Araştırma Makalesi

Türkiye’de Annelik 2.0: Annelere Yönelik Sanal Aile Eğitim Programının Etkililik Değerlendirilmesi

Cilt: 26 Sayı: 70 30 Mart 2026
PDF İndir
EN TR

Türkiye’de Annelik 2.0: Annelere Yönelik Sanal Aile Eğitim Programının Etkililik Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı ebeveynlerin çocuklarının teknoloji kullanımının farkına varmalarına, çocuklarının teknoloji kullanımını sağlıklı bir şekilde denetlemelerine ve aşırı kullanımı önlemelerine yardımcı olacak bilgi ve beceri kazandırmayı hedefleyen annelere yönelik bir aile eğitim programının etkililiğini sınamaktır. Çalışma nicel araştırma yöntemi yarı deneysel desenle gerçekleştirilen, tek gruplu, ön test-son test türündedir. Bu kapsamda 16 anneye farkındalık, dijital okuryazarlık, kontrol, etik ve yenilikçilik rolleri kazandırmak için araştırmacı tarafından 8 Mayıs - 5 Haziran 2024 tarihleri arasında Zoom platformu üzerinden 5 oturumda eğitim verilmiştir. Annelerin yaşları 36-46 arasındadır (ort. 40), altısı çalışmaktadır ve ortalama çocuk sayıları ikidir. Annelerin çalışma durumlarına, eğitim düzeyine ve sahip oldukları çocuk sayısına göre dijital ebeveynlik öz yeterliliğinin değişmediği görülmüştür. Eğitim sonrasında annelerin dijital okuryazarlık düzeyleri, dijital güvenlik düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte artmış, dijital iletişim düzeyleri değişmemiştir. Bu çalışma sonucunda annelerin dijital okuryazarlıklarının alan yazınındaki bulgulara kıyasla yükseldiği görülmüştür. Bu çalışmanın alandaki kuramsal ve uygulamalı çalışmalara modül içerikleri ve uygulanışı yönünden katkı sunacağı düşünülmektedir. Gelecek çalışmalarda erkek ebeveynlerin katılımının sağlanması, kontrol grubu ile karşılaştırma yapılması ve içeriğin gereksinimlere göre güncellenerek bu tür eğitimlerin sürdürülmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Etik Beyan

Çalışmanın gerçekleştirilmesi için Başkent Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler ve Sanat Alan Araştırma Kurulu tarafından (23/05/2024 tarih ve 17162298.600-139 sayılı) izin alınmıştır.

Kaynakça

  1. Amin, N. A. L., Tam, W. W. & Shorey, S. (2018). Enhancing first-time parents’ self-efficacy: A systematic review and meta-analysis of universal parent education interventions’ efficacy. International Journal of Nursing Studies, 82, 149-162. https://doi.org/10.1016/j.ijnurstu.2018.03.021
  2. Anderson, M. (2016). Parents, teens and digital monitoring. Pew İnternet & American Life Project (2016). https://www.pewresearch.org/internet/2016/01/07/parents-teens-and-digital-monitoring/
  3. Ayas, T. & Horzum, M.B. (2013). İlköğretim öğrencilerinin internet bağımlılığı ve aile internet tutumu. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(39), 46-57.
  4. Benedetto, L. & Ingrassia, M. (2021). Digital parenting: Raising and protecting children in media world. Parenting: Studies by an ecocultural and transactional perspective, 127-148. https://doi.org/10.5772/intechopen.92579
  5. Blakemore, S. J. (2022). Ergen Beyninin Gizli Yaşamı. Nepal Kitap: İstanbul.
  6. BTK Akademi (t.y.). Google Dijital Ebeveynlik. https://www.btkakademi.gov.tr/portal/course/google-dijital-ebeveynlik-9529
  7. Cabello-Hutt, T., Cabello, P. & Claro, M. (2018). Online opportunities and risks for children and adolescents: The role of digital skills, age, gender and parental mediation in Brazil. New Media & Society, 20(7), 2411- 2431. https://doi.org/10.1177/1461444817724168
  8. Canpolat, M. & Karadaş, C. (2023). A mixed method research on increasing digital parenting awareness of parents. Education and Information Technologies, 29(6), 6683-6704.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Sosyal Hizmetler (Diğer)

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

30 Mart 2026

Gönderilme Tarihi

6 Şubat 2025

Kabul Tarihi

10 Temmuz 2025

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2026 Cilt: 26 Sayı: 70

Kaynak Göster

APA
Yılmaz, B. (2026). Türkiye’de Annelik 2.0: Annelere Yönelik Sanal Aile Eğitim Programının Etkililik Değerlendirilmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 26(70), 127-153. https://doi.org/10.21560/spcd.vi.1634299
AMA
1.Yılmaz B. Türkiye’de Annelik 2.0: Annelere Yönelik Sanal Aile Eğitim Programının Etkililik Değerlendirilmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi. 2026;26(70):127-153. doi:10.21560/spcd.vi.1634299
Chicago
Yılmaz, Beyza. 2026. “Türkiye’de Annelik 2.0: Annelere Yönelik Sanal Aile Eğitim Programının Etkililik Değerlendirilmesi”. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi 26 (70): 127-53. https://doi.org/10.21560/spcd.vi.1634299.
EndNote
Yılmaz B (01 Mart 2026) Türkiye’de Annelik 2.0: Annelere Yönelik Sanal Aile Eğitim Programının Etkililik Değerlendirilmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi 26 70 127–153.
IEEE
[1]B. Yılmaz, “Türkiye’de Annelik 2.0: Annelere Yönelik Sanal Aile Eğitim Programının Etkililik Değerlendirilmesi”, Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, c. 26, sy 70, ss. 127–153, Mar. 2026, doi: 10.21560/spcd.vi.1634299.
ISNAD
Yılmaz, Beyza. “Türkiye’de Annelik 2.0: Annelere Yönelik Sanal Aile Eğitim Programının Etkililik Değerlendirilmesi”. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi 26/70 (01 Mart 2026): 127-153. https://doi.org/10.21560/spcd.vi.1634299.
JAMA
1.Yılmaz B. Türkiye’de Annelik 2.0: Annelere Yönelik Sanal Aile Eğitim Programının Etkililik Değerlendirilmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi. 2026;26:127–153.
MLA
Yılmaz, Beyza. “Türkiye’de Annelik 2.0: Annelere Yönelik Sanal Aile Eğitim Programının Etkililik Değerlendirilmesi”. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, c. 26, sy 70, Mart 2026, ss. 127-53, doi:10.21560/spcd.vi.1634299.
Vancouver
1.Beyza Yılmaz. Türkiye’de Annelik 2.0: Annelere Yönelik Sanal Aile Eğitim Programının Etkililik Değerlendirilmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi. 01 Mart 2026;26(70):127-53. doi:10.21560/spcd.vi.1634299