Kendiliğinden Çokluğa Odaklanma: Literatüre Genel Bir Bakış
Abstract
Amaç: Bu derlemenin amacı, çocukların kendiliğinden çokluğa odaklanma (KÇO) eğilimini tanımlamak, erken sayı gelişimi ve ilerideki matematik performansındaki rolünü incelemek, bu eğilimin nasıl ölçüldüğüne dair literatürü gözden geçirmek ve KÇO eğiliminin matematiksel gelişimdeki önemine dikkat çekerek gelecekteki araştırmalara ve eğitim pratiğine katkıda bulunmaktır.
Yöntem ve Amaçlar: Bu derleme, KÇO eğiliminin tanımlanması, erken çocukluk döneminde sayı becerilerinin kendiliğinden gelişimi ve KÇO eğiliminin matematiksel performans üzerindeki etkisi konularında yapılmış araştırmaları incelemiştir. Literatür taraması yoluyla, KÇO eğiliminin nasıl ölçüldüğüne dair mevcut yöntemler ve bu yöntemlerin doğruluğu, güvenilirliği ve geçerliliği değerlendirilmiştir.
Sonuçlar: Araştırmalar, KÇO eğiliminin çocukların çevrelerindeki sayısal unsurlara kendiliğinden dikkat etme, miktarları algılama ve anlamlandırma yeteneği olduğunu göstermektedir. Bu eğilim, çocukların matematiksel kavramlarla etkileşimlerinin doğal bir sonucu olarak ortaya çıkmakta ve erken çocukluk
döneminde sayı becerilerinin gelişiminde önemli bir rol oynamaktadır. KÇO eğilimi, çocukların ilerideki matematik performansını da etkileyebilecek önemli bir faktör olarak değerlendirilmektedir. Bu nedenle, KÇO eğiliminin eğitim pratiğinde dikkate alınması ve bu konuda daha fazla araştırma yapılması gerekmektedir.
Keywords
kendiliğinden çokluğa odaklanma, erken sayısal beceriler, okul öncesi, matematik başarısı
References
- Aktaş Arnas, Y. (2013). Okul öncesi dönemde matematik eğitimi. Ankara: Vize.
- Batchelor, S., Inglis, M., & Gilmore, C. (2015). Spontaneous focusing on numerosity and the arithmetic advantage. Learning and Instruction, 40, 79-88.
- Bull, R. (2013, April). Examining sources of individual differences in acuity of the approximate number system. In biennial meeting of the Society for Research in Child Development (SRCD), Seattle, Washington.
- Butterworth, B. (2005). The development of arithmetical abilities. Journal of child psychology and psychiatry, 46(1), 3-18.
- Clements, D. H. & Sarama, J. (2009). Learning and teaching early math: The learning trajectories approach. New York: Routledge.
- Gelman, R., & Gallistel, R. (1986). The Child’s Understanding of Number. MA: Harvard University Press.
- Ginsburg, H. P., Lee, J. S., & Boyd, J. S. (2008). Mathematics Education for Young Children: What It Is and How to Promote It. Social Policy Report. Volume 22, Number 1. Society for Research in Child Development.
- Gloor, N., Leuenberger, D., & Moser Opitz, E. (2021, September). Disentangling the Effects of SFON (Spontaneous Focusing on Numerosity) and Symbolic Number Skills on the Mathematical Achievement of First Graders. A Longitudinal Study. In Frontiers in Education (Vol. 6, p. 629201). Frontiers Media
- Hannula, M. M. (2005). Spontaneous Focusing on Numerosity in the Development of Early Mathematical Skills. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Finland, Turku: University of Turku. Available at: https://www.utupub.fi/handle/10024/102190
- Hannula, M. M., & Lehtinen, E. (2005). Spontaneous focusing on numerosity and mathematical skills of young children. Learning and Instruction, 15(3), 237-256.
