Restoran İşletmelerinin Yöresel Yemeklere Yönelik Farkındalıkları: Şırnak İli Örneği
Öz
Günümüzde kültürlerin her geçen gün erozyona uğradığını görmekteyiz. Bu önemli bir sorundur ve yemek kültürü de bu erozyondan payını almaktadır. Ancak, yerel halkın ve kamu-özel sektörün kültürü sahiplenmesi ile yok olmasının önüne geçilebilir. Bu araştırmada üç önemli amaç belirlenmiştir. Bunlar 1) restoran işletmelerinde yöresel yemeklerin sunulup sunulmadığını, 2) yöresel yemekler sunuluyorsa; hangi yemeklerin sunulduğunu ve bunun olumlu ve olumsuzluklarını, 3) sunulmuyor ise bunun nedenlerini ortaya koymaktır. Bu amaçlar çerçevesinde nitel araştırma yöntemine başvurulmuştur. Verilerin elde edilmesinde doküman inceleme ve görüşme yöntemi kullanılmıştır. Görüşme yapılacak kişiler amaçlı örneklem yöntemi ile belirlenmiştir. Veriler içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Analizler sonucunda; restoranların azında yöresel yemek satışı yapıldığı belirlenmiştir. Yöresel yemek satmanın en önemli nedeni ise yöresel kültürü tanıtma olarak ortaya çıkmıştır. Yöresel yemek satmayan restoranların gerekçeleri; zahmetli olması, yetkin aşçıların olmaması, zamanında tüketme gerekliliği ve yerli halkın yeme-içme alışkanlığı olarak belirlenmiştir. Çalışmanın sonunda yöresel yemek kültürünün devamlılığı için bazı önerilerde bulunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Yöresel Yemek,Yemek Kültürü,Geleneksel Yemek,Restoran,Şırnak
References
- Aktaş, A. (2009). Sakarya’nın yemek kültürü, İstanbul: Değişim Yayınları.
- Alyakut, Ö. & Üzümcü, P. T. (2017). Gastronomi turizmi bağlamında kandıra beslenme kültürü ve unutulmaya yüz tutmuş lezzetleri Goncaaydın Köyü örneği. IV. Uluslararası Çoban Mustafa Paşa Kocaeli Tarihi ve Kültürü Sempozyumu, Kocaeli, 24-26.
- Arıkan, A.D. (2017). Eskişehir’deki yiyecek içecek işletmelerinin menülerinde Eskişehir mutfağının yeri. Journal of Human Sciences, 14(2), 2061-2077.
- Bahar, O. & Kozak, M. (2005). Küreselleşme sürecinde uluslararası turizm ve rekabet edebilirlik. Ankara: Detay Yayıncılık.
- Boyne, S., Hall, D. & Williams, F. (2003). Policy, support and promotion for food-related tourism initiatives: A marketing approach to regional development. Journal of Travel & Tourism Marketing, 14(3-4), 131-154. doi: 10.1300/J073v14n03_08.
- Ceylan, U. & Güven, Ö. Z. (2018). Yiyecek içecek işletmelerinin menü planlamasında Kütahya’nın yöresel yemeklerinin yeri üzerine bir araştırma, Journal of Tourism and Gastronomy, 6(Özel sayı-3), 451-459.
- Chang, R. C. Y., Kivela, J. & Mak, A.H.N. (2011), Attributes that influence the evaluation of travel dining experience: When East meets West, Tourism Management, 32(2), 307-316. Charmaz, K. (2006). Constructing Grounded Theory: A Practical Guide through Qualitative Analysis. SAGE.
- Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2015). Araştırma yöntemleri-desen ve analiz (Çev. Ed. A. Aypay, Gumus, E.). Ankara: Anı Yayıncılık.
- Ciğerim, N. (2001). Batı ve Türk mutfağının gelişimi, etkileşimi ve yiyecek-içecek hizmetlerinde Türk mutfağının yerine bir bakış. Türk Mutfak Kültürü Üzerine Araştırmalar, 28, 49-61. Creswell, J. W. (2016). 30 Essential Skills for the Qualitative Researcher. SAGE Publications Ltd.
- Çapar, G. & Yenipınar, U. (2016). Somut olmayan kültürel miras kaynağı olarak yöresel yiyeceklerin turizm endüstrisinde kullanılması, Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 4(Özel sayı-1), 100-115. Çelik, S. (2018). Şırnak ilinin gastronomi turizmi potansiyeli. Uluslararası Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(2), 41-51.