Research Article

Fenilketonürili Adolesanların Diyete Uyum ve Depresif Duygu Durumu Sıklığının Saptanması

Volume: 15 Number: 6 November 26, 2021
EN TR

Fenilketonürili Adolesanların Diyete Uyum ve Depresif Duygu Durumu Sıklığının Saptanması

Abstract

Amaç: Kan fenilalanin düzeyi ile psikolojik durum arasındaki ilişkinin ortaya konması Fenilketonüri hastaları için önemlidir. Ancak hastalığın en sık görüldüğü ülkelerden biri olan Türkiye’de Fenilketonürili adolesanlarda depresyon sıklığı ile ilgili yapılmış bir çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı, Fenilketonürili adolesanlarda diyete uyum ve depresif duygu durumu sıklığının saptanmasıdır.

Gereç ve Yöntemler: Çalışma, Fenilketonürili adolesanlar ile Nisan 2019-Kasım 2019 tarihleri arasında yürütülmüştür. Adolesanlar Avrupa Fenilketonüri Birliği tarafından yaşa göre önerilen kan fenilalanin düzeylerine göre ikiye ayrılarak değerlendirilmiştir. Katılımcıların genel özellikleri, hastalık ve diyet ile ilişkili bilgiler anket formu ile belirlenmiştir. Adolesanların depresyon durumlarının değerlendirilmesinde ‘Çocuklar için Depresyon Ölçeği’ kullanılmıştır.

Bulgular: Kızların kan fenilalanin düzeyi ortalamaları erkeklerden düşük iken; yasak ürün bilgi düzeyi, düşük proteinli ürünleri sevme ve Fenilketonüri ile yaşamaktan mutlu olma puanları yüksek bulunmuştur. Kan fenilalanin düzeyi önerilene uygun olan ve olmayan gruplarda, diyete uyum ile kan fenilalanin düzeyi arasında negatif yönlü önemli ilişki saptanmıştır. Kan fenilalanin düzeyi önerilerin üzerinde olanlarda ise Fenilketonüri diyetinde yasak olan ürünleri bilme düzeyi ile kan fenilalanin arasında negatif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Çalışmada diyet kontrolü zayıf olan adolesanlarda, kan fenilalanin düzeyleri ile beden kitle indeksi persentilleri arasında pozitif yönlü önemli ilişki saptanmıştır. Cinsiyete göre çocuk depresyon ölçeği ve kan fenilalanin düzeyleri arasındaki ilişki önemsiz bulunurken, kan fenilalanin düzeyleri önerilerin üzerinde olan grupta çocuk depresyon ölçeği ile kan fenilalanin düzeyleri arasında pozitif yönlü ilişki saptanmıştır.

Sonuç: Fenilketonürili adolesanlarda sosyal yaşamda karşılaşılan zorluklar ve ekonomik sebeplerden ötürü diyete uyum azalmakta ve depresif semptomlar artmaktadır. Ailelerin sosyoekonomik yönden daha çok desteklenmesinin diyete uyumu arttıracağına inanılmaktadır. Fenilketonürili hastaların diyete uyumlarını takip etmek ve arttırmak için düzenli diyetisyenle görüşme ve eğitimlere ihtiyaç olduğu, ayrıca ruhsal ve sosyal açıdan yaşadıkları sorunların çözümü için çocuk psikiyatristlerinin tedavi ekibinde yer almaları gerektiği düşünülmektedir.

Keywords

Supporting Institution

Başkent Üniversitesi

Project Number

KA20/327

Thanks

Çalışmaya gönüllü katılan tüm fenilketonürili adölesanlara sonsuz teşekkürlerimizi sunarız.

References

  1. 1. Prasad C, Dalton L, Levy H. Role of diet therapy in management of hereditary metabolic diseases. Nutr Research 1998;18(2):391-402.
  2. 2. Köksal G, Gökmen H. Çocuk Hastalıklarında Beslenme Tedavisi. Hatiboğlu Yayınları, 7. Baskı, 2019, Ankara.
  3. 3. Köseoğlu SZA, Çelikel S. The Current Information in Nutrition Therapy of Phenylketonuria. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi 2020;18,755-761.
  4. 4. Zeman J, Pijackova A, Behulova J, Urge O, Saligova D, Hyanek J. Intellectual and school performance in adolescents with phenylketonuria according to their dietary compliance. The Czech-Slovak Collaborative Study. Eur J Pediatr 1996;155[Suppl 1]:S56-S58.
  5. 5. Dunlop BW, Nemeroff CB. The role of dopamine in the pathophysiology of depression. Arch Gen Psychiatry 2007;64:327–337.
  6. 6. Clacy A, Sharman R, McGill J. Depression, Anxiety, and Stress in Young Adults with Phenylketonuria: Associations with Biochemistry. Journal of Developmental & Behavioral Pediatrics 2014;35(6):388 – 391.
  7. 7. Sharman R, Sullivan K, Young RM, McGill J. Depressive symptoms in adolescents with early and continuously treated phenylketonuria: associations with phenylalanine and tyrosine levels. Gene 2012;504(2):288-291.
  8. 8. Waisbren S, White DA. Screening for cognitive and social–emotional problems in individuals with PKU: Tools for use in the metabolic clinic. Molecular Genetics and Metabolism 2010;99:Suppl 1:S96–S99.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Clinical Sciences

