Diplomatic Interpreting Within the Context of Relevance Theory

Diplomatic Interpreting has been an outstanding activity throughout history. Diplomatic Interpreting and interpreters have always played major roles in facilitating communication between nations and peoples. In this respect, Diplomatic Interpreting shaped the course of history during a wide range of periods ranging from the signing of ancient agreements to colonization and modern time negotiations. With a historical perspective, interpreters have made a tremendous contribution to international relations and ensuring accurate communication between the peoples and cultures. This study aims to delve into the interplay between the renowned Relevance Theory, as a leading communication theory which was on many occasions studied mostly within the scope of Translation Studies, and also intends to contribute to the filling of a vacuum in Interpreting Studies by adapting this theory to Interpreting Studies. It tries to find an answer to the research question of ‘How can the Relevance Theory be applied to Diplomatic Interpreting?’ This study will accordingly focus on the interplay between Relevance Theory and Diplomatic Interpreting. The study avoids reaching any final judgements as regards the scope that Relevance Theory can be applied to Diplomatic Interpreting as this study is part of an ongoing PhD dissertation. Besides, the study limits itself with studying the possible impacts that the Theory has on interpreting practice at a diplomatic setting; in other words, applying the theoretical assumptions of Relevance Theory to Diplomatic Interpreting.

Sözlü Çeviri, tarih boyunca öne çıkan bir faaliyet olmuştur. Diplomatik Çeviri ve tercümanlar da her zaman ülkeler ve halklar arasında iletişimi kolaylaştırmada önemli roller oynamıştır. Bu itibarla Diplomatik Çeviri, kadim anlaşmaların imzalanmasından kolonileşmeye ve modern zamanların müzakerelerine kadar geniş ölçekli dizi dönemde tarihin seyrini şekillendirmiştir. Tarihi bir bakış açısıyla tercümanlar uluslararası ilişkilere muazzam katkılar sunmuş ve halklar ve kültürler arasında doğru iletişimi sağlamışlardır. Bu çalışma, Çeviri Çalışmaları kapsamında bir çok kez incelenen, önde gelen bir iletişim kuramı olan ve geniş bir tanınırlığı bulunan Bağıntı Kuramıyla diplomasi arasındaki bağlantıyı derinlemesine incelemeyi amaçlamakta ve Kuramı Sözlü Çeviri çalışmalarına uyarlayarak bu alandaki bir boşluğu doldurmayı istemektedir. Çalışma, ‘Bağıntı Kuramı Diplomatik Çeviriye Nasıl Uygulanabilir?' şeklindeki araştırma sorusuna yanıt bulmayı amaçlamaktadır. Bu çalışma dolayısıyla Bağıntı Kuramı ile Diplomatik çeviri arasındaki bağlantıya odaklanmaktadır. Çalışma, devam etmekte olan bir doktora tezinin bir parçası olması bakımından Bağıntı Kuramının Diplomatik Çeviriye uygulanabilirliği konusunda nihai yargılara varmaktan kaçınmaktadır. Çalışma ayrıca kendisini Kuramın diplomatik ortamda sözlü çeviri uygulaması, daha doğru bir ifadeyle Bağıntı Kuramının kuramsal varsayımlarının Diplomatik Çeviri ‘ye uygulanması üzerindeki muhtemel etkileriyle sınırlamaktadır.