Köyden Kente Göçe Kısa Filmlerden Bakmak: Üç Örnek, Üç Yönelim

The migration from the village to the city, which emerged in the 1950s and is regarded as one of the most important social events in the history of Türkiye with the transformation and even rupture it created, has been the subject of Turkish cinema from the 1960s to the present day from various perspectives. The aim of this study is to analyse the migration from the village to the city through the short film genre, which has become a cinematic phenomenon with an increasing production rate in the 2000s. The finding of the study is that the representation of migration from the village to the city in short films reveals more indirectly than in feature films, and the secondary and tertiary consequences of migration are given more space in short films. In the films selected, it's seen that the cultural and generational differences experienced by migrant families with their children, the dangers experienced by the traditional family set-up and the struggle for survival of the children of migrant families are the subjects of the films. The study is written with a descriptive method and cumulation of sociological, ideological, semiotic and mise-en-scene film criticism approaches is used in the analysis of films.

1950’li yıllarda kendini göstermeye başlayan ve yarattığı dönüşüm ve hatta kırılmayla Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en önemli toplumsal olaylarından biri olarak kabul edilen köyden kente göç, 1960’lı yıllardan günümüze Türk sineması tarafından çeşitli bakış açılarıyla sürekli olarak konu edilmiştir. Bu çalışmanın amacı, köyden kente göçü 2000’li yıllarla birlikte artış gösteren bir üretim hızıyla sinematik bir fenomen haline gelen kısa film türü üzerinden örnekler aracılığıyla çözümlemektir. Çalışmada elde edilen bulgu, köyden kente göçün kısa filmlerde temsil edilme biçiminin uzun metrajlı filmlere göre daha dolaylı bir şekilde kendini gösterdiği ve kısa filmlerde göçün ikincil ve üçüncül sonuçlarına daha çok yer verildiğidir. Örneklem olarak belirlenen filmlerde göç eden ailelerin çocuklarıyla yaşadığı kültür ve jenerasyon farklılıklarının, geleneksel aile kurulumunun deneyimlediği tehlikelerin ve göç eden ailelerin çocuklarının yaşama savaşının konu edildiği görülmektedir. Çalışma deskriptif yöntemle kaleme alınmış olup kısa filmlerin çözümlenmesinde sosyolojik, ideolojik, göstergebilimsel ve mizansen film eleştirisi yaklaşımlarının içinde bulunduğu bir kümülasyondan yararlanılmıştır.