DMSA Bulguları Primer Vezikoüreteral Reflülü Çocuklarda Sting Prosedürünün Başarısızlığını Önceden Belirleyen Bir Faktör Müdür? 132 Olgunun Değerlendirilmesi

Cilt: 5 Sayı: 4 1 Nisan 2011
  • Müjdem Nur Azılı
  • Doğuş Çalışkan
  • Gülşah Bayram Kabacam
  • Tuğrul Tiryaki
  • Halil Atayurt
PDF İndir
TR EN

DMSA Bulguları Primer Vezikoüreteral Reflülü Çocuklarda Sting Prosedürünün Başarısızlığını Önceden Belirleyen Bir Faktör Müdür? 132 Olgunun Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Vezikoüreteral reflülü (VUR) olgularda endoskopik tedavi komplikasyonsuz, kolay uygulanabilir ve tekrarlanabilir olması nedeni ile pek çok hastada ilk tedavi seçeneği olarak görülmektedir. VUR’lu olgularda DMSA sintigrafi sonuçları ile idrar yolu enfeksiyonunun tekrarlaması arasında ilişki olduğu yapılan çalışmalarda gösterilmiştir. Çalışmamızda primer VUR’lu olgularda DMSA ile belirlenen renal fonksiyonlar ile STING uygulamasının başarısı arasında ilişki olup olmadığının araştırılması amaçlandı. Materyal ve Metod: Kliniğimizde 2002 ile 2009 yılları arasında primer VUR nedeni ile STING uygulaması yapılan 132 olgu hastane kayıtlarından geriye dönük olarak değerlendirmeye alındı. Bu araştırmada olguların yaşı, cinsiyeti, reflünün tek ya da çift taraflı olması, reflünün derecesi, başvuru anındaki bulguları ve ilk DMSA sintigrafi bulgusundaki hasarlanma derecesi ile STING uygulaması ile VUR iyileşmesi arasındaki ilişki araştırıldı. Bulgular: Çalışmamıza yaşları 5 ay ile 16 yaş (ortalama 6.59+3.23) arasında değişen 36 erkek (%27), 96 kız (%73) toplam 132 olgu alındı. 113 olgumuz (%86) tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu yakınması ile başvururken, 14 (%10) olgu enürezis nedeni ile yapılan araştırma sırasında, 5 olgu (%4) prenatal saptanan hidronefroz bulgusunun araştırılması sırasında tanı aldı. Reflü 62 (%47) olguda bilateral, 29 olguda (%22) sağ, 41 olguda (%31) sol tarafta belirlendi. 132 olguda toplam 194 üreterde reflü saptandı. Başlangıçta 10 olguda grade 2 VUR ( %5.1), 79 olguda grade 3 VUR (%40.8), 63 olguda grade 4 VUR (%32.4), 42 olguda grade 5 (%21.7) VUR saptandı. İlk enjeksiyon sonrası 105 üreterde iyileşme saptandı (%54.68). İkinci enjeksiyon 82 üretere uygulandı. İkinci enjeksiyon sonrası 22 üreterde iyileşme saptandı. 50 olguya yapılan üçüncü enjeksiyon sonrası 11 üreterde daha iyileşme izlendi. Başlangıçta %54.68 olan başarı oranı, tekrarlanan enjeksiyonlar ile % 71.13’e kadar ulaştı. 24 olgumuzdaki 32 üretere STING uygulamasına yanıt alınamadığı için açık cerrahi girişim uygulandı. 19 olguda (%14) DMSA sintigrafisi normal iken, 113 olguda (%86) anormal olarak bulundu. STING ile iyileşen ya da açık cerrahi uygulamasına alınan olgularımız yaş, cinsiyet, VUR’un tek yada bilateral olması, başlangıç bulguları ve başlangıç DMSA bulguları açısından karşılaştırıldığında anlamlı herhangi bir fark bulunmadı. Reflü derecesi ile STING sonrası iyileşme arasında ise negatif corelasyon mevcuttu (p<0.001). Aynı grade’deki olgularda DMSA bulguları arasındaki farkın STING uygulamasına yanıtı etkilemediği görüldü (p>0.05). Sonuç: Ortalama 42 aylık izlem sonuçlarının irdelendiği serimizde endoskopik ilk enjeksiyon sonrası üreterlerin % 54’ünde reflünün iyileştiği saptanırken, üçüncü enjeksiyon sonrası bu oranın % 71’e yükseldiği görüldü. Bu çalışmanın sonuçlarına göre STING uygulaması ile reflünün düzelmesinde anlamlı olan tek parametre reflünün derecesi olduğu ve başlangıç DMSA incelemesinde saptanan fonksiyon bozukluğu ile STING uygulaması başarısı arasında herhangi bir ilişki olmadığı saptandı.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Smellie JM, Ransley PG, Normand IC, Prescod N, Edwards D. Development of new renal scars: a collaborative study. Br Med J 1985;290(6486):1957-60.
  2. Bellinger MF, Duckett JW. Vesicoureteral reflux: a comparison of non-surgical and surgical management. Contrib Nephrol 1984;39:81-93.
  3. Zhang Y, Bailey RR. A long term follow up of adults with reflux nephropathy. N Z Med J 1995;108(998):142-4. % 100 96.2 2 55.5 4 2 40.4 71.1 22 11
  4. Marra G, Oppezzo C, Ardission G, Dacco V, Testa S, Avilio L et al. Severe vesicoureteral reflux and chronic renal failure: a condition peculiar to male gender? Data from the Ital Kid Project. J Pediatr 2004;144(5):677-81.
  5. Gleeson FV, Gordon I. Imaging in urinary tract infection. Arch Dis Child 1991;66(1):1282-3.
  6. Medical versus surgical treatment of primary vesicoureteral reflux: report of the International Reflux Study Committee. Pediatrics, 1981;67(3):392-400.
  7. Weiss R, Duckett J, Spitzer A. Results of a randomized clinical trial of medical versus surgical management of infants and children with grade III and IV primary vesicoureteral reflux (United States). The International Reflux Study in Children. J Urol, 1992;148(5 PT 2):1667-73.
  8. Elder JS, Peters CA, Arant BS Jr, Ewalt DH, Hawtrey CE, Hurwitz RS, Parrott TS, Snyder HM 3 rd, Weiss RA, Woolf SH, Hasselblad V. Pediatric Vesicoureteral Reflux Guidelines Panel summary re- port on the management of primary vesicoureteral reflux in chil- dren. J Urol 1997;157(5):1846-51.

