MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES)

Volume: 5 Number: 4 April 1, 2011
  • Müjdem Nur Azılı
  • Doğuş Çalışkan
  • Gülşah Bayram Kabacam
  • Tuğrul Tiryaki
  • Halil Atayurt
TR EN

DMSA Bulguları Primer Vezikoüreteral Reflülü Çocuklarda Sting Prosedürünün Başarısızlığını Önceden Belirleyen Bir Faktör Müdür? 132 Olgunun Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Vezikoüreteral reflülü (VUR) olgularda endoskopik tedavi komplikasyonsuz, kolay uygulanabilir ve tekrarlanabilir olması nedeni ile pek çok hastada ilk tedavi seçeneği olarak görülmektedir. VUR’lu olgularda DMSA sintigrafi sonuçları ile idrar yolu enfeksiyonunun tekrarlaması arasında ilişki olduğu yapılan çalışmalarda gösterilmiştir. Çalışmamızda primer VUR’lu olgularda DMSA ile belirlenen renal fonksiyonlar ile STING uygulamasının başarısı arasında ilişki olup olmadığının araştırılması amaçlandı. Materyal ve Metod: Kliniğimizde 2002 ile 2009 yılları arasında primer VUR nedeni ile STING uygulaması yapılan 132 olgu hastane kayıtlarından geriye dönük olarak değerlendirmeye alındı. Bu araştırmada olguların yaşı, cinsiyeti, reflünün tek ya da çift taraflı olması, reflünün derecesi, başvuru anındaki bulguları ve ilk DMSA sintigrafi bulgusundaki hasarlanma derecesi ile STING uygulaması ile VUR iyileşmesi arasındaki ilişki araştırıldı. Bulgular: Çalışmamıza yaşları 5 ay ile 16 yaş (ortalama 6.59+3.23) arasında değişen 36 erkek (%27), 96 kız (%73) toplam 132 olgu alındı. 113 olgumuz (%86) tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu yakınması ile başvururken, 14 (%10) olgu enürezis nedeni ile yapılan araştırma sırasında, 5 olgu (%4) prenatal saptanan hidronefroz bulgusunun araştırılması sırasında tanı aldı. Reflü 62 (%47) olguda bilateral, 29 olguda (%22) sağ, 41 olguda (%31) sol tarafta belirlendi. 132 olguda toplam 194 üreterde reflü saptandı. Başlangıçta 10 olguda grade 2 VUR ( %5.1), 79 olguda grade 3 VUR (%40.8), 63 olguda grade 4 VUR (%32.4), 42 olguda grade 5 (%21.7) VUR saptandı. İlk enjeksiyon sonrası 105 üreterde iyileşme saptandı (%54.68). İkinci enjeksiyon 82 üretere uygulandı. İkinci enjeksiyon sonrası 22 üreterde iyileşme saptandı. 50 olguya yapılan üçüncü enjeksiyon sonrası 11 üreterde daha iyileşme izlendi. Başlangıçta %54.68 olan başarı oranı, tekrarlanan enjeksiyonlar ile % 71.13’e kadar ulaştı. 24 olgumuzdaki 32 üretere STING uygulamasına yanıt alınamadığı için açık cerrahi girişim uygulandı. 19 olguda (%14) DMSA sintigrafisi normal iken, 113 olguda (%86) anormal olarak bulundu. STING ile iyileşen ya da açık cerrahi uygulamasına alınan olgularımız yaş, cinsiyet, VUR’un tek yada bilateral olması, başlangıç bulguları ve başlangıç DMSA bulguları açısından karşılaştırıldığında anlamlı herhangi bir fark bulunmadı. Reflü derecesi ile STING sonrası iyileşme arasında ise negatif corelasyon mevcuttu (p<0.001). Aynı grade’deki olgularda DMSA bulguları arasındaki farkın STING uygulamasına yanıtı etkilemediği görüldü (p>0.05). Sonuç: Ortalama 42 aylık izlem sonuçlarının irdelendiği serimizde endoskopik ilk enjeksiyon sonrası üreterlerin % 54’ünde reflünün iyileştiği saptanırken, üçüncü enjeksiyon sonrası bu oranın % 71’e yükseldiği görüldü. Bu çalışmanın sonuçlarına göre STING uygulaması ile reflünün düzelmesinde anlamlı olan tek parametre reflünün derecesi olduğu ve başlangıç DMSA incelemesinde saptanan fonksiyon bozukluğu ile STING uygulaması başarısı arasında herhangi bir ilişki olmadığı saptandı.

