Examining Awareness Levels of Team Athletes Regarding Digital Game Addiction

Abstract

The aim of this research is to investigate the awareness levels of team athletes regarding digital game addiction. A total of 231 athletes participated in the study, comprising 105 female athletes and 126 male athletes. To collect data, a demographic information form created by the researcher and an awareness scale regarding digital game addiction were used to assess the athletes' awareness levels. The data were analyzed using the SPSS 26 software package. Descriptive statistics and normality tests were utilized. For normally distributed data, parametric tests such as the "T-test" and "Analysis of Variance (ANOVA)" test, along with the Tukey test, were employed. Data evaluation was interpreted at a significance level of .05. The analysis revealed no significant differences among the athletes based on gender, age, sports experience, type of sport, and frequency of digital game play. As a result, it was determined that team athletes have a high level of awareness regarding digital game addiction. In today’s world, the extensive use of technology has brought many positive and negative dimensions to our lives. The most important point to consider during this process is the controlled use of technology and minimizing its harmful effects.

Keywords

• Team Sports
• Digital Games
• Awareness
• Addiction

Ethical Statement

Araştırmanın yapılabilmesi için Bayburt Üniversitesi Etik Kurulundan (Tarih: 30.04.2024, No: 201083) onay alınarak bu çalışmasının yürütülmesinin etik kurallara uygun olduğu belirlenmiştir.

Thanks

Çalışmaya katılan takım sporcusu arkadaşlara desteklerinden dolayı teşekkür ederim.

Takım Sporcularının Dijital Oyun Bağımlılığına İlişkin Farkındalık Düzeylerinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı takım sporcularının dijital oyun bağımlılığına ilişkin farkındalık düzeylerinin incelenmesidir. Araştırmaya toplam 231 sporcu katılmıştır. Bu sporcuların 105’ini kadın sporcu ve 126’sını erkek sporcu oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılacak verileri toplamak için araştırmacı tarafından oluşturulan demografik bilgi formu ve sporcuların farkındalık düzeyini belirlemek için dijital oyun bağımlılığına ilişkin farkındalık ölçeği kullanılmıştır. Veriler SPSS 26 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Betimsel istatistikten ve normallik testinden yararlanılmıştır. Normal dağılan verilerde parametrik testlerden “T-testi” ve “Varyans Analizi (ANOVA)” testi ile Tukey testi kullanılmıştır. Veri değerlendirmesi ,05 anlamlılık düzeyine göre yorumlanmıştır. Çalışmada yapılan analiz sonucunda sporcuların cinsiyet, yaş, spor yaşı, spor türü ve dijital oyun oynama sıklığı değişkenlerinde anlamlı farklılık olmadığı görülmüştür. Sonuç olarak takım sporcularının dijital oyun bağımlılığı farkındalık düzeylerinin incelenmesinde takım sporcularının dijital oyun bağımlılık farkındalık düzeylerinin yüksek olduğu çalışmamız sonucunda tespit edilmiştir. Günümüzde teknolojinin çok fazla kullanılması hayatımıza olumlu ve olumsuz birçok yeni boyut kazandırmıştır. Bu süreçte dikkat edilmesi ve göz önünde bulundurulması gereken en önemli nokta teknolojinin kontrollü kullanılması ve zararlı olan etkilerinin en aza indirilmesidir.

Keywords

• Takım Sporları
• Dijital Oyun
• Bağımlılık
• Farkındalık

References

1. 1. Güven A. Ansiklopedik spor dünyası. İstanbul: Serhat Yayınları, 1982.
2. 2. Tayga Y. Türk spor tarihine genel bakış. Ankara: Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Spor Eğitim Dairesi Yayını, 1990.
3. 3. Fişek K. Spor yönetimi. Ankara: Anakara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayını, 1983.
4. 4. Türkeri C, Öztürk B, Büyüktaş B, Öztürk D. Comparison of Balance, Reaction Time, Attention And BMI Values İn Individual And Team Sports. Journal of Education and Learning. 2019; 8(6):119-128.
5. 5. Hazar Z, Hazar M. Çocuklar İçin Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği. Journal of Human Sciences. 2017;14(1):203-216.
6. 6. Öztürk, A. Geleneksel Sporcular ve E-Spor Oyuncularının Zihinsel Antrenman Profilleri. Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi. Ankara, 2022.
7. 7. Göldağ B. Lise Öğrencilerinin Dijital Oyun Bağımlılık Düzeylerinin Demografik Özelliklerine Göre İncelenmesi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 2018;15(1):1287-1315.
8. 8. Aydoğdu-Karaaslan İ. Dijital Oyunlar ve Dijital Şiddet Farkındalığı: Ebeveyn ve Çocuklar Üzerinde Yapılan Karşılaştırmalı Bir Analiz. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. The Journal of International Social Research. 2015;8(36):806-818.

