Argümantasyonun Öğrencilerin Bilimi Sözde-Bilimden Ayırma Becerilerinin Geliştirilmesi Üzerine Etkisi

Öz

Bu araştırmada ortaokul yedinci sınıf öğrencilerinin bilim sözde-bilim ayrımı yeteneklerinin Argümantasyon Tabanlı Öğrenme (ATÖ) etkinlikleri yoluyla geliştirilmesi hedeflenmiştir. Bu amaçla hazırlanan etkinlikler kozmik bilim, refleksoloji, astroloji, numeroloji ve biyoenerji sözde-bilimsel alanlara ait örnek vakalar üzerine kurgulanmıştır. Araştırmaya 2014-2015 eğitim-öğretim yılı ikinci döneminde, İstanbul ili Esenyurt ilçesinde bulunan bir ortaokulda öğrenim gören ve Bilim Uygulamaları dersini alan 24 yedinci sınıf öğrencisi beş hafta süresince katılmıştır. Araştırma öncesi gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmeler ile öğrencilerin var olan bilim sözde-bilim ayrımı ölçütleri, süreç sonunda gerçekleştirilen son görüşmelerde geliştirdikleri ölçütlerle karşılaştırılarak incelenmiştir. Araştırma sonucunda argümantasyon ile öğrencilerin bilim sözde-bilim ayrımına yönelik bilgilerinin ve tartışma becerilerinin arttığı gözlenmiştir. Öğrenciler son görüşmelerde ön görüşmelere göre daha fazla ölçüt geliştirmiş ve daha kapsamlı sorgulama yapmıştır. Bu araştırmanın ATÖ yaklaşımını bilim sözde-bilim ayrımı tartışması bağlamında kullanan ilk araştırma olması bakımından Fen Bilimleri öğretmenlerine kılavuzluk edebileceği ve gelecekteki araştırmacılara yol göstereceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Bilim,Sözde-Bilim,Argümantasyon

An Effectiveness of Engaging in Argumentation on Students’ Ability to Demarcate Science from Pseudoscience

Abstract

In this research, it was aimed to develop seventh grade studens’ demarcation skills using Argument Based Learning (ABL) activities. These activities were cosmic science, reflexology, astrology, numerology and bioenergy from pseudo-scientific fields. During the spring semester of 2014-2015 academic year, twenty-four seventh-grade students from a state middleschool in Esenyurt, Istanbul participate the study. The study took place in Science Applications course for five weeks. semi-constructed interviews done before and after the study to find out students' science pseudo-science separation criteria as a result of the research, it has been observed that with the argumentation, knowledge and discussion skills of the students on science pseudo-science are increasing. Students have developed more scientific criteria and made more extensive inquiries in the final negotiations than previous interviews. It is concluded that this research will guide the science teachers and lead the future researchers to be the first to use the ABL approach in the context of science pseudo-science discrimination.

Keywords

• Argumentation,Science,Pseudo-Science

References

1. Aarnio, K. ve Lindeman, M. (2005). Paranormal Beliefs, Education, and Thinking Styles. Personality and Individual Differences, 39(7), 1227-1236.
2. American Assocation for the Advancement of Science (1993). Benchmark for Science Literacy: A Project 2061 Report. New York: Oxford University Press.
3. Çetinkaya, E., Turgut, H., Duru, K. ve Ercan, S. (2015). Bilimsel Okuryazarlıkta Ilk Adım: Akademik Bilgi Düzeylerinin Bilim, Sözde-Bilim Ayrımı Bağlamında Geliştirilmesi: İridoloji Örneği. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(2015), 446-476.
4. Chalmers, A. F. (2013). What is this thing called science? Indianapolis: Hackett Publishing.
5. De Robertis, M. M. ve Delaney, P. A. (1999). A Second Survey of the Atitudes of University Students to Astrology And Astronomy. Journal of the Royal Astronomical Society of Canada, 94, 112.
6. Derry, G. N. (1999). What science is & How it works. NJ: Princeton University Press.
7. Driver, R., Newton, P. ve Osborne, J. (2000). Establishing the Norms of Scientific Argumentation in Classrooms. Science education, 84(3), 287-312.
8. Duschl, R.A. ve Osborne, J. (2002). Supporting and Promoting Argumentation Discourse in Science Education. Studies in Science Education, 38(1), 39-72.