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Müjdem Nur Azılı Bu kişi benim

Doğuş Çalışkan Bu kişi benim

Gülşah Bayram Kabacam Bu kişi benim

Tuğrul Tiryaki Bu kişi benim

Halil Atayurt Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

1 Nisan 2011

Gönderilme Tarihi

1 Nisan 2011

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2011 Cilt: 5 Sayı: 4

Kaynak Göster

APA
Azılı, M. N., Çalışkan, D., Kabacam, G. B., Tiryaki, T., & Atayurt, H. (2011). MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES). Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, 5(4), 240-245. https://izlik.org/JA65HL38SU
AMA
1.Azılı MN, Çalışkan D, Kabacam GB, Tiryaki T, Atayurt H. MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES). Türkiye Çocuk Hast Derg. 2011;5(4):240-245. https://izlik.org/JA65HL38SU
Chicago
Azılı, Müjdem Nur, Doğuş Çalışkan, Gülşah Bayram Kabacam, Tuğrul Tiryaki, ve Halil Atayurt. 2011. “MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES)”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 5 (4): 240-45. https://izlik.org/JA65HL38SU.
EndNote
Azılı MN, Çalışkan D, Kabacam GB, Tiryaki T, Atayurt H (01 Nisan 2011) MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES). Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 5 4 240–245.
IEEE
[1]M. N. Azılı, D. Çalışkan, G. B. Kabacam, T. Tiryaki, ve H. Atayurt, “MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES)”, Türkiye Çocuk Hast Derg, c. 5, sy 4, ss. 240–245, Nis. 2011, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA65HL38SU
ISNAD
Azılı, Müjdem Nur - Çalışkan, Doğuş - Kabacam, Gülşah Bayram - Tiryaki, Tuğrul - Atayurt, Halil. “MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES)”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 5/4 (01 Nisan 2011): 240-245. https://izlik.org/JA65HL38SU.
JAMA
1.Azılı MN, Çalışkan D, Kabacam GB, Tiryaki T, Atayurt H. MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES). Türkiye Çocuk Hast Derg. 2011;5:240–245.
MLA
Azılı, Müjdem Nur, vd. “MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES)”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, c. 5, sy 4, Nisan 2011, ss. 240-5, https://izlik.org/JA65HL38SU.
Vancouver
1.Müjdem Nur Azılı, Doğuş Çalışkan, Gülşah Bayram Kabacam, Tuğrul Tiryaki, Halil Atayurt. MAY DMSA FINDINGS BE PREDICTIVE OF STING PROCEDURE FAILURE IN CHILDREN WITH PRIMARY VESICOURETERAL REFLUX? (AN EVALUATION OF 132 CASES). Türkiye Çocuk Hast Derg [Internet]. 01 Nisan 2011;5(4):240-5. Erişim adresi: https://izlik.org/JA65HL38SU

13548  21005     13550