Regime Security and Tunisian Foreign Policy

Bu çalışma rejim güvenliği ve Tunus dış politikası arasındaki ilişki hakkındadır. Devletlerin dış politika davranışlarının açıklanmasında devlet düzeyindeki yaklaşımlar, dış politika davranışlarını iç değişkenlerle açıklama iddiasındadır. Devlet düzeyindeki yaklaşımlardan birisi de rejim güvenliğinin dış politikaya etkisi üzerinedir. Bu yaklaşıma göre devletler, rejim güvenliğine yönelik tehditleri birincil tehdit olarak algılar ve dış politika enstrümanlarını kullanarak bu tehditleri dengelemeye çalışır. Çalışma bu argümanı sınamak için Tunus dış politikası örnek olayını kullanır. Örnek olayda Tunus rejiminin yapısı ve işleyişi, rejim güvenliğine tehdit olarak algılanan Tunus İslami hareketinin gelişimi ve dış politika davranışları mevcut verilerle incelenir. Çalışma, örnek olayın Tunus dış politikası yapımı üzerinde rejim güvenliğinin etkili olduğu öngörüsünü doğruladığı sonucuna ulaşır.

This study is about the relationship between regime security and Tunisian foreign policy. State-level approaches to explaining foreign policy behavior of states claim to explain foreign policy behavior with internal variables. One of the approaches at the state level is about the effect of regime security on foreign policy. According to this approach, states perceive the threats to regime security as the primary threat and try to balance these threats with foreign policy instruments. The study uses Tunisian foreign policy case study to test this argument. In case study, the structure and operation of the Tunisian regime, the development of the Tunisian Islamic movement, perceived as a threat to regime security, and foreign policy behaviours are examined. The study concludes that the case confirms that regime security is effective on Tunisia's foreign policy making.