9. Erduran, S. ve Jimenez Aleixandre, M. P. (2007). Argumentation in science education: Perspectives from classroom-based research. Dordrecht: Springer Science.
10. Eve, R. A. ve Harrold, F. B. (1986). Creationism, Cult Archaeology, and Other Pseudoscientific Beliefs: A Study Of College Students. Youth & Society, 17(4), 396-321.
11. Feyerabend, P. (1989). Yönteme Hayır (Çev. Ahmet İnam). İstanbul: Ara Yayıncılık.
12. Gardner, M. (1957). Fads and Fallacies in the Name of Science. New York: Dover Publications.
13. Gillies, D. (1998). Philosophy of science in the 20th century: Four central themes. Oxford: Blackwell Publishers.
14. Goode, E. (2002). Education, Scientific Knowledge, and Belief in the Paranormal. Skeptical Inquirer, 26(1), 24-27.
15. Günel, M., Kıngır, S. ve Geban, Ö. (2012). Argümantasyon Tabanlı Bilim Öğrenme Yaklaşımının Kullanıldığı Sınıflarda Argümantasyon Ve Soru Yapılarının Incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 37(164), 316-330.
16. Impey, C., Buxner, S. ve Antonellis, J. (2012). Non-scientific Beliefs among Undergraduate Students. Astronomy Education Review, 11(1), 101-111.
17. Kuhn, D. (1993). Science as Argument: Implications for Teaching and Learning Scientific thinking. Science education, 77(3), 319-337.
18. Kuhn, T. S. (1962). The Structure of Scientific Revolutions. Chicago: University of Chicago Press.
19. Lakatos, I. (1991). Science and Pseudo-science. M. Curd ve J.A. Cover, (Ed.). Philosophy of Science (s.22-23). New York: Norton.
20. Lindeman, M. ve Aarnio, K. (2007). Supersitious, Magical, and Paranormal Beliefs: An Integrative Model. Journal of Research in Personality, 41, 731-744.
21. Losh, S. C. ve Nzekwe, B. (2011). Creatures in the Classroom: Preservice Teacher Beliefs about Fantastic Beasts, Magic, Extraterrestrials, Evolution and Creationism. Science & Education, 20(5-6), 473-489.
22. Lundström, M. (2007). Students’ Beliefs in Pseudoscience. European Science Education Research Association Conference (ESERA), Malmö: Sweden.
23. Lundström, M. (2011). Decision-making in Health Issues: Teenagers’ Use of Science and Other Discourses. Malmö: Malmö University Press.
24. Mahner, M. (2007). Demarcating Science from Non-Science. General Philosophy of Science, Focal Issues.
25. Martin, M. (1994). Pseudoscience, the Paranormal, and Science Education. Science and Education, 3, 357-371.
26. McLean, C. P. ve Miller, N. A. (2010). Changes in Critical Thinking Skills Following a Course on Science and Pseudoscience: A Quasi-Experimental Study. Teaching of Psychology, 37(2), 85-90.
27. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) (2013). İlköğretim Kurumları Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programı. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
28. National Research Council (Ed.). (1996). National science education standards. National Academy Press.
29. Nickles, T. (2006). Problem of Demarcation. S. Sarkar ve J. Pfeifer (Ed.). The philosophy of science an encyclopedia (pp. 188-197). New York: Routledge.
30. Osborne, J., Erduran, S. ve Simon, S. (2004). Enhancing the Quality of Argumentation in School Science. Journal of Research in Science Teaching, 41(10), 994-1020.
31. Park, R. L. (2000). Voodoo Science: The Road from Foolishness to Fraud. Oxford: Oxford University Press.
