Review

Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması

Volume: 4 Number: 3 October 31, 2017
TR EN

Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması

Abstract

Moleküler markör tekniklerinin temeli, melezleme veya polimeraz zincir reaksiyonuna (PZR) dayanır. Farklı stratejilerin bir kombinasyonu olarak yeni ve ileri teknikler geliştirilmiştir; örneğin cDNA’lar, spesifik dizilerin enzim kesimi veya kullanımı, ifade edilmiş dizi etiketleri (EST’ler), mikrosatellitler, retrotranspozonlar olarak sıralanabilir. Retrotranspozonlar bir tür (Sınıf I) transpoze olabilen (genomda farklı yerlere entegre olabilen) elementlerdir. Transpozon elementleri (TE) bitkilerde fiziksel olarak genomun önemli bir kısmını oluştururlar. Retrotranspozonlar aynı zamanda, amplifikasyon mekanizmaları ve dizilim karakteristikleri nedeniyle moleküler markör teknikleri geliştirmek için de oldukça ideal genetik elementlerdir. Bunlardan bazıları; Retrotranspozon-Arası Çoğaltılmış Polimorfizm, Retrotranspozon-Mikrosatellit Çoğaltılmış Polimorfizm, Primer Bağlanma Yeri Arası Çoğaltım, Dizilim-Spesifik Çoğaltım Polimorfizmi, Retrotranspozon Temelli İnsertion Polimorfizmi, SINE-Arası Çoğaltılan Polimorfizm, RAPD-Retrotranspozon Çoğaltılan Polimorfizm, Ters Dizilim Etiketli Tekrarlar, MITE-Arası Polimorfizm ve Transpoze Olabilen Gösterim bulunmaktadır. Bu metotlar farklı tarımsal ıslah amaçları için yaygın bir şekilde kullanılmaktadır. Bunlardan bazıları genetik çeşitliliğin, genetik bağlantının belirlenmesi, genom haritalaması, DNA parmak izi analizi, filogenetik, somaklonal varyasyon çalışmaları, transgenik araştırmaları, gelişim biyolojisi ve mutagenesis çalışmalarında kullanılmaktadır. Bu çalışmada, farklı retrotranspozon-temelli markör tiplerinin tarımsal biyoteknolojide genel kullanım alanlarından ve potansiyel uygulamalarından bahsedilecektir.

Keywords

References

  1. Aalami, A., Safiyar, S., Mandoulakani, B.A., 2012. R-RAP: A retrotransposon-based DNA fingerprinting technique in plants. Plant Omics, 5(4): 359-364.
  2. Aga, E., Bryngelsson, T., 2006. Inverse sequence-tagged repeat (ISTR) analysis of genetic variability in forest coffee (Coffea arabica L.) from Ethiopia. Genetic Resources and Crop Evolution, 53(4): 721-728.
  3. Badge, R.M., Alisch, R.S., Moran, J.V., 2003. ATLAS: A system to selectively identify human-specific L1 insertions. The American Journal of Human Genetics, 72(4): 823-838.
  4. Bennetzen, J.L., 2000. Transposable element contributions to plant gene and genome evolution. Plant Molecular Biology, 42(1): 251-269.
  5. Branco, C.J., Vieira, E.A., Malone, G., Kopp, M.M., Malone, E., Bernardes, A., Mistura, C.C., Carvalho, F.I.F., Oliveira, C.A., 2007. IRAP and REMAP assessments of genetic similarity in rice. Journal of Applied Genetics, 48(2): 107-113.
  6. Buzdin, A., Ustyugova, S., Khodosevich, K., Mamedov, I., Lebedev, Y., Hunsmann, G., Sverdlov, E., 2003. Human-specific subfamilies of HERV-K (HML-2) long terminal repeats: three master genes were active simultaneously during branching of hominoid lineages. Genomics, 81(2): 149-156.
  7. Carvalho, A., Henrique Guedes-Pinto, H., Lima-Brito, J.E., 2012. Genetic diversity in old Portuguese durum wheat cultivars assessed by retrotransposon-based markers. Plant Molecular Biology Reporter, 30(3): 578-589.
  8. Chang, R.Y., O‟Donoughue, L.S., Bureau, T.E., 2001. Inter-MITE polymorphisms (IMP): a high throughput transposon-based genome mapping and fingerprinting approach. Theoretical and Applied Genetics, 102(5): 773-781.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Review

Authors

Arzu Koçak This is me
SİİRT ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, TARIMSAL BİYOTEKNOLOJİ BÖLÜMÜ
Türkiye

Behcet İnal
SİİRT ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, TARIMSAL BİYOTEKNOLOJİ BÖLÜMÜ
Türkiye

Publication Date

October 31, 2017

Submission Date

May 4, 2017

Acceptance Date

August 23, 2017

Published in Issue

Year 2017 Volume: 4 Number: 3

APA
Koçak, A., & İnal, B. (2017). Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, 4(3), 302-310. https://doi.org/10.19159/tutad.310507
AMA
1.Koçak A, İnal B. Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi. 2017;4(3):302-310. doi:10.19159/tutad.310507
Chicago
Koçak, Arzu, and Behcet İnal. 2017. “Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması”. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi 4 (3): 302-10. https://doi.org/10.19159/tutad.310507.
EndNote
Koçak A, İnal B (October 1, 2017) Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi 4 3 302–310.
IEEE
[1]A. Koçak and B. İnal, “Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması”, Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, vol. 4, no. 3, pp. 302–310, Oct. 2017, doi: 10.19159/tutad.310507.
ISNAD
Koçak, Arzu - İnal, Behcet. “Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması”. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi 4/3 (October 1, 2017): 302-310. https://doi.org/10.19159/tutad.310507.
JAMA
1.Koçak A, İnal B. Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi. 2017;4:302–310.
MLA
Koçak, Arzu, and Behcet İnal. “Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması”. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, vol. 4, no. 3, Oct. 2017, pp. 302-10, doi:10.19159/tutad.310507.
Vancouver
1.Arzu Koçak, Behcet İnal. Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi. 2017 Oct. 1;4(3):302-10. doi:10.19159/tutad.310507