Keywords

References

  1. Smellie JM, Ransley PG, Normand IC, Prescod N, Edwards D. Development of new renal scars: a collaborative study. Br Med J 1985;290(6486):1957-60.
  2. Bellinger MF, Duckett JW. Vesicoureteral reflux: a comparison of non-surgical and surgical management. Contrib Nephrol 1984;39:81-93.
  3. Zhang Y, Bailey RR. A long term follow up of adults with reflux nephropathy. N Z Med J 1995;108(998):142-4. % 100 96.2 2 55.5 4 2 40.4 71.1 22 11
  4. Marra G, Oppezzo C, Ardission G, Dacco V, Testa S, Avilio L et al. Severe vesicoureteral reflux and chronic renal failure: a condition peculiar to male gender? Data from the Ital Kid Project. J Pediatr 2004;144(5):677-81.
  5. Gleeson FV, Gordon I. Imaging in urinary tract infection. Arch Dis Child 1991;66(1):1282-3.
  6. Medical versus surgical treatment of primary vesicoureteral reflux: report of the International Reflux Study Committee. Pediatrics, 1981;67(3):392-400.
  7. Weiss R, Duckett J, Spitzer A. Results of a randomized clinical trial of medical versus surgical management of infants and children with grade III and IV primary vesicoureteral reflux (United States). The International Reflux Study in Children. J Urol, 1992;148(5 PT 2):1667-73.
  8. Elder JS, Peters CA, Arant BS Jr, Ewalt DH, Hawtrey CE, Hurwitz RS, Parrott TS, Snyder HM 3 rd, Weiss RA, Woolf SH, Hasselblad V. Pediatric Vesicoureteral Reflux Guidelines Panel summary re- port on the management of primary vesicoureteral reflux in chil- dren. J Urol 1997;157(5):1846-51.

Details

Primary Language

English

Subjects

-

Journal Section

-

Authors

Müjdem Nur Azılı This is me

Doğuş Çalışkan This is me

Gülşah Bayram Kabacam This is me

Tuğrul Tiryaki This is me

Halil Atayurt This is me

Publication Date

April 1, 2011

Submission Date

April 1, 2011

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2011 Volume: 5 Number: 4

APA
Azılı, M. N., Çalışkan, D., Kabacam, G. B., Tiryaki, T., & Atayurt, H. (2011). MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES). Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, 5(4), 240-245. https://izlik.org/JA65HL38SU
AMA
1.Azılı MN, Çalışkan D, Kabacam GB, Tiryaki T, Atayurt H. MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES). Turkish J Pediatr Dis. 2011;5(4):240-245. https://izlik.org/JA65HL38SU
Chicago
Azılı, Müjdem Nur, Doğuş Çalışkan, Gülşah Bayram Kabacam, Tuğrul Tiryaki, and Halil Atayurt. 2011. “MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES)”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 5 (4): 240-45. https://izlik.org/JA65HL38SU.
EndNote
Azılı MN, Çalışkan D, Kabacam GB, Tiryaki T, Atayurt H (April 1, 2011) MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES). Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 5 4 240–245.
IEEE
[1]M. N. Azılı, D. Çalışkan, G. B. Kabacam, T. Tiryaki, and H. Atayurt, “MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES)”, Turkish J Pediatr Dis, vol. 5, no. 4, pp. 240–245, Apr. 2011, [Online]. Available: https://izlik.org/JA65HL38SU
ISNAD
Azılı, Müjdem Nur - Çalışkan, Doğuş - Kabacam, Gülşah Bayram - Tiryaki, Tuğrul - Atayurt, Halil. “MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES)”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 5/4 (April 1, 2011): 240-245. https://izlik.org/JA65HL38SU.
JAMA
1.Azılı MN, Çalışkan D, Kabacam GB, Tiryaki T, Atayurt H. MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES). Turkish J Pediatr Dis. 2011;5:240–245.
MLA
Azılı, Müjdem Nur, et al. “MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES)”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, vol. 5, no. 4, Apr. 2011, pp. 240-5, https://izlik.org/JA65HL38SU.
Vancouver
1.Müjdem Nur Azılı, Doğuş Çalışkan, Gülşah Bayram Kabacam, Tuğrul Tiryaki, Halil Atayurt. MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES). Turkish J Pediatr Dis [Internet]. 2011 Apr. 1;5(4):240-5. Available from: https://izlik.org/JA65HL38SU


The publication language of Turkish Journal of Pediatric Disease is English.


Manuscripts submitted to the Turkish Journal of Pediatric Disease will go through a double-blind peer-review process. Each submission will be reviewed by at least two external, independent peer reviewers who are experts in the field, in order to ensure an unbiased evaluation process. The editorial board will invite an external and independent editor to manage the evaluation processes of manuscripts submitted by editors or by the editorial board members of the journal. The Editor in Chief is the final authority in the decision-making process for all submissions. Articles accepted for publication in the Turkish Journal of Pediatrics are put in the order of publication taking into account the acceptance dates. If the articles sent to the reviewers for evaluation are assessed as a senior for publication by the reviewers, the section editor and the editor considering all aspects (originality, high scientific quality and citation potential), it receives publication priority in addition to the articles assigned for the next issue.


The aim of the Turkish Journal of Pediatrics is to publish high-quality original research articles that will contribute to the international literature in the field of general pediatric health and diseases and its sub-branches. It also publishes editorial opinions, letters to the editor, reviews, case reports, book reviews, comments on previously published articles, meeting and conference proceedings, announcements, and biography. In addition to the field of child health and diseases, the journal also includes articles prepared in fields such as surgery, dentistry, public health, nutrition and dietetics, social services, human genetics, basic sciences, psychology, psychiatry, educational sciences, sociology and nursing, provided that they are related to this field. can be published.