Ecosystem Effects of the Commercial Scorpion-Fish Nets Used in Ordu Region

Abstract

In this study, the effect of trammel nets used for the scorpion-fish in the Black Sea Region on the other species is investigated. These nets are used on the rocky bottoms which are very important for the ecosystem. This study was carried in 2014 on the coasts of Ordu. In this research, commercial bottom trammel nets having a length of 50m with 44mm,50mm, 56mm and 60mm mesh sizes were used. A monthly sampling routine was performed. During this research a total of 22 species were caught by the scorpionfish nets. 43.38 % of the total catch by these nets is the target species (scorpionfish), 32.56 % are crab species, 18.79 %are other fishes and 5.28 % are Mollusca species. Crab species constitute a considerable amount of species having no economic importance. Within the period of scorpion-fish season (May-August), thedistribution of the total catch by nets is formed as; 48.63 % are crab species and 51.37 % are other species including the target one (scorpion-fish). As a result, it is shown that the by catch percentage ofscorpion-fish nets is considerably high and the commercial scorpion-fish nets has a negative impact on the crab populations.Keywords: Scorpion-fish nets, Decapods, Black Sea

Keywords

• Scorpion-fish nets, Decapods

Ordu Bölgesi’nde Kullanılan İskorpit Ağlarının Ekosisteme Etkileri

Abstract

Bu çalışmada, Karadeniz Bölgesi’nde kıyı balıkçılığında iskorpit avcılığında kullanılan fanyalı uzatma ağlarının diğer türlere etkisi araştırılmıştır. Bu ağlar ekosistem için çok önemli olan sert zeminler üzerine atılarak avcılık yapılmaktadır. Bu araştırma, 2014 yılı içerisinde Ordu ili kıyılarında gerçekleştirilmiştir. Araştırmada iskorpit avcılığında ticari olarak kullanılan 44mm, 50mm, 56mm ve 60mm göz açıklığındaki, her biri 50m uzunluğundaki fanyalı dip uzatma ağaları kullanılmıştır. Örnekleme aylık olarak yapılmıştır. Araştırma süresi boyunca iskorpit ağlarında toplam 22 tür yakalanmıştır. Ağlarda yakalanan deniz canlılarının % 43.38’ni hedef tür olan iskorpit balığı, % 32.56’ni yengeç türleri, % 18.78’ni diğer balıklar ve % 5.28’sını Mollusca türleri oluşturmaktadır. Yakalanan tüm canlıların % 54.56’si ekonomik tür olup, % 45.44’ü ekonomik olmayan türlerdir. Ekonomik olmayan türlerin büyük bir kısmını da yengeç türleri oluşturmaktadır. İskorpit avlama sezonunda (Mayıs-Ağustos) ağda yakalanan toplam deniz canlılarının % 48.63 hedef tür olmayan yengeç, % 51.37’sini ise diğer türler oluşturmuştur. Sonuç olarak, bölgede kullanılan iskorpit ağlarının hedef dışı yakalama oranlarının yüksek olduğu ve özellikle yengeç popülasyonlarına olumsuz etkilerinin olduğu tespit edilmiştir

References

1. Alverson, D.L., Freeberg, M.H., Murawskı, S.A., ve Pope, J.G., (1994). A Global Assessment of Fisheries By-Catch and Discard. FAO Fisheries Technical Paper, 339, 233 p. Rome.
2. Aksu, H., (2006). Uzatma Ağlarında Sardon Kullanımının İstenmeyen Türlerin Avcılığını Önlemedeki Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Samsun 90 s.
3. Avşar, D., (2005). Balıkçılık Biyolojisi ve Popülasyon Adana.303s. Nobel
4. Yayınevi, Aydın, M., Karadurmuş, U, Erbay, M., (2012). Length-Weight Relationships and Reproduction Characteristics of Liocarcinus navigator (Herbst, 1794). Ege J Fish Aqua Sci 29(4): 193-197.
5. Aydın, M. ve Karadurmuş, U., (2015).Ordu Bölgesi’nde Kullanılan İskorpit Ağlarının Hedef Olmayan Sempozyumu. 6-9 Mayıs 2015. Sinop. Etkileri.
6. Ekoloji Aydın, M., (2013). Length-Weight Relationship and Reproductive Features of the Mediterranean Green Crab Carcinus aestuarii Nardo, 1847 (Decapoda: Brachyura) in the Eastern Black Sea, Turkey. Pakistan J. Zool., 45(6): 1615-1622.
7. Aydın, M., Karadurmuş, U. ve Mutlu, C., (2013). Orta ve Doğu Karadeniz’deki (Türkiye) Yengeç Türleri. Karadeniz Fen Bilimleri Dergisi. 3(9):1- 16.
8. Aydın, M., Karadurmuş, U, Tunca, E., (2014). Biological

9. marmoratus in the southern Black Sea (Turkey). Journal of the Marine Biological Association of the United Kingdom. 94(7): 1441–1449.
10. Brewer, D., Rawlinson, N., Eayrs, S. ve Burridge, C., (1998). An Assessment of Bycatch Reduction Devices in a Tropical Australian Prawn Trawl Fishery, Fisheries Research, 36:195-215.
11. Davies, RWD, Crripps, S.J, Nickson, A, ve Porter, G., (2009). Defining and Estimating Global Marine Fisheries Bycatch. Marine Policy, 33 (4): 661-672.
12. Erkoyuncu, İ., (1995). Balıkçılık Biyolojisi ve Popülasyon Dinamiği Ders Kitabı. OMÜ Yayınları, Yay. No: 95, Samsun.265s.
13. FAO, (2012). The State of World Fisheries and Aquaculture. Food and Agricultural Organization, Rome.
14. Pascoe, S., (1997). Bycatch Management and the Economics
15. Technical Paper. No. 370. Rome, FAO. 1997. 137p. FAO Fisheries Ricker,
16. Interpretation of Biological Statistic of Fish Populations. Bull. Fish. Res., Board. Can., 191, Sainsbury, J.C., (1996). Commercial Fishing Methods, An Introduction to Vessels and Gears, Third Edition, Fishing News Boks, pp. 359.
17. TÜİK, (2013). Türkiye İstatistik Kurumu. Su Ürünleri İstatistikleri. Ankara.61s.