EMPLOYERS' VIEWS ON THE REGULATIAN REGARDING VOCATIONAL EDUCATION CENTERS UNDER LAW NO. 3308 ON VOCATIONAL TRAINING

Abstract

This research aims to examine the opinions of employers regarding the regulation made for vocational training centers in the Vocational Education & Training Law. The research is a basic qualitative research design. The working group includes 15 employers who employing Vocational Training Center students as apprenticeship in Sivas city center in the 2022-2023 academic year. Research data was collected by interview method. The researchers prepared a semi-structured interview form as a data collection tool. The data obtained was analyzed by descriptive and nvivo coding, following a deductive approach. According to the findings, employers believe that the regulation addresses the challenges businesses face in finding apprentices, contributes to the qualified development of students, creates employment opportunities, and considers government financial support important. However, it has been noted that students experience absenteeism, tardiness, job dissatisfaction, reluctance, and ethical issues. Employers have suggested focusing on practical development for students, strengthening technical, theoretical, and basic training, improving vocational guidance and school-business collaboration, and addressing reimbursement issues. In conclusion, aside from some practical issues, employers believe the regulation has positively impacted both businesses and the development and employment of students.

Keywords

• Vocational Training
• Apprenticeship Training
• Vocational Training Centers
• Law No. 3308
• Employers’ Views
• Education Policy

3308 SAYILI MESLEKİ EĞİTİM KANUNU’NDA MESLEKİ EĞİTİM MERKEZLERİNE YÖNELİK YAPILAN DÜZENLEMEYE İLİŞKİN İŞVEREN GÖRÜŞLERİ

Abstract

Bu araştırmanın amacı 3308 Sayılı Mesleki Eğitim Kanunu’nda mesleki eğitim merkezlerine yönelik yapılan düzenlemeye yönelik işverenlerin görüşlerini incelemektir. Araştırma temel nitel araştırma desenindedir. Çalışma grubunda; 2022-2023 eğitim öğretim yılında, Sivas il merkezinde, Mesleki Eğitim Merkezi öğrencilerini çırak olarak bulunduran 15 işveren yer almaktadır. Araştırma verisi görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından yarı yapılandırılmış görüşme formu hazırlanmıştır. Elde edilen veri tümdengelimsel yaklaşım izlenerek betimsel ve nvivo kodlama ile analiz edilmiştir. Ulaşılan bulgulara göre işverenler, düzenlemenin; işletmelerin çırak bulma konusunda yaşadıkları sorunlara çözüm getirdiğini ve öğrencilerin nitelikli yetişmesine hizmet ettiğini, istihdam fırsatı oluşturduğunu, devlet tarafından maddi katkı sağlanmasının önemli olduğunu düşünmektedirler. Bununla birlikte öğrencilerde; devamsızlık, işe geç gelme, işi beğenmeme, isteksizlik, etik sorunların gözlendiği belirtilmiştir. İşverenler; öğrencilerin gelişimi için uygulamaya ağırlık verilmesi, teknik, teorik, temel eğitimlerin güçlendirilmesi, mesleki rehberlik ile okul-işletme işbirliğinin geliştirilmesi ve geri ödemede yaşanan sorunların giderilmesi yönünde öneriler sunmuşlardır. Sonuç olarak, uygulamada yaşanan bazı sorunlar dışında işverenlerin yapılan düzenlemenin hem işletmelere hem de öğrencilerin yetişmesi ve istihdamına olumlu etkisi olduğunu düşündükleri söylenebilir.

Keywords

• Mesleki Eğitim
• Çıraklık Eğitimi
• Mesleki Eğitim Merkezi
• 3308 Sayılı Kanun
• İşveren Görüşleri
• Eğitim Politikaları

References

1. Aksoy, H. H. (2017). Meslek lı̇selerı̇ öğrencı̇lerı̇nı̇n ı̇şletmelerde becerı̇ eğı̇tı̇mı̇: Okul desteklı̇ çocuk ı̇şçı̇lı̇ği. Türk Tabipleri Birliği Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi, 16(62), 74-82.
2. Bal, B. C., Artunal, S., & Dumanoğlu F. (2019). The importance of the vocational training centers in providing labor to the furniture industry in Turkey. Furniture and Wooden Material Research Journal, 2(1), 23- 29. https://doi.org/10.33725/mamad.558191
3. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.
4. Cohen, J. (1960). A coefficient of agreement for nominal scales. Educational and Psychological Measurement, 20(1), 37-46. https://doi.org/10.1177/001316446002000104
5. Doğan, M., Gün, İ., & Şenol, V. (2018). Mesleki eğitim merkezi öğrencilerinde iş kazası sıklığı ve etkileyen etmenler. Sağlık Bilimleri Dergisi, 27(1), 22-28.
6. Durna, E., & Mermer, S. (2024). Okul yöneticilerinin mesleki eğitim merkezi (MESEM) hakkındaki görüşleri (Sivas İli örneği). Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(1), 806-825. https://dx.doi.org/10.17240/aibuefd.2024..-1350638
7. ERG. (2012). Meslek eğitiminde kalite için işbirliği meslek eğitiminde ne çalişiyor, neden çalişiyor? Okul- işletme işbirliklerine dair politika önerileri. Eğitim Reformu Girişimi.
8. Geçer, H., & Çağlayan, Ç. (2004). Kocaeli mesleki eğitim öğrencilerinde iş kazası sıklığı. Türk Tabipleri Birliği Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi, 5(20), 27-33.

9. Günay, D., & Özer, M. (2016). Türkiye’de meslek yüksekokullarının 2000’li yıllardaki gelişimi ve mevcut zorluklar. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 6(1), 1-12.
10. Gür-Erdoğan, D., Demirtaş, Z., & Özalan, S. (2020). Teknik öğretmenlerin gözünden mesleki eğitimde karşılaşılan sorunların incelenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39(3), 100. Yıl Eğitim Sempozyumu Özel Sayı, 44-57. https://doi.org/10.7822/omuefd.722859