Evaluation of the “Basic Epidemiology Course” within the Doctoral Programme of Public Health, Ege University Medical Faculty

Abstract

Background: The aim of study is to evaluate the “Basic Epidemiology Course” within the doctoral programme of Public Health, Ege University Medical Faculty by gathering the opinions of students graduated from or attending the programme, and the lecturer, directing the programme. Methods: The programme was evaluated by using qualitative and quantitative data gathering procedures in accordance with the educational criticism model devised by Eisner. The research group comprised the students attending the programme since the doctoral programme of the Public Health Department was first started, together with the course lecturer. Data gathered by the questionnaires and semi-structured interviews. Of the 26 students who attended the programme 21 answered the questionnaire. 17 of the students and the lecturer, who had been in charge of the programme since its inception were interviewed. The data was gathered in the light of the opinion of the lecturer and the students, under the headings of goals of the programme, content of the programme, learning and teaching process, evaluation of student success, relationship between being a doctorate student or a research assistant and the efficiency of the programme. Qualitative data was evaluated on the basis of concurrent nested strategy. With the help of descriptive analysis of qualitative findings, quantitative findings regarding some sub-problems of the study were explained. Results: It was understood that the goals of the course became more comprehensible to students within time. It is noteworthy that some students who found the perceived goals of the course suitable did not have any expectations at the beginning of the course. Reaching the goals of the course covers, and even exceeds, the period of the doctoral educational programme. Students having difficulty in recalling the content of the course can only list basic topics, and believe that these have been accordingly planned in a meaningful order. There is a desire amongst students to see the length of the course extended and a greater reflection of circumstances particular to Türkiye in the examples used. Students, who believe the course to be easy, stated that materials related to the course were adequate, although adequate use was not made of them. Considerable improvement has been achieved in time as regards class atmosphere and course equipment. Courses, where various methods and techniques are used, are carried out with student participation. It is expected that an opportunity for doing research on the course which requires strict attendance for student understanding. Exams and assignments related to the course are observed to evaluate all cognitive steps. Conclusion: We suggest a revision of the goals and the integration of this course with the other courses, making associate student projects, and making this programme current with students’ feedback.

Keywords

• Programme Evaluation, Public Health Doctorate Education, Basic Epidemiology, Mixed Method

EGE ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ HALK SAĞLIĞI ANABİLİM DALI DOKTORA PROGRAMI TEMEL EPİDEMİYOLOJİ DERSİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Amaç: Çalışmanın amacı, EÜ Halk Sağlığı doktora programı Temel Epidemiyoloji dersinin programdan mezun ve halen öğrenciliği süren öğrenciler ile ilgili öğretim üyesi görüşleriyle değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Program, Eisner’in Eğitsel Eleştiri Model’ine uygun olarak nitel ve nicel tekniklerle değerlendirilmiştir. Halk Sağlığı Anabilim Dalı doktora eğitim programına, başlangıcından bu yana katılan tüm öğrenciler ve dersin eğiticisi araştırma grubunu oluşturmuştur. Veriler anket kullanılarak ve yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile toplanmıştır. Programa katılan 26 öğrenciden 21’i anketi yanıtlamıştır. Öğrencilerin 17’si ve tüm dönemlerde eğitici olan öğretim üyesi ile görüşmeler yapılmıştır. Eğitici ve öğrencilerin programın amaç ve hedefleri, kapsamı, eğitim durumları, öğrenci başarısının değerlendirilmesi gibi başlıklardaki görüşlerine dayalı olarak veri toplanmıştır. Nitel veriler eşzamanlı yuvalanma stratejisi temelinde değerlendirmeye alınmıştır. Nitel bulguların betimsel analizi ışığında araştırmanın alt problemlerine ilişkin nicel bulgular açıklanmaya çalışılmıştır. Bulgular: Dersin amaç ve hedeflerinin zaman içinde öğrencilere daha iyi açıklanabildiği anlaşılmıştır. Dersin hedeflerini uygun bulan öğrencilerin bir bölümünün eğitimin basında dersten beklentilerinin olmaması dikkat çekicidir. Hedeflere ulaşılması doktora eğitim sürecini kapsamakta ve hatta asmaktadır. Ders kapsamını anımsamakta zorlanan öğrenciler, temel konuları sayabilmekte ve anlamlı bir sıra içinde ve uygun olarak planlandığını düşünmektedir. Ders süresinin artırılması, örneklerin Türkiye’ye yönelik olması konusunda beklentiler vardır. Öğrenciler, genel olarak dersi kolay olarak algılamakta, ilgili kaynakların yeterli olduğunu ancak yeterince kullanılmadığını belirtmektedir. Dersin yapıldığı ortam ve araç-gereçlerinde zaman içinde önemli gelişmeler yaşanmıştır. Farklı yöntem ve tekniklerin kullanıldığı dersler öğrenci katılımlı yapılmaktadır. Anlamak için mutlaka devam etmeyi gerektiren dersle ilgili olarak araştırma yapabilme fırsatı verilmesi beklenmektedir. Dersin sınav ve ödevlerinin bilişsel alanın tüm basamaklarını değerlendirebildiği izlenmektedir. Sonuç: Dersin hedeflerinin, diğer derslerle bütünleştirilmesinin tekrar gözden geçirilmesi, ortak öğrenci projeleri yapılması ve programın öğrenci geribildirimleri ile güncellenmesi önerilebilir.

