Derleme

Sınıf Yönetimi Olgusunun Pedagoji, Otorite Tipleri ve Söylevsel Güç İlişkileri Bağlamında Yeniden Değerlendirilmesi

Cilt: 2 Sayı: 2 31 Ekim 2018
PDF İndir

Sınıf Yönetimi Olgusunun Pedagoji, Otorite Tipleri ve Söylevsel Güç İlişkileri Bağlamında Yeniden Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışma, sınıf yönetimi olgusuna yeni ya da alternatif bir perspektif sunmayı amaçlamıştır. Sınıf yönetimi sınıfın maddi bağlamının düzenlenmesi ve öğretimsel faaliyetlerin düzenlenmesi gibi iki ana etmen tarafından açıklanabilmekte ve tahmin edilebilmektedir. Bu derlemede öncelikle, sınıfı kuşatan maddi ya da fiziksel çevrenin önceden ayarlanması ile ilgili sınıf yönetimi argümanının yetersizliği müzakereye açılmıştır. Sonrasında, öğretimsel süreçlere öğrenenlerin dahil edilmesi ya da edilmemesinin sınıf yönetimi olgusuna yansımaları ile ilgili alternatif bir perspektif öne çıkarılmıştır. Sınıf yönetimi, bu çalışma bağlamında, öğretimsel süreçlerden kopuk bir biçimde değil, pedagojik faaliyetlerin yöneylemine bağlı ve bitişik bir biçimde ele alınmıştır.  Öğretimi karakterize eden, öğretimsel/pedagojik yaklaşım türü, otorite tipleri ve değişen söylevsel güç ilişkileri sınıf yönetimi bağlamında derinlemesine açıklanmış ve örneklendirilmiştir. Bu bağlamda, öğretmen-merkezli ve öğrenen-merkezli sınıf içi uygulamaların türü, epistemik ve sosyal otorite olarak çeşitlenen ve öğretmen tarafından oluşturulan otorite tipleri ve öğretmenin belli başlı pedagojik-söylevsel hamlelerinin azlığı ya da çokluğu ile oluşan sınıf içi güç ilişkileri tanımlanıp ve incelenmiştir. Öğretmenler ve öğretmen eğitimcileri adına çeşitli önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Sınıf yönetimi,fiziksel çevre,öğretimsel perspektifler,otorite tipleri

Kaynakça

  1. Åkerlind, G. S. (2003). Growing and developing as a university teacher-variation in meaning. Studies in Higher Education, 28, 375-390. Åkerlind, G. S. (2004) A new dimension to understanding university teaching. Teaching in Higher Education, 9, 363-376.
  2. Åkerlind, G. S. (2007). Constraints on academics’ potential for developing as a teacher. Studies in Higher Education, 32(1), 21-37.
  3. Åkerlind, G. S. (2008). A phenomenographic approach to developing academics’ understanding of the nature of teaching and learning. Teaching in Higher Education, 13(6), 633-644.
  4. Alexander, R.J. (2001). Culture and pedagogy: International comparisons in primary education. Oxford: Blackwell.
  5. Alexander, R.J. (2006). Towards dialogic teaching: Rethinking classroom talk. New York, NY: Dialogos.
  6. Bakhtin, M. M. (1934). Discourse in the novel. The dialogic imagination: four essays. Trans. Michael Holquist and Caryl Emerson. Austin: University of Texas.
  7. Bakhtin, M. M. (1986). Speech genres & other late essays (Caryl Emerson and Michael Holquist, Ed. and Vern W. McGee, trans). Austin: University of Texas Press.
  8. Ball, D. L., & Cohen, D. K. (1999). Developing practice, developing practitioners: Toward a practice-based theory of professional education. In L. Darling-Hammond & G. Sykes (Eds.), Teaching as the learning profession: handbook of policy and practice (1st ed. ed., pp. 3-32). San Francisco, Calif.: Jossey Bass Publishers.
  9. Baer, J., & Kaufman, J. C. (2005). Bridging generality and specificity: The Amusement Park Theoretical (APT) model of creativity. Roeper Review, 27, 158–163.
  10. Baker, J. A., Clark, T. P., Maier, K. S., & Viger, S. (2008). The differential influence of instructional context on the academic engagement of students with behavior problems. Teaching and Teacher Education, 24, 1876-1883.