Evaluation of the Peer Helping Program Conducted For University Adjustment

Abstract

Evaluation of the peer helping program conducted for unıversity adjustment. the purpose of this study was to examine the peer helpers’ (university students who present peer helping program) and peer helpees’ (university students who benefit from peer helping program) evaluations of the peer helping program conducted for university adjustment. For this purpose, 47 peer helpees and 14 peer helpers were administered two different Peer Helping Program Evaluation Form developed by the researcher. Qualitative data was examined by descriptive analysis. The results indicated that both peer helpees and peer helpers evaluated the peer helping program positively. In this manner, it can be said that peer helping program based on its purpose can be considered to provide an important social support to the first year students during university adjustment process regarding to its different dimensions.

Keywords

• -

Üniversiteye Uyum Konusunda Yürütülen Akran Danışmanlığı Programının Değerlendirilmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, akran danışmanlar (akran danışmanlığı programını sunan üniversite öğrencileri) ve akran danışanların (bu programdan yararlanan üniversite öğrencileri) üniversiteye uyum konusunda yürütülen akran danışmanlığı programı ile ilgili değerlendirmelerini incelemektir. Bu amaçla akran danışmanlığı programından yararlanan 47 akran danışana ve akran danışmanlığı programını sunan 14 akran danışmanına araştırmacı tarafından geliştirilen iki ayrı Akran Danışmanlığı Programı Değerlendirme Formu uygulanmıştır. Elde edilen nitel veriler betimsel analizle incelenmiştir. Bulgular, hem akran danışanların hem de akran danışmanların akran danışmanlığı programını olumlu değerlendirdiklerini göstermiştir. Bu bağlamda, akran danışmanlığı programının amacına yönelik olarak üniversiteye yeni başlayan öğrencilere üniversiteye uyum sürecinde üniversiteye uyumun farklı boyutlarına ilişkin önemli bir sosyal destek sağladığı söylenebilir.

Keywords

• Akran danişmanliği, üniversiteye uyum

References

1. Akbalık, F. G. (1997). Bilgilendirme ve grupla psikolojik danışmanın üniversite birinci sınıf öğrencilerinin üni- versite uyumları üzerine etkisi. Yayınlanmamış Dok- tora Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Ensti- tüsü, Ankara.
2. Aladağ, M. (2005). Bir akran danışmanlığı programı gel- iştirme ve etkililiğini inceleme. Yayınlanmamış Dok- tora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
3. Aladağ, M. ve Başaran, I. (2006). Akran danısmanlıgı programının Ege Üniversitesi, Egitim Fakültesi ögrencilerinin üniversiteye uyum ve stres düzeylerine etkisi. İzmir, Türkiye: Ege Üniversitesi, Arastırma Projeleri Sube Müdürlügü.
4. Alpan, A. (1992). Cumhuriyet Üniversitesi ve Erciyes Üniversitesi fen edebiyat fakültesi öğrencilerinde çevreye ve üniversiteye uyum sorunları. Yayınlan- mamış Yüksek Lisans Tezi, Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Sivas.
5. Aspinwall, L. G. ve Taylor, S. E. (1992). Modeling cogni- tive adaptation: A longitudinal investigation of the impact of individual differences and coping on col- lege adjustment and performance. Journal of Person- ality and Social Psychology, 63, 989-1003. 8 Ağustos 2006’da EBSCOHOST veri tabanından elde edildi.
6. Baker; S. R. (2004). Intrinsic, extrinsic, and amotivational orientations: their role in university adjustment, stress, well-being, and subsequent academic perform- ance. Current Psychology, Fall. 8 Ağustos 2006’da EBSCOHOST veritabanından elde edildi.
7. Baker, R. W. ve Siryk, B. (1980). Alienation and freshmen transition into college. Journal of College Student Personnel, 21, 437-442.
8. Baker, R. W. ve Siryk, B. (1984). “Measuring adjustment to college”. Journal of Counseling Psychology, 31, 179-189.