9. 9. Karasar, N. Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık, 2014.
10. 10. Tekkurşun-Demir G, Cicioğlu İ. Dijital Oyun Bağımlılığına İlişkin Farkındalık Ölçeği (DOBİFÖ): Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Avrasya Spor Bilimleri ve Eğitim Dergisi. 2020;2(1):1-17.
11. 11. Tozoğlu E, Dursun M. Spor bilimlerinde bilimsel araştırma süreci. İstanbul: Efe Akademi Yayınevi, 2020.
12. 12. Özdamar K. Paket programları ile istatistiksel veri analizi- 2 (çok değişkenli analizler). İstanbul: Kaan Kitapevi, 2002.
13. 13. George D, Mallery P. SPSS for windows step by step: A simple guide and reference 17.0 update (10th edition). Boston: Pearson, 2010.
14. 14. Frasca G. Videogames Of The Oppressed: Videogames As A Means For Critical Thinking And Debate. Georgia Institute of Technology, School Of Literature, Communication And Culture. Master’s Thesis. Atlanta: Georgia, 2001.
15. 15. Hazar K, Özpolat Z, Hazar Z. Ortaokul Öğrencilerinin Dijital Oyun Bağımlılığı Düzeylerinin Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi (Niğde İli Örneği). SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 2020;18(1):225-234. https://doi.org/10.33689/spormetre.647313
16. 16. Karabulut, EO, Karaç-Öcal Y. İl Spor Merkezlerindeki Öğrencilerin Dijital Oyun Bağımlılıklarının İncelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi. 2023;6(4):1335-1344. DOI: https://doi.org/10.38021asbid.1378772
17. 17. Aydoğdu F. Dijital Oyun Oynayan Çocukların Dijital Oyun Bağımlılıklarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Ulakbilge Sosyal Bilimler Dergisi. 2018;6(31):1-18. https://www.ceeol.com/search/articledetail?id=780623 12.08.2023 tarihinde alınmıştır.
18. 18. Kayhan O, Sabah S. Sedanter ve Spor Yapan Öğrencilerin Dijital Oyun Bağımlılık Düzeylerinin İncelenmesi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 2022;11(1):111-120. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/2317659
19. 19. Güvendi B, Demir GT, Keskin B. Ortaokul Öğrencilerinde Dijital Oyun Bağımlılığı ve Saldırganlık. OPUS International Journal of Society Research. 2019;11(18):1194-1217.
20. 20. Gülbetekin E, Güven E, Tuncel O. Adolesanların Dijital Oyun Bağımlılığı İle Fiziksel Aktivite Tutum Ve Davranışlarını Etkileyen Faktörler. Bağımlılık Dergisi. 2021;22(2):148-160. doi:10.51982/bagimli.866578
21. 21. Demir GT, Cicioğlu Hİ. Fiziksel Aktiviteye Katilim Motivasyonu ile Dijital Oyun Oynama Motivasyonu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Spormetre. 2019;15(4):2479-2492.
22. 22. Balıkçı R. Çocuklarda ve Ergenlerde Çevrimiçi Oyun Bağımlılığı ve Agresif Davranışlar Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi. İstanbul, 2018.
23. 23. Kneer J, Rieger D, Ivory J D, Ferguson C. Awareness of Risk Factors For Digital Game Addiction: İnterviewing Players And Counselors. International Journal of Mental Health and Addiction. 2014);12(5):585- 599. Retrieved from https://link.springer.com/article/10.1007%2Fs11469- 014-9489-y
24. 24. Young K. Understanding Online Gaming Addiction And Treatment İssues For Adolescents. The American Journal Of Family Therapy. 2009;37(5):355-372. Retrieved from https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/01926180902942191
25. 25. Frölich J, Lehmkuhl G, Orawa H, Bromba, M. Computer Game Misuse and Addiction of Adolescents in A Clinically Referred Study Sample. Computers in Human Behavior. 2016;55:9-15. https://doi.org/10.1016/j.chb.2015.08.043