COVID-19 Sürecinde Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Doğaya Karşı Bakış Açılarının İncelenmesi

Amaç: Bu çalışma, COVID-19 küresel salgını nedeniyle açık alanlara ve doğaya erişimleri azalan okul öncesi dönem çocuklarının doğaya karşı bakış açılarının ortaya konması ve doğa temelli eğitim etkinliklerine katılan çocukların gözlemlerinin aktarılması amacı taşımaktadır. Yöntem ve Araçlar: Bu araştırma bir durum çalışmasıdır. Araştırmada durum çalışmasına ilişkin ayrıntılı veri toplayabilmek için yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ve katılımcı gözlem kullanılmıştır. Araştırmada İstanbul ilinde yer alan özel bir anaokuluna devam eden 20 çocukla görüşme yapılmıştır. Görüşme sonrası doğa temelli eğitim etkinliklerine katılan çocuklar, programa alındıklarında 6 hafta katılımcı gözlem tekniği ile gözlemlenmişlerdir. Araştırmada elde edilen veriler, yarı yapılandırılmış görüşme sorularının derlenmesi ile betimsel analiz yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuçlar: Çocuklar doğayı daha çok hayvanlar ve bitkiler üzerinden tanımlamaya çalışmışlardır. Bazı çocukların yaşadıkları bölgedeki yeşil alanlara erişimlerinin sınırlı olması ve yapılandırılmamış ortamlara erişimlerinin az olması dikkat çekicidir. Doğa ile ilgili sevmediği bir şey konusunda çocukların, hayvanlar kategorisinde biyofobik cevaplar verdikleri görülmüştür. Çocukların dışarı çıkma faaliyetleri ve doğa ile ilişkili faaliyetlerinin farklılaştığı görülmektedir. Gözlemler sonucunda küçük çocukların doğa temelli eğitim deneyimlerinin doğaya karşı bakış açılarını geliştirebileceği söylenebilir.

Purpose: This study aims to reveal the perspectives of preschool children, whose access to outdoor and nature has decreased due to the COVID-19 global pandemic, and to convey the observations of children participating in nature-based education activities. Methods and Materials: This research is a case study. In the research, semi-structured interview technique and participant observation were used to collect detailed data on the case study. In the research, 20 children attending a private kindergarten in Istanbul were interviewed. After the interview, the children who participated in the nature-based education activities were observed with the participant observation technique for 6 weeks. The data obtained in the research were analyzed by compiling semi-structured interview questions, determining the thematic framework and using descriptive analysis method. Results: Children tried to define nature mostly through animals and plants. It is considerable that some children have limited access to green spaces in their area and less access to unstructured environments. It has been observed that children give biophobic answers in the category of animals about something they do not like about nature. It has been observed that the activities of children going out and activities related to nature are mostly different. As a result of the observations, it can be said that nature-based education experiences of young children can improve their perspectives on nature.