Amount of Time-Dependent Learning: Learning Difficulty (The Example of Problem Solving with Fractional)

Öz

The purpose of this study is a time dependent analysis for learning difficulties of sixth grade students in solving problems that require calculating of swith fractions. The study, adopting the screening model, consisted of a total of 148 students, including 80 female and 68 male students at the sixth grade. Data was collected using an assessment tool consisting of 12 open-ended questions. The findings show that the learning group of 148 students were behind the value closest to the full learning level by a score of 0,013. K1 student reached the lower limit of 0,987 specified for the full learning level in a period of 1,8 course hours, K58 student reached this limit in 2,49 course hours and K148 student reached this limit in 11,17 course hours. The learning amount of 0,999, which is the closest value to the full learning level, was reached by the learning group in a period of 6,4, K1 student in 3,53, K58 student in 5,81 and the K148 students in 37,70 course hours. Moreover, as there was a decrease in the area under the curve belonging to the learning level-time graphic, there was also a decrement in the number of learning difficulties that the learning group encounter before. As a result of the study, it was recommended that it is possible to determine the closest course periods for the full learning level for each of the gains found in all levels of education and all curricula.

Anahtar Kelimeler

• Sixth grade,fractions,math learning difficulties,teaching mathematics,time

Zamana Bağlı Öğrenme Miktarı: Öğrenmenin Güçlüğü (Kesirlerle Problem Çözme Örneği)

Öz

Bu çalışmanın amacı altıncı sınıf öğrencilerinin “kesirlerle işlem yapmayı gerektiren problemleri çözer” kazanımına göre zamana bağlı öğrenme güçlüklerini belirlemektir. Tarama modelinin benimsendiği çalışma altıncı sınıf öğrenim düzeyinde 80 kız ve 68 erkek olmak üzere toplam 148 öğrenci ile yürütülmüştür. Veri toplama aracı olarak açık uçlu 12 sorudan oluşan ölçme aracı kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, 148 kişilik öğrenme grubunun tam öğrenme seviyesinden 0,013’lük miktar gerisinde kaldığını göstermektedir. Tam öğrenme miktarı için belirlenen 0,987 alt sınır seviyesine K1 öğrencisi 1,8, K58 öğrencisi 2,49 ve K148 öğrencisi ise 11,17 ders saati zaman diliminde ulaşmıştır. Tam öğrenme miktarına en yakın değer olan 0,999 öğrenme miktarına ise öğrenme grubu 6,4, K1 öğrencisi, 3,53, K58 öğrencisi 5,81 ve K148 öğrencisi 37,70 ders saati zaman diliminde ulaşmıştır. Bunun yanı sıra elde edilen veriler, zaman ile öğrenme miktarına ait eğrinin altında kalan alan arttığında öğrencilerin daha fazla öğrenme güçlüğü yaşadığını göstermiştir. Çalışma sonucunda, bir öğretim planına sahip tüm eğitim kademelerinde tam öğrenme düzeyine en yakın ders saati sürelerinin belirlenebileceği öneri olarak sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Altıncı sınıf,kesirler,matematik eğitimi,matematik öğrenme güçlüğü,zaman

Kaynakça

1. Alkan, C., Deryakulu, D. ve Şimşek, N. (1995). Eğitim teknolojisine giriş. Ankara: Önder Matbaacılık Ltd. Şti.
2. Alkan, V. (2011). Etkili matematik öğretiminin gerçekleştirilmesindeki engellerden biri: Kaygı ve nedenleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(1), 89-107.
3. Altıparmak, K. ve Özüdoğru, M. (2015). Hata ve kavram yanılgısı: Kesir ve parça bütün ilişkisi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 12(2), 1465-1483.
4. Bağcı, O. (2015). Ortaokul matematik 6 ders kitabı. Ankara: Tutku Yayınları.
5. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: Freeman.
6. Biber, A. Ç., Tuna, A. ve Aktaş, O. (2013). Students’ misconceptions of fractions and its effect on solving fractions problems. Trakya University Journal of Education, 3(2), 152-162.
7. Brown, G., & Quinn, R. (2006). Algebra students’ difficulty with fractions: An error analysis. Australian Mathematics Teacher, 62(4), 28-40.
8. Charalambous, C. Y., & Pitta-Pintazi, D. (2005). Revisiting a theoretical model on fractions: implications for teaching and research. In Chick, H. L. & Vincent, J. L. (Eds.). Proceedings of the 29th Conference of the International Group for the Psychology of Mathematics Education, 2, 233-240.

