СЕМАНТИЧЕСКИЙ АНАЛИЗ АПЕЛЛЯТИВНОЙ ЛЕКСИ- КИ ТОПОНИМОВ В ОРХОНО-ЕНИСЕЙСКИХ ПИСЬМЕН- НЫХ ПАМЯТНИКАХ
Abstract
Bu makalede Eski Türk dönemindeki coğrafi mekânların adlandırılmasının temel
prensipleri tartışılmaktadır. Orhun Yenisey Yazıtları’ndaki yer adlarının oluşmasında
aplyatifler önemli bir rol oynamaktadır. Eski Türk yazıtlarındaki apelyatiflerin
zengin söz varlığına sahip olması sebebiyle geniş bir alanı tanımlayabilmiştir. Bu
söz zenginliği Eski Türk döneminde doğa ve insan tarafından oluşturulmuş coğrafi
objeleri sınıflandırmamıza imkân vermektedir. Semantik içeriğe göre Eski Türk yer, su
adlarının apelyatiflerini şöyle sınıflandırabiliriz: a) hidronim apelyatifleri, b) oronim
apelyatifleri, c) dromonim apelyatifleri, d) horonim apelyatifleri e) oykonim apelyatifleri
f) doğal oluşumların apelyatifleri. Eski Türk dönemindeki apelyatiflerin sınıflandırılması
ve semantik analizi, kelimelerin semantik ve etimolojik açıdan incelenmesini
sağlamıştır.
Keywords
References
- Aydın E. (2012), Eski Türk Yer Adları, Konya, 210 s.
- Баскаков А. Н. (1985), “К этимологии собственных тюркских имен в русских летописях антропонимии узов (огузов)-черных клобуков”, Теория и практика этимологических исследований, М., Наука, c. 30- 34.
- Гарипова Ф. Г. (1998), Татарская гидронимия, Казань, 571 с.
- Мурзаев Э. М. (1964), Монгольские топонимы в Курдистане, В кн.: Топонимика Востока. Новые исследования, М., 239-243.
- Мурзаев Э. М. (1976), “Кавказские географические термины и их параллели”, Ономастика КавказаМахачкала, c. 7-20.
- Мурзаев Э. М. (1980), Избранная тюркская географическая лексика, В кн.: Ономастика Востока, М., c. 72- 88.
- Наделяев В. М. (Редколл) (1969), Древнетюркский словарь, Л.: Наука, 677 c.
- Никонов В. А. (1965), Введение в топонимику, М., 305 с.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Authors
Lyazzat Haknahova
*
This is me
Türkiye
Publication Date
May 31, 2017
Submission Date
July 12, 2016
Acceptance Date
July 14, 2016
Published in Issue
Year 2017 Number: 43