Architecture, Power, and Ideology in Dune: Planetary Worlds and Spatial Regimes

Abstract

Introduction and Purpose of the Study: This study aims to analyze the architectural elements in Denis Villeneuve’s Dune series as active tools that define the philosophical and political depth of the narrative. The research examines how the spatial designs of the planets Arrakis, Caladan, and Giedi Prime construct power dynamics, ecological adaptation, and ideological structures.

Conceptual/Theoretical Framework: The study is based on an interdisciplinary framework integrating Lefebvre’s production of space, Foucault’s heterotopia, Žižek’s ideological fantasy, and Jameson’s political unconscious.

Methodology: A qualitative visual-spatial analysis was applied to 17 key scenes selected from the films and production design documents. The spaces were examined comparatively through criteria such as scale, material, form, light, and ornamental language.

Findings: The study found that the Brutalist structures on Arrakis embody imperial control, the organic forms on Caladan represent a fantasy of governance in harmony with nature, and the massive metallic masses on Giedi Prime materialize an authoritarian oppression that crushes the individual. The architecture of each planet directly aligns with the political rationality of the ruling dynasty.

Conclusion: The study demonstrates that architectural choices in the Dune universe are sophisticated texts that encode political and ecological messages. The results suggest that architecture can be used as a primary dataset for world-building processes in science fiction cinema.

Keywords

• Dune
• Architecture
• Cinematic Space
• Power
• Ideology

Supporting Institution

This research received no external funding.

Ethical Statement

This study has been prepared in accordance with the principles of scientific research and publication ethics. All visual materials and texts used in this study have been evaluated within the framework of "fair use" principles for the purpose of scientific criticism and analysis. The analyzed data (films, interviews, and concept designs) were obtained from publicly available sources and do not involve any human or animal experiments requiring ethical committee approval. The authors declare that there is no conflict of interest at any stage of this study.

Thanks

The authors would like to express sincere appreciation to film director Denis Villeneuve for his visionary direction and to production designer Patrice Vermette and his team for creating the rich architectural world of Dune, which served as an important source of inspiration for this study. The authors also thank all researchers whose work has contributed to the academic literature on architecture and cinematic space. Finally, the authors gratefully acknowledge the anonymous reviewers and the journal editor for their valuable comments and constructive suggestions, which helped improve this manuscript.

Dune Evreninde Mimarlık, İktidar ve İdeoloji: Gezegensel Dünyalar ve Mekânsal Rejimler

Abstract

Giriş ve Çalışmanın Amacı: Bu çalışma, Denis Villeneuve’ün Dune serisindeki mimari unsurları, hikâye anlatımının felsefi ve politik derinliğini belirleyen aktif araçlar olarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırma; Arrakis, Caladan ve Giedi Prime gezegenlerindeki mekân tasarımlarının güç dinamiklerini, ekolojik adaptasyonu ve ideolojik yapıları nasıl inşa ettiğini incelemektedir.

Kavramsal/Kuramsal Çerçeve: Çalışma; Lefebvre’in mekânın üretimi, Foucault’nun heterotopya, Žižek’in ideolojik fantezi ve Jameson’ın siyasi bilinçdışı kuramlarını birleştiren disiplinlerarası bir çerçeveye dayanmaktadır.

Yöntem: Filmlerden seçilen 17 ana sahne ve yapım tasarımı belgeleri üzerinde nitel görsel-mekânsal analiz yöntemi uygulanmıştır. Mekânlar; ölçek, malzeme, form, ışık ve süsleme dili gibi kriterler üzerinden karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.

Bulgular: Arrakis’teki Brutalist yapıların emperyal kontrolü, Caladan’daki organik formların doğayla uyumlu yönetim fantezisini, Giedi Prime’daki devasa metalik kütlelerin ise bireyi ezen otoriter baskıyı somutlaştırdığı saptanmıştır. Her gezegenin mimarisi, orada hüküm süren hanedanın politik rasyonalitesiyle doğrudan örtüşmektedir.

Sonuç: Çalışma, Dune evrenindeki mimari seçimlerin politik ve ekolojik mesajları kodlayan sofistike birer metin olduğunu kanıtlamaktadır. Sonuçlar, bilim kurgu sinemasında dünya inşası süreçleri için mimarinin temel bir veri seti olarak kullanılabileceğini göstermektedir.

Keywords

• Dune
• Mimari
• Sinematik Mekan
• İktidar
• İdeoloji

Supporting Institution

Bu çalışma herhangi bir kurum veya kuruluş tarafından desteklenmemiştir.