Keywords

• Program Değerlendirme, Halk Sağlığı Doktora Eğitimi, Temel Epidemiyoloji, Karma Teknik

References

1. Demirel, Ö. (2002). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: PegemA Yayınları.
2. Erden, M. (1998). Eğitimde Program Geliştirme, Ankara, Anı yayıncılık.
3. Gözil, R., Özkan, S., Bahçelioğlu, M., Kadıoğlu, D., Çalgüner, E., Öktem, H. ve arkadaşları. (2005). Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Ikinci Sınıf Öğrencilerinin Anatomi Eğitimini Değerlendirmeleri, Program Değerlendirme Sempozyumu, İzmir.
4. Levine, Tamar. (2002). Stability and Change in Curriculum Evaluation, Studies in Educational Evaluation, 28.1-33.
5. Treolar, C.J. (1998). Evaluation of a National and International Distance Education Programme in Clinical Epidemiology, Medical Education, 32.1.70-74.
6. Batı, A.H., Durak, H. İ., Vatansever, K., Çiçeklioğlu, M., Çalışkan, A., Kandiloğlu, G. ve arkadaşları. (2004). EÜTF’nde öğrenci geribildirimleri ile ilk üç sınıftaki ders kurullarının değerlendirilmesi: İşaret listesi (2002-2003). III. Ulusal Tıp Eğitimi Kongresi bildirisi, Şanlıurfa.
7. Türnüklü, A. (Güz 2000). Eğitimbilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: görüşme, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 6, 24, 543-559.
8. Batı, A. H., Pöğün, Ş., Onat, T., Saylam, C., Gündüz, C., Özer, M.A. ve arkadaşları. (2005). EÜTF Evre 1 Blok 1 -Tıbbi bilimlere giriş- programının değerlendirilmesi, Program Değerlendirme Sempozyumu, İzmir.

9. Boneval, C., Şenol, Y., Derin, N., Öngüt, G. (2005). Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Müfredat Değerlendirme Çalışmaları Öğretim Üyesi Değerlendirmesi, Program Değerlendirme Sempozyumu, İzmir.
10. Paulsen, T. E., Lee, T. C. M, Tollman, S. M., McKenzie, A. (October-December 1995). Evaluating a post-graduate diploma in primary health care education (DPHCE): Issues and interpretations”, Evaluation and Program Planning, 18. 4.385-389.
11. Türk, M., Törün, S.E., Batı, A.H., Armağan, E.E., Ergin, I., Erol, N., Onmuş, R. (2004). Eğitim Programının Eğiticiler Tarafından Değerlendirilmesi: EÜTF Tıbba Giriş Bloğu’nda Toplum Sağlığı Alan Eğiticileri ile Derinlemesine Görüşmeler. III. Ulusal Tıp Eğitimi Kongresi bildirisi, Şanlıurfa.
12. Senemoğlu, N. (2004). Gelişim, Öğrenme ve Öğretim. Ankara, Gazi Kitabevi.
13. Merril, R. M and White G L. (2002). Why health educators need Epidemiology, Education for Health, 15.2.215-221.
14. Beck, B., Wlolff, M., Bates, T., Beverdorf, S., Young, S., Amed, S. (2004). Development, Implementation and Evaluation of an M3 Community Health Curriculum”, Medical Education Online, 9, 5.
15. Aschengrau, A. and Seage, III, G.R. (2003). Essential of Epidemiology in Public Health, Boston, Jones Bartlett Publishers.
16. Mausner, J.S. and Kramer, S. (1985). Mausner and Bahn Epidemiology-An Introduction Test, Second Edition, Niigata-shi, Nishimura Company Ltd.
17. McKenzie, J.F., Pinger, R.P., Kotecki, J.E. (2002). An Introduction to Comunity Health, Fourth Edition, Ball State University, Sudbury, Massachusetts: Jones Bartlett Publishers.
18. Creswell, J.W. (2002). Qualitative, Quantitative and Mixed Methods Approaches, California, Sage Publications.
19. Arreola, R. A. (1995). Developing a Comprehensive Faculty Evaluation System, Bolton MA, Anker Publishing Company.
20. Başkent Üniversitesi, http://www.baskent.edu.tr/~engweb/indir/kl611.pdf adresinden 23.11.2003 tarihinde ulaşılmıştır.
21. Colorado University, http://www.uchsc.edu/ai/ adresinden 15.11.2003 tarihinde uaşılmıştır.
22. Saldanha, C., Lima, J., Martins, J. (27-30 August 2000, Bersheva, Israel). The dynamic cycle of evaluation-change-evaluation, AMEE (Association for Medical Education in Europe) Conference; Horizon Scanning in Medical Education: 2020 Vission. Site last updated: 24.03.2004.
23. YÖK (Yüksek Öğretim Kurumu eğitim raporları: Öğrencilerin Eğitimi değerlendirmesi - 2000) http://www.yok.gov.tr/egitim/raporlar/egitimdeger/egitimdeger.html adresinden 30.03.2004 tarihinde ulaşılmıştır.
24. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Ankara, Seçkin Yayıncılık.
25. Terzi C. (2001). Toplum Sağlığına Bir Köprü Tıp Eğitimi. İstanbul, İletişim Yayıncılık.
26. Ornstein, C.O. and Lasley, T.J. (2004). Strategies for Effective Teaching. 4th Edition, Boston Burr Ridge, McGraw-Hill Higher Education.
27. Sullivan, R., Magarick, R., Berghthold, G., Blouse, A., Macintosh, N., Çev: Şahin, N., Özvarış, Ş.B. (1999). Tıp Eğitimcileri İçin Eğitim Becerileri Rehberi, Ankara, Hacettepe Halk Sağlığı Vakfı.