A Comparative Analysis on Women's Speech in Herland and Kadınlar Ülkesi

“Sociolinguistics”, analysis of the relation between sociology and linguistics, scrutinizes the relationship between language with social variables such as geography, race, gender, or nationality. Initiated with the development of feminist linguistics in the 1960s and 1970s, studies on “gender and language” are categorized into two: “women’s speech” and depiction of women in “men’s speech”. The relation between gender and language has been one of the most controversial themes in women’s studies by notable sociolinguists such as Deborah Tannen, Janet Holmes, Otto Jesperson, and Robin Lakoff. Lakoff, in her article “Language and Woman’s Place” (1973), clarified “linguistic discrimination”, referring to the language distinctions between men and women. This study, therefore, aims to analyze women’s speech and how men portray women in the Crimean author İsmail Gaspıralı’s Kadınlar Ülkesi (1887) and the American author Charlotte Perkins Gilman’s utopia Herland (1979), regarding Lakoff’s theories. Within this scope, for the analysis part, two utopias were examined in terms of linguistic and lexical variants, used by and for the female characters. The analysis revealed that Gilman’s Herland bears strong similarities with İsmail Gaspıralı’s Kadınlar Ülkesi: both authors emphasized the potential strength of women in actual worlds, female characters were portrayed as both masculine and feminine and Lakoff's theories on women’s speech could be observed in both novels. In conclusion, although they were written in and for different cultures, the female characters, in both novels, are physically and linguistically prominent, while the male characters portray women in a derogatory manner.

Sosyoloji ve dilbilim arasındaki ilişkiyi inceleyen "Sosyodilbilim", dil ile coğrafya, ırk, cinsiyet veya uyruk gibi sosyal değişkenler arasındaki ilişkiyi inceler. 1960'lar ve 1970'lerde feminist dilbilimin gelişmesiyle başlayan "cinsiyet ve dil" çalışmaları iki kategoriye ayrılır: "kadınların konuşması" ve "erkeklerin konuşmasında" kadınların tasviri. Cinsiyet ve dil arasındaki ilişki, Deborah Tannen, Janet Holmes, Otto Jesperson ve Robin Lakoff gibi önemli sosyodilbilimciler tarafından kadın çalışmalarında en çok tartışılan konulardan biri olmuştur. Lakoff, "Dil ve Kadının Yeri" (1973) adlı makalesinde, erkekler ve kadınlar arasındaki dil ayrımına atıfta bulunarak "dilsel ayrımcılık" kavramını açıklığa kavuşturmuştur. Bu çalışmada, Kırımlı yazar İsmail Gaspıralı’nın Kadınlar Ülkesi (1887) ve Amerikalı yazar Charlotte Perkins Gilman’ın Herland (Kadınlar Ülkesi) (1979) adlı eserlerinde Lakoff’un kuramları ışığında kadınların söylemi ve erkeklerin kadınları nasıl betimlediği analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu kapsamda, analiz bölümünde iki ütopya, kadın karakterler tarafından ve onlar için kullanılan dilsel ve sözcüksel varyantlar açısından incelenmiştir. Analiz, Gilman'ın Herland ütopyasının İsmail Gaspıralı'nın Kadınlar Ülkesi ile güçlü benzerlikler taşıdığını ortaya koymuştur: her iki yazar da kadınların gerçek dünyalardaki potansiyel gücünü vurgulamış, kadın karakterler hem erkeksi hem de kadınsı olarak betimlenmiş ve Lakoff'un kadınların konuşma biçimine ilişkin teorileri her iki romanda da gözlemlenebilmiştir. Sonuç olarak, farklı kültürlerde ve farklı kültürler için yazılmış olmalarına rağmen, her iki romanda da kadın karakterler fiziksel ve dilsel olarak öne çıkarken, erkek karakterler kadınları aşağılayıcı bir şekilde tasvir etmektedir.