9. Çiltaş, A., Güler, G. ve Sözbilir, M. (2012). Türkiye’de matematik eğitimi araştırmaları: Bir içerik analizi çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(1), 565-580.
10. Ersoy, Y. (2005). Movements for innovations of mathematics education-I: Technology supported mathematics teaching. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(2), 51-63.
11. Eurydice (2011). Mathematics education in Europe: Common challenges and national policies. http://eacea.-ec.europa.eu/ (Erişim Tarihi: 3 Mart 2016).
12. Fujimura, N. (2001). Facilitating children’s proportional reasoning: A model of reasoning processes and effects of invervetion on strategy change. Journal of Educational Psychology, 93(3), 589-603.
13. Haser, Ç. ve Ubuz, B. (2002). Conceptual and procedural performance in fractions. Education and Science, 27(126), 53-61.
14. Heppner, P. P., & Lee, D. (2009). Problem-solving appraisal and psychological adjustment. Oxford Handbook of Positive Psychology. Edited by C. R. Snyder & Shane L. Lopez. Oxford Library of Psychology.
15. Işık, C. ve Kar, T. (2012). 7. sınıf öğrencilerinin kesirlerde toplama işlemine kurdukları problemlerin analizi. İlköğretim Online, 11(4), 1021-1035.
16. Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi (20. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
17. Kardash, C. M., & Howell, K. L. (2000). Effects of epistemological beliefs and topic-specific beliefs on undergraduates’ cognitive and strategic of dual-positional text. Journal of Educational Psychology, 92(3), 524-35.
18. Kayhan, A. ve Özgün-Koca, S. A. (2004). Matematik eğitiminde araştırma konuları: 2000-2002. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 72-81.
19. Kocaoğlu, T. ve Yenilmez, K. (2010). Beşinci sınıf öğrencilerinin kesir problemlerinde yaptıkları hatalar ve kavram yanılgıları. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 71-85.
20. Küçük, A. ve Demir, B. (2009). İlköğretim 6-8. sınıflarda matematik öğretiminde karşılaşılan bazı kavram yanılgıları üzerine bir çalışma. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 13, 97-112.
21. Marzano, R. J. (2000). Transforming classroom grading. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
22. Meece, J. (1996). Gender differences in mathematics achievement: The role of motivation. M. Carr (Ed.), Motivation in mathematics. New Jersey: Hampton Press.
23. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) (2013). Ortaokul matematik dersi (5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı. Ankara: Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı.
24. Misquitta, R. (2011). A review of the literature: Fraction instruction for struggling learners in mathematics. Learning Disabilities Research & Practice, 26(2), 109-119.
25. Nagle, R. K., Saff, E. B., & Snider, A. D. (2013). Diferansiyel denklemlerin temelleri (O. Doğru, Çev.) Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
26. Özer, Y., & Anıl, D. (2011). Öğrencilerin fen ve matematik başarılarını etkileyen faktörlerin yapısal eşitlik modeli ile incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 313-324.
27. Pesen, C. (2008). Kesirlerin sayı doğrusu üzerindeki gösteriminde öğrencilerin öğrenme güçlükleri ve kavram yalgıları. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(15), 157-168.
28. Rasmussen, C. L. (1998). Reform in differential equations: A case study of students’ understandings and difficulties. Unpublished doctoral dissertation, Purdue University, Calumet. https://files.eric.ed.gov/fulltext-/ED420508.pdf (Erişim Tarihi: 22 Ocak 2016).
29. Resmi Gazete (2014). T. C. Resmi Gazete, 13 Eylül, (29118). http://www.resmi-gazete.gov.tr-/default.asp (Erişim Tarihi: 6 Ocak 2016).
30. Scott, P. H., Asoko, H. M., & Driver, R. H. (1991). Teaching for conceptual change: A review of strategies. Connecting research in physics education with teacher education, 71-78. http://www.univie.ac.at/pluslucis/Archiv-/ICPE/C5.html (Erişim Tarihi: 26 Ocak 2016).
31. Soylu, Y. ve Soylu, C. (2005). İlköğretim beşinci sınıf öğrencilerinin kesirler konusundaki öğrenme güçlükleri: Sıralama, toplama, çıkarma, çarpma ve kesirler ile ilgili problemler. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 101-118.
32. Steffe, L. P., & Olive, J. (2010). Children’s fractional knowledge. New York: Springer.
33. Tall, D. O., & Razali, M. R. (1993). Diagnosing students’ difficulties in learning mathematics. International Journal of Mathematical Education in Science and Technology, 24(2), 209-222.
34. Tatar, E. ve Dikici, R. (2008). Matematik eğitiminde öğrenme güçlükleri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9), 183-193.
35. Toluk-Uçar, Z., Pişkin, M., Akkaş, E. N., & Taşçı, D. (2010). İlköğretim öğrencilerinin matematik, matematik öğretmenleri ve matematikçiler hakkındaki inançları. Eğitim ve Bilim, 35(155), 131-144.
36. Yağbasan, R. ve Gülçiçek, Ç. (2003). Fen öğretiminde kavram yanılgılarının karakteristiklerinin tanımlanması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 102-120.