Türkiye’de HIV pozitif bireylerde yapılmış epidemiyolojik çalışmaların bibliyometrik incelemesi
Abstract
Amaç: Bu çalışmada Türkiye’de HIV pozitif bireylerde yapılmış epidemiyolojik çalışmaların
bibliyometrik açıdan değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Türkiye’de HIV pozitif
bireylerde yapılmış çalışmalara 1 Kasım 2015 tarihinde Pubmed, Türk Medline, Ulakbim veri
tabanları ve Türk HIV/AIDS dergisi taranarak ulaşıldı. Bulgular: Ulaşılan 204 çalışmanın
%89.1’i gözlemsel tanımlayıcı çalışmaydı. En sık çalışma tipi olgu sunumuydu (%48.5). Analitik
çalışmalar en sık kesitsel tipteydi (%23.7). Makalelerin %67.2’si Türkçe, %32.8’i İngilizce
yayınlanmıştı. Çalışmaların %92.6’sı genel hasta grubunda yapılmıştı. Olgu sunumu/serisi
tipindeki çalışmaların konuları en sık fırsatçı enfeksiyonlar (%41.3) ve komplikasyonlar
(%16.3); diğer çalışmaların konuları en sık HIV/AIDS epidemiyolojisi (%18.1) ve tedaviydi
(%17.0). Çalışmaların %47.1’i tek uzmanlık alanı tarafından yürütülmüştü. İlk isim yazarların
%76.9’u Ankara, İstanbul veya İzmir’de; %55.4’ü üniversite hastanesinde, %37.3’ü eğitim ve
araştırma hastanesinde çalışmaktaydı. Uzmanlık alanları en sık enfeksiyon hastalıkları ve klinik
mikrobiyoloji (%47.1) ve tıbbi mikrobiyolojiydi (%22.1). Türkçe makalelerin %33.8’inde
”HIV'li/AIDS'li hasta/olgu, HIV enfeksiyonlu olgu/hasta’’ ifadeleri kullanılmıştı, ancak bu
ifadenin kullanımı zaman içinde azalma eğilimi göstermekteydi (p trend= 0.007). Sonuç:
Türkiye’de HIV pozitif bireylerde genel hasta grubu dışındaki bireyleri daha fazla ele alan,
analitik tipte, çok disiplinli, ulusal düzeyde ve görece az çalışılmış konularda çalışmalar
yürütülmelidir.
Keywords
HIV,AIDS,Türkiye,epidemiyolojik çalışma
Bibliometric investigation of epidemiologic studies in HIV positive individuals in Turkey
Abstract
Objective: This study aims to evaluate the bibliometrics of epidemiologic studies in HIV positive
individuals in Turkey. Methods: We reached the epidemiologic studies through Pubmed, Türk
Medline, Ulakbim databases and ”Türk HIV/AIDS” journal on November 1, 2015. Results:
Among 204 studies 89.1% were observational descriptive and the most frequent type was case
report (48.5%). Cross-sectional (23.7%) was the most common type among analytic studies.
Article’ were published in Turkish (67.2%) and English (32.8%). The great majority (92.6%) of
the studies were conducted in general patient population. The most studied topics were
opportunistic infections (41.3%) and complications (16.3%) among the case series/reports
types of studies; whereas HIV/AIDS epidemiology (18.1%) and treatment (17.0%) were more
common ones among the other studies. The proportion of the studies carried out by a single
specialty was 47.1%. First-name authors work in university hospitals (55.4%), teaching and
research hospitals (37.3%) and 76.9% were from Istanbul, Ankara, or Izmir. The frequent
specialties were infectious diseases (47.1%) and medical microbiology (22.1%). Researchers
used stigmatizing statements in 33.8% of the articles that were in Turkish referring to HIV
positive individuals, although this type of statements tended to decline over time (p trend =
0.007). Conclusion: Researchers should conduct analytic, multi-disciplinary and nationwide
studies on HIV positive individuals in Turkey, particularly in non-general patient groups and on
relatively less studied topics.
Keywords
HIV,AIDS,Turkey,epidemiologic study