This study aims to determine the differences in jumping ability and lower extremity strength based on the playing positions of soccer players. A total of 27 healthy male soccer players from Denizlispor Soccer Club participated in the study (age: 20±3,74 years, height: 181,22±11,12 cm, weight: 67,78±13,97 kg). The players were classified into four different positions: goalkeepers (n=4), defenders (n=9), midfielders (n=12), and forwards (n=2). The lower extremity strength of the participants was assessed using the 6-Repetition Maximum (6RM) Leg Press and 6RM Squat tests, while their jumping performance was measured through the Squat Jump (SJ), Countermovement Jump (CMJ), and Horizontal Jump (HJ) tests. One-way analysis of variance (ANOVA) and Tukey post-hoc tests were applied for data analysis. The results indicated that forwards and midfielders exhibited significantly higher lower-body strength and jumping performance compared to goalkeepers and defenders (p<0.05). Specifically, forwards achieved the best results in horizontal jump distance. Goalkeepers demonstrated the lowest performance across all strength and jumping tests. These findings highlight the necessity of incorporating position-specific physical demands into training programs. In conclusion, it is recommended that coaches develop specialized strength and jump training programs tailored to the playing positions of soccer players.
Bu çalışma, futbolcularda oyun pozisyonlarına göre alt ekstremite kuvveti ve sıçrama performansındaki farklılıkları belirlemeyi amaçlamaktadır. Denizlispor Futbol Kulübü’nden 27 sağlıklı erkek futbolcu araştırmaya dahil edilmiştir (yaş: 20±3,74 yıl, boy: 181,22±11,12 cm, kilo: 67,78±13,97 kg). Oyuncular dört farklı pozisyona göre sınıflandırılmıştır: kaleci (n=4), defans (n=9), orta saha (n=12) ve forvet (n=2). Alt ekstremite kuvveti 6 Tekrar Maksimum (6TM) Leg Press ve 6TM Squat testleriyle değerlendirilmiş, sıçrama performansı ise Squat Jump (SJ), Countermovement Jump (CMJ) ve Horizontal Jump (HJ) testleriyle ölçülmüştür. Veriler tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Tukey post-hoc testleri ile analiz edilmiştir. Bulgular, forvet ve orta saha oyuncularının kaleci ve defans oyuncularına kıyasla daha yüksek bacak kuvveti ve sıçrama performansına sahip olduğunu göstermiştir. Özellikle horizontal sıçrama mesafesinde forvetler belirgin üstünlük sergilemiştir. Kalecilerin ise tüm testlerde en düşük değerleri elde ettiği görülmüştür. Bu sonuçlar, oyun pozisyonlarının fiziksel kapasite üzerinde belirleyici olduğunu ve pozisyona özgü kuvvet ile sıçrama özelliklerinin geliştiğini ortaya koymaktadır. Çalışmanın sınırlılıkları arasında küçük örneklem büyüklüğü ve bazı pozisyon gruplarındaki dengesiz dağılım (özellikle forvetler) yer almaktadır. Bununla birlikte bulgular, antrenman planlamasında pozisyona özgü kuvvet ve kondisyon programlarının önemini vurgulamaktadır. Antrenörler, defans oyuncularına patlayıcı güç odaklı, forvetlere dikey sıçrama ve sprint hızına yönelik, orta sahalara ise kuvvet-endurans dengesini geliştiren programlar uygulamalıdır. Kaleciler için ise patlayıcı kuvvet ile çeviklik antrenmanlarının bütünleştirilmesi önerilmektedir.
| Primary Language | English |
|---|---|
| Subjects | Sports Training, Exercise Physiology |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | August 18, 2025 |
| Acceptance Date | April 28, 2026 |
| Publication Date | April 30, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.15314/tsed.1767895 |
| IZ | https://izlik.org/JA53XZ33GH |
| Published in Issue | Year 2026 Volume: 28 Issue: 1 |
Turkish Journal of Sport and Exercise is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License (CC BY NC).