СЕМАНТИЧЕСКИЙ АНАЛИЗ АПЕЛЛЯТИВНОЙ ЛЕКСИ- КИ ТОПОНИМОВ В ОРХОНО-ЕНИСЕЙСКИХ ПИСЬМЕН- НЫХ ПАМЯТНИКАХ
Öz
Bu makalede Eski Türk dönemindeki coğrafi mekânların adlandırılmasının temel
prensipleri tartışılmaktadır. Orhun Yenisey Yazıtları’ndaki yer adlarının oluşmasında
aplyatifler önemli bir rol oynamaktadır. Eski Türk yazıtlarındaki apelyatiflerin
zengin söz varlığına sahip olması sebebiyle geniş bir alanı tanımlayabilmiştir. Bu
söz zenginliği Eski Türk döneminde doğa ve insan tarafından oluşturulmuş coğrafi
objeleri sınıflandırmamıza imkân vermektedir. Semantik içeriğe göre Eski Türk yer, su
adlarının apelyatiflerini şöyle sınıflandırabiliriz: a) hidronim apelyatifleri, b) oronim
apelyatifleri, c) dromonim apelyatifleri, d) horonim apelyatifleri e) oykonim apelyatifleri
f) doğal oluşumların apelyatifleri. Eski Türk dönemindeki apelyatiflerin sınıflandırılması
ve semantik analizi, kelimelerin semantik ve etimolojik açıdan incelenmesini
sağlamıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aydın E. (2012), Eski Türk Yer Adları, Konya, 210 s.
- Баскаков А. Н. (1985), “К этимологии собственных тюркских имен в русских летописях антропонимии узов (огузов)-черных клобуков”, Теория и практика этимологических исследований, М., Наука, c. 30- 34.
- Гарипова Ф. Г. (1998), Татарская гидронимия, Казань, 571 с.
- Мурзаев Э. М. (1964), Монгольские топонимы в Курдистане, В кн.: Топонимика Востока. Новые исследования, М., 239-243.
- Мурзаев Э. М. (1976), “Кавказские географические термины и их параллели”, Ономастика КавказаМахачкала, c. 7-20.
- Мурзаев Э. М. (1980), Избранная тюркская географическая лексика, В кн.: Ономастика Востока, М., c. 72- 88.
- Наделяев В. М. (Редколл) (1969), Древнетюркский словарь, Л.: Наука, 677 c.
- Никонов В. А. (1965), Введение в топонимику, М., 305 с.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Lyazzat Haknahova
*
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Mayıs 2017
Gönderilme Tarihi
12 Temmuz 2016
Kabul Tarihi
14 Temmuz 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Sayı: 43