Sürgündeki Anglo-Sakson Kadını ve Kimliği: Kadının Ağıtı ve Wulf ve Eadwacer

Ağıt formatında olan Anglo-Sakson şiiri genellikle erkeklerin dünyasını resmeder. Bu dünya; savaşlarla yoğrulmuş, sürgün ve ayrılıklarla dolu bir dünyadır. Bu şiirler arasında, Anglo-Sakson kadınının bakış açısını yansıtan şiirlerin sayısı çok azdır; fakat bu kaotik dünyadan onlar da nasiplerini alırlar. Bu sürgün dünyasında, kadınların rol ve kimlikleri erkekler tarafından şekillendirilir. Anglo-Sakson kadınının çilesini yansıtan eserler içerisinde göze çarpan iki eser Kadının Ağıtı (The Wife's Lament) ve Wulf ve Eadwacer (Wulf and Eadwacer)’dır. Kadının Ağıtı’nda, kadın anlatıcının sözleri sürgünde olması sebebiyle derin bir keder barındırır. Büyük ihtimalle bir kan davası yüzünden yurdunu ve kendisini terk eden kocasını arayan kadın, içine düştüğü tecrit hayatını anlatır. Benzer şekilde, Wulf ve Eadwacer’da kadın anlatıcı kan davası sebebiyle maruz kaldığı tecrit hayatından bahseder. Bu kadın anlatıcı da kocasından ayrı düşmüş ve kabilesinin ona karşı duyduğu nefretten ötürü acı çekmektedir. Kadının Ağıtı (The Wife's Lament) ve Wulf ve Eadwacer (Wulf and Eadwacer) Eski İngilizce ağıtları içerisinde yer alır ve nadir bir durum olan kadın anlatıcılara sahip olmalarıyla eşsizdirler. Bu iki eserin başka bir eşsiz tarafı da Eski İngiliz şiirinde nadir örneği görülen erkek egemen Germen dünyasında Anglo-Sakson kadınlarının çıkmazlarını yansıtmalarıdır. Bu bağlamda, bu makale Kadının Ağıtı (The Wife's Lament) ve Wulf ve Eadwacer (Wulf and Eadwacer)’da Anglo-Sakson kadınlarının rol ve kimliklerinin sürgün, ayrılık ve kan davasıyla dolu erkek egemen dünyası tarafından nasıl oluşturulduğunu tartışmayı ve bu emsalsiz metinleri Türk okuyucuyla buluşturmayı hedeflemektedir.