Bilge Karasu’nun “Ada” Hikâyesinde Arayış

Evening of a Long Driving Day, Bilge Karasu processes the monks' questioning of faith and searching for truth on this axis. Around the movement of iconoclasm / iconoclasm, Andronikos, a young priest who tries to get to know himself by faltering between the old and the new, is questioned on faith. Andronikos questions himself about accepting or refusing picture breaks between the old and the new and retires to the island. It is also meaningful in the story that the place is an island. Because the island, as a limiting and narrow space in one's self-discovery, is a space that can provide one's own orientation. Andrikos seeks to discover himself on the island.

In the story, the question of faith is combined with the question of self. Andronikos is also looking for self-discovery on the island. This is achieved through isolation, isolation and return from the social sphere.

Bilge Karasu, Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı'nda keşişlerin iman sorgulamasını ve bu eksende gerçeği arayışlarını işler. Kitabın ilk hikâyesi olan "Ada"da Bizans İmparatorluğunda Resimkırıcılık/İkonaklazm (ikona düşmanlığı) hareketinin etrafında eski ve yeni arasında bocalayarak kendini tanımaya çalışan genç bir papaz olan Andronikos'un inanç sorgulamaları verilir. Andronikos eski ile yeni arasında resimkırıcılığı kabul etmek veya reddetmek konusunda kendisini sorgular ve adaya çekilir. Hikâyede mekânın ada olması da anlamlıdır. Çünkü ada, kişinin kendini keşfetmesinde sınırlayıcı ve dar bir mekân olarak kişinin kendine yönelişini sağlayabilecek bir mekândır. Andrikos da adada kendini keşfetmenin peşindedir.

Hikâyede inanç sorgulaması, kendilik sorgulamasıyla birleşir. Andronikos aslında Tanrı’ya olan inancını sorgularken kendini keşfeder. Bu ise toplumsal alandan soyutlanma, yalnızlaşma ve içe dönüşle gerçekleşir.