9. Brown, S. D., ve Lent, R. W. (1992). Handbook of Coun- seling Psychology. New York: John Wiley and Sons.
10. Cone, A. L. (1991). Sophomore academic retention associ- ated with a freshman study skills and college adjust- ment course. Psychological Reports, 69, 312-314.
11. Downe, A. G., Altman, H. A., ve Nysetvold, I. (1986). Peer counseling: More on an emerging strategy. The School Counselor, 33, 355-364.
12. Foster-Harrison, E. S. (1995). Peer helping in the elementary and middle grades: A developmental per- spective. Elementary School Guidance & Counseling, 30 (2), 94,-105. 10 Aralık 2002’de EBSCOhost veri- tabanından elde edildi.
13. Frenza, M. (1985). Peer counseling. Highlights: An ERIC/CAPS fact sheet. ERIC Clearinghouse on Counseling and Personnel Services, Ann Arbor, MI. 10 Aralık 2002’de ERIC Digests: ED266341’den el- de edildi.
14. Gerdes, H. ve Mallinckrodt, B. (1994). “Emotional, social, and academic adjustment of college students: A lon- gitudinal study of retention”. Journal of Counseling and Development, 72, 281-288.
15. Gordon, V. N. ve Grites, T. J. (1984). The freshmen semi- nar course: Helping students succeed. Journal of Col- lege Student Personnel, 25, 315-320.
16. Kaczmarek, P. G., Matlock, C. G., ve Franco, J. N. (1990). Assessment of college adjustment in three freshman groups. Psychological Reports, 66, 1195-1202.
17. Kızıltan, G. (1984). Üniversite öğrencilerinin uyum düzey- lerini etkileyen etmenler. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
18. Knott, J. E. ve Daher, D. M. (1978). Structured group pro- gram for new students. Journal of College Student Personnel, 19, 456-461.
19. Leong, F. T., Bonz, M. H., ve Zachar, P. (1997). Coping styles as predictors of college adjustment among freshmen. Counselling Psychology Quartely, 10, 211- 220.
20. Mayes, A. N., ve McConatha, J. (1982). “Surveying stu- dents needs: a means of evaluating students services”. Journal of College Student Personnel, 23, 473-476.
21. Myrick, R. D., ve Folk, B. E. (1999). The power of peervention: A manual for the trainers of peer facilitators. Minneapolis: Educational Media Corporation.
22. Myrick, R. D., Highland, W. H., ve Sabella, R. A. (1995). Peer helpers and perceived effectiveness. Elementary School Guidance & Counseling, 29 (4), 278-290. 15 Ekim 2002’de EBSCOhost veritabanından elde edil- di.
23. National Association of Peer Programs (2002). Programmatic standards. 15 Aralık 2003`de http://www.peerhelping.org adresinden elde edildi.
24. Palladino, J. J., ve Tryon, G. S. (1978). “Have the prob- lems of entering freshman changed?”. Journal of Col- lege Student Personnel, 19, 313-316.
25. Pitts, M. A. (1996). The effectiveness of peer counseling for resolving interpersonal problem distress in college students. Unpublished doctoral dissertation, University of Idaho. 10 Temmuz 2002’de Proquest veritabanından elde edildi.
26. Rasain, M., ve Williams, D. I. (1999). Peer counselling in Saudi Arabia. Journal of Adolescence, 22, 493-502. 10 Temmuz 2002’de EBSCOhost veritabanından elde edildi.
27. Raymondo, J. C. (2003). The effect of an abbreviated freshman year seminar program on student retention and student academic performance. Research for edu- cational reform, 8, 46-55.
28. Reishl, T. M., ve Hirsch, B. J. (1989). Identity commit- ments and coping with a difficult developmental tran- sition. Journal of Youth and Adolescence, 18, 55-69.
29. Rockwell, L. K., ve Dustin, R. (1979). Building a model for training peer counselors. The School Counselor, 311-316.
30. Santrock, J. W. (1997). Lipe-span development. (6th ed.). Madison: Brown & Benchmark Publishers.
31. Sprinthall, N. A., ve Hall, J. S. (1992). Peer counseling for middle school students experiencing family divorce: A deliberate psychological education model. Ele- mentary School Guidance & Counseling, 26, 279- 295. 22 Temmuz 2002’de EBSCOhost veritabanın- dan elde edildi.
32. Şen, Ö. Ö. (2004). Ege Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğrencilerinin sorunlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
33. Tross, S. A., Harper, J. P., Osher, L. W. ve Kneidinger, L. M. (2000). Not just the usual cast of characteristics: using personality to predict college performance and retention. Journal of College Student Development, 41, 323-334.
34. Varenhorst, B. B. (2002). Past promises, current status, and future directions. The Peer Facilitator Quarterly, 18 (2), 1-4. 20 Ocak 2004’de http://www.peerhelping.org.’dan elde edildi.
35. Wassef, A., ve Mason, G. (1996). In search of effective programs to address students’ emotional distress and behavioral problems part III: Student assessment of school-based support groups. Adolescence, 31 (121), 1-17. 15 Temmuz 2002’de EBSCOhost veritabanın- dan elde edildi.
36. Zea, M. C., Jarama, L. ve Bianchi, F. T. (1995). Social support and psychosocial competence: Explaning the adaptation to college of ethnically diverse students. American Journal of Community Psychology, 23, 509-531. 20 Nisan 2001’de the Expanded Academic ASAP veritabanından elde edildi.