Derleme

Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması

Cilt: 4 Sayı: 3 31 Ekim 2017
PDF İndir
TR EN

Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması

Öz

Moleküler markör tekniklerinin temeli, melezleme veya polimeraz zincir reaksiyonuna (PZR) dayanır. Farklı stratejilerin bir kombinasyonu olarak yeni ve ileri teknikler geliştirilmiştir; örneğin cDNA’lar, spesifik dizilerin enzim kesimi veya kullanımı, ifade edilmiş dizi etiketleri (EST’ler), mikrosatellitler, retrotranspozonlar olarak sıralanabilir. Retrotranspozonlar bir tür (Sınıf I) transpoze olabilen (genomda farklı yerlere entegre olabilen) elementlerdir. Transpozon elementleri (TE) bitkilerde fiziksel olarak genomun önemli bir kısmını oluştururlar. Retrotranspozonlar aynı zamanda, amplifikasyon mekanizmaları ve dizilim karakteristikleri nedeniyle moleküler markör teknikleri geliştirmek için de oldukça ideal genetik elementlerdir. Bunlardan bazıları; Retrotranspozon-Arası Çoğaltılmış Polimorfizm, Retrotranspozon-Mikrosatellit Çoğaltılmış Polimorfizm, Primer Bağlanma Yeri Arası Çoğaltım, Dizilim-Spesifik Çoğaltım Polimorfizmi, Retrotranspozon Temelli İnsertion Polimorfizmi, SINE-Arası Çoğaltılan Polimorfizm, RAPD-Retrotranspozon Çoğaltılan Polimorfizm, Ters Dizilim Etiketli Tekrarlar, MITE-Arası Polimorfizm ve Transpoze Olabilen Gösterim bulunmaktadır. Bu metotlar farklı tarımsal ıslah amaçları için yaygın bir şekilde kullanılmaktadır. Bunlardan bazıları genetik çeşitliliğin, genetik bağlantının belirlenmesi, genom haritalaması, DNA parmak izi analizi, filogenetik, somaklonal varyasyon çalışmaları, transgenik araştırmaları, gelişim biyolojisi ve mutagenesis çalışmalarında kullanılmaktadır. Bu çalışmada, farklı retrotranspozon-temelli markör tiplerinin tarımsal biyoteknolojide genel kullanım alanlarından ve potansiyel uygulamalarından bahsedilecektir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Aalami, A., Safiyar, S., Mandoulakani, B.A., 2012. R-RAP: A retrotransposon-based DNA fingerprinting technique in plants. Plant Omics, 5(4): 359-364.
  2. Aga, E., Bryngelsson, T., 2006. Inverse sequence-tagged repeat (ISTR) analysis of genetic variability in forest coffee (Coffea arabica L.) from Ethiopia. Genetic Resources and Crop Evolution, 53(4): 721-728.
  3. Badge, R.M., Alisch, R.S., Moran, J.V., 2003. ATLAS: A system to selectively identify human-specific L1 insertions. The American Journal of Human Genetics, 72(4): 823-838.
  4. Bennetzen, J.L., 2000. Transposable element contributions to plant gene and genome evolution. Plant Molecular Biology, 42(1): 251-269.
  5. Branco, C.J., Vieira, E.A., Malone, G., Kopp, M.M., Malone, E., Bernardes, A., Mistura, C.C., Carvalho, F.I.F., Oliveira, C.A., 2007. IRAP and REMAP assessments of genetic similarity in rice. Journal of Applied Genetics, 48(2): 107-113.
  6. Buzdin, A., Ustyugova, S., Khodosevich, K., Mamedov, I., Lebedev, Y., Hunsmann, G., Sverdlov, E., 2003. Human-specific subfamilies of HERV-K (HML-2) long terminal repeats: three master genes were active simultaneously during branching of hominoid lineages. Genomics, 81(2): 149-156.
  7. Carvalho, A., Henrique Guedes-Pinto, H., Lima-Brito, J.E., 2012. Genetic diversity in old Portuguese durum wheat cultivars assessed by retrotransposon-based markers. Plant Molecular Biology Reporter, 30(3): 578-589.
  8. Chang, R.Y., O‟Donoughue, L.S., Bureau, T.E., 2001. Inter-MITE polymorphisms (IMP): a high throughput transposon-based genome mapping and fingerprinting approach. Theoretical and Applied Genetics, 102(5): 773-781.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Derleme

Yazarlar

Arzu Koçak Bu kişi benim
SİİRT ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, TARIMSAL BİYOTEKNOLOJİ BÖLÜMÜ
Türkiye

Behcet İnal
SİİRT ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, TARIMSAL BİYOTEKNOLOJİ BÖLÜMÜ
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Ekim 2017

Gönderilme Tarihi

4 Mayıs 2017

Kabul Tarihi

23 Ağustos 2017

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2017 Cilt: 4 Sayı: 3

Kaynak Göster

APA
Koçak, A., & İnal, B. (2017). Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, 4(3), 302-310. https://doi.org/10.19159/tutad.310507
AMA
1.Koçak A, İnal B. Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması. TÜTAD. 2017;4(3):302-310. doi:10.19159/tutad.310507
Chicago
Koçak, Arzu, ve Behcet İnal. 2017. “Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması”. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi 4 (3): 302-10. https://doi.org/10.19159/tutad.310507.
EndNote
Koçak A, İnal B (01 Ekim 2017) Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi 4 3 302–310.
IEEE
[1]A. Koçak ve B. İnal, “Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması”, TÜTAD, c. 4, sy 3, ss. 302–310, Eki. 2017, doi: 10.19159/tutad.310507.
ISNAD
Koçak, Arzu - İnal, Behcet. “Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması”. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi 4/3 (01 Ekim 2017): 302-310. https://doi.org/10.19159/tutad.310507.
JAMA
1.Koçak A, İnal B. Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması. TÜTAD. 2017;4:302–310.
MLA
Koçak, Arzu, ve Behcet İnal. “Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması”. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, c. 4, sy 3, Ekim 2017, ss. 302-10, doi:10.19159/tutad.310507.
Vancouver
1.Arzu Koçak, Behcet İnal. Tarımsal Biyoteknolojide Mobil Genetik Elementlerin Moleküler Markör Olarak Kullanılması. TÜTAD. 01 Ekim 2017;4(3):302-10. doi:10.19159/tutad.310507

TARANILAN DİZİNLER

14658    14659     14660   14661  14662  14663  14664        

14665      14667