Programlama Eğitiminde Scratch’in Kullanılması: Öğretmen Adaylarının Tutum ve Algıları
Öz
Bu çalışmanın amacı, genellikle küçük yaş gruplarında tercih edilen Scratch programının yüksek öğretimde programlama eğitiminde kullanılmasına yönelik Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü bölümü 1. Sınıf öğrencilerinin algılarının incelenmesi ve Scratch uygulamasından önce ve sonra öğrencilerin tutumlarının değerlendirilmesidir. Araştırma, 2016-2017 öğretim yılı bahar döneminde Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümünde 1. sınıfta öğretim gören 32 öğretmen adayı ile karma araştırma deseni kullanılarak yapılmıştır. Veriler; tutum ve öz yeterlilik ölçeklerine dayanan nicel
ve yarı yapılandırılmış birebir görüşmelerden oluşan nitel verilerden oluşmaktadır. Araştırma sonucunda, genel olarak
eğitimden önce öğrencilerin programlamaya ilişkin algılarının pozitif olduğu ve Scratch kullanımından sonra bu algının olumlu yönde daha da arttığı gözlenmiştir. Araştırmanın nitel bulgularında ise katılımcılar için Scratch eğlenceli, oyunlaştıran, sonuçların hemen görüldüğü, kolay, görsel ve Türkçe bir programlama aracı olarak algılandığı görülmüştür. Bununla birlikte, bu
yazılımın üniversite düzeyinde bir programlama dili olarak değilde, programlama eğitiminden önce bir başlangıç aracı olarak kullanılması gerektiği araştırma sonucu ortaya çıkan bir diğer bulgudur. Ayrıca sonuçlar, Scratch’in öğretmen adaylarının gelecekteki öğrencileri için kullanılmasının hem gelişen teknolojiler hem de onların artan talepleri doğrultusunda zorunlu olduğunu göstermiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akpınar, Y. ve Altun, Y. (2014). Bilgi toplumu okullarında programlama eğitimi gereksinimi. İlköğretim Online, 13(1), 1- 4.
- Allan, V. ve Kolesar, M. V. (1997). ‘Teaching computer science: a problem solving approach that works’, SigCUE Outlook 25(1-2), 2–10.
- ALTUN, A., & MAZMAN, S. G. (2012). Programlamaya ilişkin Öz Yeterlilik Algısı Ölçeğinin Türkçe Formunun Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 3(2).
- Ananiadou, K. ve Claro, M. (2009), “21st Century Skills and Competences for New Millennium Learners in OECD Countries”, OECD Education Working Papers, No. 41, OECD Publishing, Paris. http://dx.doi.org/10.1787/218525261154 Ankara: Seçkin.
- Arslan, K. ve Tanel Z. (2017). Arduino ile dinleyen öğrencilerden yapan öğrencilere geçiş. In 11th International Computer & Instructional Technologies Symposium (ICITS), Malatya, Turkey (pp. 664-674).
- Atmatzidou, S. ve Demetriadis, S. (2016). Advancing students’ computational thinking skills through educational robotics: A study on age and gender relevant differences. Robotics and Autonomous Systems, 75, 661-670.
- Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., & Karadeniz, Ş. ve Demirel, F.(2008). Bilimsel araştırma yöntemleri, 4.
- Cetin, I. (2016). Preservice Teachers’ Introduction to Computing: Exploring Utilization of Scratch. Journal of Educational Computing Research, 54(7), 997-1021.
- Cetin, I. & Ozden, M. Y. (2015). Development of computer programming attitudescale for university students. Computer Applications in Engineering Education, 23 (5), 667–672.doi:10.1002/cae.21639
- Clements, D. H. ve Gullo, D. F. (1984). Effects of computer programming on young children's cognition. Journal of Educational psychology, 76(6), 1051.