Examination of Leisure Crafting and Intrinsic Leisure Motivation of Sports Science Students
Abstract
This study investigates the levels of leisure crafting and intrinsic leisure motivation among sports science students based on demographic variables and examines the relationship between these two concepts. The sample consists of 310 voluntary students (177 male, 133 female) from the Faculty of Sports Sciences at Afyon Kocatepe University. Data were collected using the Leisure Crafting Scale, the Intrinsic Leisure Motivation Scale, and a demographic questionnaire. Descriptive statistics, Independent Samples t-Test, One-Way ANOVA, and Pearson Correlation tests were employed in the analysis. Results showed that male students reported higher leisure crafting levels, while intrinsic leisure motivation did not differ significantly by gender. Although class level and department had no overall impact on leisure crafting, recreation students scored significantly higher than students from other departments. Significant differences were also observed in certain sub-dimensions regarding paternal education and income levels. Additionally, positive correlations were found between specific sub-dimensions of intrinsic leisure motivation and leisure crafting. Overall, the findings highlight a meaningful link between intrinsically motivated leisure and proactive engagement in leisure activities, suggesting that such involvement can support self-exploration and personal development during university years.
Keywords
Intrinsic Leisure Motivation
,
Leisure
,
Leisure Crafting
Spor Bilimleri Öğrencilerinin Boş Zaman Becerikliliği ve İçsel Boş Zaman Motivasyonlarının İncelenmesi
Öz
Bu çalışmanın amacı, spor bilimleri öğrencilerinin bazı demografik değişkenlere göre boş zaman becerikliliği ve içsel boş zaman motivasyon düzeylerini incelemek ayrıca bu iki kavram arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Bu bağlamda, Afyon Kocatepe Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi’nde öğrenim gören 177 erkek ve 133 kadın olmak üzere toplam 310 birey gönüllü katılım sağlamıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak "boş zaman becerikliliği" ve "içsel boş zaman motivasyonu" ölçekleri ile demografik değişkenlerden oluşan bir anket formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde, betimsel istatistik yöntemleri, Independent Samples t-Testi, tek yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Pearson Korelasyon testleri uygulanmıştır. Araştırma bulguları, erkek öğrencilerin boş zaman becerikliliğinin daha yüksek olduğunu, ancak içsel boş zaman motivasyonu açısından cinsiyetler arasında anlamlı bir fark bulunmadığını ortaya koymuştur. Sınıf düzeyi ve bölüm değişkenleri genel olarak boş zaman becerikliliği üzerinde anlamlı bir etki göstermemekle birlikte, rekreasyon bölümü öğrencilerinin bu alanda diğer bölümlere kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek beceriklilik sergilediği belirlenmiştir. Ayrıca ölçekler ile baba eğitim durumu ve gelir düzeyi değişkenleri açısından da bazı alt boyutlara göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Son olarak içsel boş zaman motivasyonu ölçeğine ait bazı alt boyutlar ile boş zaman becerikliliği arasında anlamlı ve pozitif yönlü ilişki ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak, bu çalışma spor bilimleri öğrencilerinin boş zaman becerikliliği ile içsel boş zaman motivasyonu arasındaki ilişkiyi ortaya koyarak, bu sürecin üniversite yaşamı boyunca bireyin kendini keşfetmesine ve kişisel gelişimine nasıl katkı sağladığına dair değerli içgörüler sunmaktadır. Bulgular, içsel motivasyonla yürütülen boş zaman etkinliklerinin, genç bireylerin belirli alanlarda beceri geliştirmelerinde destekleyici bir rol oynayabileceğini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
İçsel Boş Zaman Motivasyonu
,
Boş Zaman
,
Boş Zaman Becerikliliği