Ethical Statement

Bu çalışma, bilimsel araştırma ve yayın etiği ilkelerine uygun olarak hazırlanmıştır. Çalışma kapsamında kullanılan tüm görsel materyaller ve metinler, bilimsel eleştiri ve analiz amacıyla "adil kullanım" (fair use) prensipleri çerçevesinde değerlendirilmiştir. Analiz edilen veriler (filmler, mülakatlar ve konsept tasarımlar) kamuya açık kaynaklardan elde edilmiş olup, herhangi bir etik kurul izni gerektiren insan veya hayvan deneyi içermemektedir. Yazarlar, çalışmanın hiçbir aşamasında çıkar çatışması bulunmadığını beyan ederler.

Thanks

Yazarlar, bu çalışmaya ilham veren yaratıcı vizyonu için yönetmen Denis Villeneuve'e, Dune evreninin zengin mimari dünyasını yaratmaları dolayısıyla yapım tasarımcısı Patrice Vermette ve ekibine içten teşekkürlerini sunar. Ayrıca, mimarlık ve sinemasal mekân alanındaki akademik literatüre katkı sağlayan tüm araştırmacılara teşekkür ederler. Son olarak, bu çalışmanın geliştirilmesine katkıda bulunan değerli değerlendirme ve yapıcı önerileri için anonim hakemlere ve dergi editörüne teşekkürlerini sunarlar.

References

1. BORDWELL, D., & THOMPSON, K. (2013). Film art: An introduction (10th ed.). McGraw-Hill.
2. BRAUN, V., & CLARKE, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77–101.
3. DOBRASZCZYK, P. (2019). Future cities: Architecture and the imagination. Reaktion Books.
4. FOUCAULT, M. (1986). Of other spaces. Diacritics, 16(1), 22–27. (Trans. Jay Miskowiec)
5. GAYLARD, G. (2010). Postcolonial science fiction: The desert planet. In E. Hoagland & R. Sarwal (Eds.), Science fiction, imperialism and the third world: Essays on postcolonial literature and film (pp. 21–36). McFarland.
6. HERBERT, F. (1965). Dune. Chilton Books.
7. JAMESON, F. (1981). The political unconscious: Narrative as a socially symbolic act. Cornell University Press.
8. KATSARIDOU, M., & KOSTOPOULOU, L. (2024). Digital realities and metaphorical constructs: A multimodal semiotic and intermedial analysis of Blade Runner 2049. Digital Age in Semiotics & Communication, 7, 164–182. https://doi.org/10.33919/dasc.24.7.11

9. KIESSEL, M., & STUBBS, J. (2023). Urban dystopia on screen: The city, architecture and power in the contemporary science fiction film. Athens Journal of Architecture, 9(4), 417–450. https://doi.org/10.30958/aja.9-4-4
10. KIESSEL, M., & STUBBS, J. (2024). Architecture-city in the mirror of science fiction: Beyond a literature review. The Journal of Architecture, 29(5–6). https://doi.org/10.1080/13602365.2024.2419141
11. KRATZ, V. (2021). Frank Herbert's ecology, Oregon's dunes, and the postwar science of desert reclamation. ISLE: Interdisciplinary Studies in Literature and Environment, 30(3), 637–656. https://doi.org/10.1093/isle/isab026
12. LEFEBVRE, H. (1991). The production of space (D. Nicholson-Smith, Trans.). Blackwell. (Original work published 1974)
13. PALLASMAA, J. (2011). The embodied image: Imagination and imagery in architecture. Wiley.
14. PATTON, M. Q. (2015). Qualitative research and evaluation methods (4th ed.). SAGE.
15. RAHMOUNI, A., & KHELIL, I. (2024). The vicious cycle of colonization in the cinematic adaptations of Dune. Journal of Humanities and Social Sciences (JHASS). https://lamintang.org/journal/index.php/jhass/article/view/743
16. RODEO FX. (2021). Dune - Art Department: Research outpost annotations [Image]. ArtStation. https://rodeofx.artstation.com/projects/nEQrvE
17. SKOCZYLAS, O. (2025). A Pattern Language for cinema: spatial semiotics in Villeneuve’s Dune. Architecture, Urban Planning, Interior Design, (25).
18. TALLY, R. T. (2013). Spatiality. Routledge.
19. VILLENEUVE, D. (Director). (2021). Dune. USA: Warner Bros.
20. VILLENEUVE, D. (Director). (2024). Dune: Part Two. USA: Warner Bros.
21. Warner Bros. Entertainment. (2021). Dune movie stills [Images]. Warner Bros. Movies. https://www.warnerbros.com/movies/dune
22. ŽIŽEK, S. (1989). The sublime object of ideology. Verso.