32. Peoa, A. ve Paco, O. (2004) Attitudes and Views of Medical Students Toward Science and Pseudoscience. Medical Education Online. 9 (4), 1-7.
33. Popper, K. R. (1934). Logik der Forshung. Viyana: Julius Springer Press.
34. Preece, P. F. ve Baxter, J. H. (2000). Scepticism and Gullibility: The superstitious and pseudoscientific beliefs of secondary school students. International Journal of Science Education, 22, 1147-1156.
35. Rice, T. W. (2003). Believe It or Not: Religious and Other Paranormal Beliefs in the United States. Journal for the Scientific Study of Religion, 42(1), 95-106.
36. Sandoval, W. A. ve Millwood, K. A. (2008). What Can Argumentation Tell Us About Epistomology? Dalam Erduran, S., ve Maria, PJ. (Ed.) Argumentation in Science Education: perspectives from classroom-based research (pp. 68-85): Springer.
37. Smith, M. U. ve Scharmann, L. C. (1999). Defining Versus Describing the Nature of Science: A Pragmatic Analysis for Classroom Teachers and Science Educators. Science Education, 83(4), 493-509.
38. Sönmez, V. (2008). Bilim Felsefesi. Anı Yayıncılık, Ankara.
39. Sugarman, H., Impey, C., Buxner, S. ve Antonellis, J. (2011). Astrology Beliefs among Undergraduate Students. Astronomy Education Review, 10(1), 10-21.
40. Sven Ove Hansson (2008). Science and Pseudo-science. Stanford Encyclopedia of Philosophy.
41. Thagard, P. R. (1978). Why Astrology is a Pseudoscience. In PSA: Proceedings of the Biennial Meeting of the Philosophy of Science Association (pp. 223-234). Philosophy of Science Association.
42. Toulmin, S. (1958). The Uses of Argument. Cambridge: Cambridge University Press.
43. Tümay, H. ve Köseoğlu, F. (2011). Kimya öğretmen Adaylarının Argümantasyon Odaklı Öğretim Konusunda Anlayışlarının Geliştirilmesi. Türk Fen Eğitim Dergisi, 8(3), 105-119.
44. Turgut, H. (2009). The Nature of Science Teaching in the Context of Demarcation Issue. Paper presented at the 10. IHPST Bienal Conference, Indiana, USA.
45. Turgut, H. (2010). Fen ve Teknoloji Öğretmen Adaylarının Bilimsel, Sözde-bilimsel Ayrımına Yönelik Algıları. Eğitim ve Bilim, 34(154), 50-68.
46. Turgut, H., Akçay, H. ve İrez, S. (2010). Bilim Sözde-bilim Ayrımı Tartışmasının Öğretmen Adaylarının Bilimin Doğası Inanışlarına Etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10(4), 2621-2663.
47. Tutar, H. (2014). Bilim ve Sözde Bilim. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
48. Uluçınar-Sağır, Ş. U. ve Kılıç, Z. (2013). Ilköğretim Öğrencilerinin Bilimin Doğasını Anlama Düzeylerine Bilimsel Tartışma Odaklı Öğretimin Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44(44).
49. Uslu, F. (2011). Bilimselliğin Kriteri ve Sınırları Problemi-Bilim, Bilim Olmayan ve Sahte Bilim. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 19(19), 5-35.
50. Üstünkaya, I. ve Savran Gencer, A. (2012). İlköğretim 6. Sınıf Seviyesinde Bilimsel Tartışma (Argumentation) Odaklı Etkinliklerle Dolaşım Sistemi Konusunun Öğretiminin Akademik Başarıya Etkisi. X. Ulusal Fen ve Matematik Eğitimi Kongresi.
51. Wynn, C. M. ve Wiggins, A. W. (2008). Yanlış Yönde Kuantum Sıçramalar. (Çev.Aykut Kence). Ankara: Tubitak yayınları
52. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.