Gorsuch, R. L. (2002). Forgiveness within the Big Five personality model. Personality and Individual Differences, 32(7), 1127-1137. https://doi.org/10.1016/S0191-8869(00)00185-9