Journal Section

Research Article

Publication Date

November 26, 2021

Submission Date

October 12, 2020

Acceptance Date

December 7, 2020

Published in Issue

Year 2021 Volume: 15 Number: 6

APA
Bayram, S., & Kanbur, E. (2021). Fenilketonürili Adolesanların Diyete Uyum ve Depresif Duygu Durumu Sıklığının Saptanması. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, 15(6), 518-525. https://doi.org/10.12956/tchd.809206
AMA
1.Bayram S, Kanbur E. Fenilketonürili Adolesanların Diyete Uyum ve Depresif Duygu Durumu Sıklığının Saptanması. Turkish J Pediatr Dis. 2021;15(6):518-525. doi:10.12956/tchd.809206
Chicago
Bayram, Sinem, and Ekinsu Kanbur. 2021. “Fenilketonürili Adolesanların Diyete Uyum Ve Depresif Duygu Durumu Sıklığının Saptanması”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 15 (6): 518-25. https://doi.org/10.12956/tchd.809206.
EndNote
Bayram S, Kanbur E (November 1, 2021) Fenilketonürili Adolesanların Diyete Uyum ve Depresif Duygu Durumu Sıklığının Saptanması. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 15 6 518–525.
IEEE
[1]S. Bayram and E. Kanbur, “Fenilketonürili Adolesanların Diyete Uyum ve Depresif Duygu Durumu Sıklığının Saptanması”, Turkish J Pediatr Dis, vol. 15, no. 6, pp. 518–525, Nov. 2021, doi: 10.12956/tchd.809206.
ISNAD
Bayram, Sinem - Kanbur, Ekinsu. “Fenilketonürili Adolesanların Diyete Uyum Ve Depresif Duygu Durumu Sıklığının Saptanması”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi 15/6 (November 1, 2021): 518-525. https://doi.org/10.12956/tchd.809206.
JAMA
1.Bayram S, Kanbur E. Fenilketonürili Adolesanların Diyete Uyum ve Depresif Duygu Durumu Sıklığının Saptanması. Turkish J Pediatr Dis. 2021;15:518–525.
MLA
Bayram, Sinem, and Ekinsu Kanbur. “Fenilketonürili Adolesanların Diyete Uyum Ve Depresif Duygu Durumu Sıklığının Saptanması”. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, vol. 15, no. 6, Nov. 2021, pp. 518-25, doi:10.12956/tchd.809206.
Vancouver
1.Sinem Bayram, Ekinsu Kanbur. Fenilketonürili Adolesanların Diyete Uyum ve Depresif Duygu Durumu Sıklığının Saptanması. Turkish J Pediatr Dis. 2021 Nov. 1;15(6):518-25. doi:10.12956/tchd.809206


The publication language of Turkish Journal of Pediatric Disease is English.


Manuscripts submitted to the Turkish Journal of Pediatric Disease will go through a double-blind peer-review process. Each submission will be reviewed by at least two external, independent peer reviewers who are experts in the field, in order to ensure an unbiased evaluation process. The editorial board will invite an external and independent editor to manage the evaluation processes of manuscripts submitted by editors or by the editorial board members of the journal. The Editor in Chief is the final authority in the decision-making process for all submissions. Articles accepted for publication in the Turkish Journal of Pediatrics are put in the order of publication taking into account the acceptance dates. If the articles sent to the reviewers for evaluation are assessed as a senior for publication by the reviewers, the section editor and the editor considering all aspects (originality, high scientific quality and citation potential), it receives publication priority in addition to the articles assigned for the next issue.


The aim of the Turkish Journal of Pediatrics is to publish high-quality original research articles that will contribute to the international literature in the field of general pediatric health and diseases and its sub-branches. It also publishes editorial opinions, letters to the editor, reviews, case reports, book reviews, comments on previously published articles, meeting and conference proceedings, announcements, and biography. In addition to the field of child health and diseases, the journal also includes articles prepared in fields such as surgery, dentistry, public health, nutrition and dietetics, social services, human genetics, basic sciences, psychology, psychiatry, educational sciences, sociology and nursing, provided that they are related to this field. can be published.