VİOLONCELLO SCHOOLS IN TURKISH MUSIC

Öz

This study has been prepared in order to emphasize that the use of cello instrument in Turkish

music depends on different schools. The study is important in terms of revealing the presence of the

cello instrument, which is so popular and emphasized to form a few performance schools, in the

performance of Turkish music, although it does not have a great history in terms of Turkish music

history. In the study, it were used qualitative methods such as source scanning, analysis and

comparison. As a result of the study, the distinctive features of the violoncello schools which have not

been explicitly examined in Turkish music violoncello performance have been determined and the

effect of the violoncello schools for today has been revealed. 

Anahtar Kelimeler

• Turkish music performance
• Violoncello in Turkish music
• Instrument schools
• Violoncello performers

TÜRK MÜZİĞİ’NDE VİYOLONSEL EKOLLERİ

Öz

Bu çalışma; Türk müziği icrâsında viyolonsel çalgısının kullanımının farklı ekollere bağlı olduğunu vurgulamak amacıyla hazırlanmıştır. Çalışma; Türk müziği tarihi açısından çok önemli bir geçmişi olmamasına rağmen birkaç icrâ ekolü oluşturacak kadar rağbet gören ve üzerinde durulan viyolonsel çalgısının Türk müziği icrâcılığındaki varlığını ortaya koyması bakımından önemlidir. Çalışmada kaynak tarama, analiz ve karşılaştırma gibi nitel yöntemler kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda, Türk müziği viyolonsel icrâcılığında bugüne dek açıkça irdelenmemiş olan viyolonsel ekollerinin ayırıcı özellikleri tespit edilmiş ve ekollerin günümüzdeki etkisi ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Türk müziği icrâsı
• Türk müziği' nde Viyolonsel
• Çalgı Ekolleri
• Viyolonsel İcrâcıları

Kaynakça

1. Akın-Şişman, Özlem (2018), “Dünyadaki Önemli Keman Ekolleri ve Türkiye’de Uygulanan Ekoller”, Eğitimde Kuram ve Uygulama, 14 (4), 361-375
2. Araboğlu, Tanju (2011), “Viyolonselde Yayın ve Ekollerin Tarihsel Gelişimi”, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13 (2), 37-48
3. Arapgirlioğlu, Hasan ve Değirmencioğlu Levent (2011), “Türk Müziğinin Temsilinde 10 Önemli Viyolonsel İcracısı”, Müzikte Temsil & Müziksel Temsil II. Sempozyumu Bildirileri, 1 (2), 209-215
4. Aydar, Serdar Çetin (2002), Evrensel Viyola Eğitiminin Türkiye Boyutu İçinde Ulusal Ekol Yaratma Araştırması, Yayınlanmamış Sanatta Yeterlilik Tezi, İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi SBE
5. Behar, Cem (2012), Aşk Olmayınca Meşk Olmaz, 4. Baskı, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları
6. Cemil, Mesut (2004), Mesut Cemil: Tanbur ve Viyolonsel Taksimleri, Saz Eserleri, Koro Eserleri ve 1932 Şark Musikisi Kongresi Kayıtları-Arşiv Serisi [CD], (Albüm Notlarını Hazırlayan: Bülent Aksoy), İstanbul: Kalan Müzik
7. Çetik, Özcan (2017), Viyolonselin Türk Müziği’ndeki Gelişim Sürecinin İncelenmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Haliç Üniversitesi SBE
8. Dökümcü, Mert (2019), Müzikte Dönemler, https://musiconline.com.tr/muzikte-donemler/, (11.06.2020)

9. Hatipoğlu, Zeynep Ayşe (2016), Tanburi Cemil Bey Viyolonsel Taksimlerinde Zaman, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İTÜ SBE
10. İlgar, Koray (2017), “Mesut Cemil’in Rast Makamındaki Viyolonsel Taksiminin Analizi”, İdil Dergisi, 6 (30), 757-807 İlgar, Koray (2018), Türk Müziği’nde Viyolonsel İcrâcılığında Mesut Cemil, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü
11. İrtem, Süleyman Kânî (Tarihsiz), Saray ve Bâbıâlinin İç Yüzü, Taha Toros Arşivi, No: 583479
12. Kalan Müzik (2016), Tanbûrî Cemil Bey, Viyolonsel İle Bestenigâr Taksim, https://www.youtube.com/watch?v=i14d5L0cLIU, (12.06.2020)
13. Kılıç, Adem ve Sümbüllü, H. Tahsin (2018), “Türk Müziği Viyolonsel Eğitimine Yönelik Bir Değerlendirme”, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 41, 11-34
14. Klasik Mûsikî (2017), İsmail Akdeniz ve Tevfik Soyata Hüzzam Saz Semâî, https://www.youtube.com/watch?v=bjbh8WjNOD8, (12.06.2020)
15. Mahmut Râgıp (Tarihsiz), Sanatkârlarımızı Tanıyalım: Viyolonselist Edip Bey, Taha Toros Arşivi, No: 528260
16. Mesut Cemil (2002), Tanburi Cemil Bey'in Hayatı, İstanbul: Kubbealtı Neşriyatı
17. Önen, Emel Âsuman (1993), Viyolonsel Yapımcıları ve Viyolonselin Gelişimi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Araştırma Çalışması, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi FBE
18. Özalp, M. Nazmi (2000), Türk Musikisi Tarihi, 1, İstanbul: MEB Yayınları
19. Özcan, Nuri (1993), “Cemil Bey: Tanbûrî”, TDV İslâm Ansiklopedisi içinde, 7, (326-327), İstanbul: TDV Yayınları
20. Özcan, Nuri (2011), “Şerif Mehmet Muhittin Targan”, TDV İslâm Ansiklopedisi içinde, 40, (18-19), İstanbul: TDV Yayınları
21. Özcan, Nuri (2011), “Mesut Cemil Tel”, TDV İslâm Ansiklopedisi içinde, 40, (392-393), İstanbul: TDV Yayınları,
22. Özçelik, Sâdık, (2001), “On İki Ton Besteleme Tekniği”, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21 (3), 173-186
23. Özgen, Neva (2001), 20. Yüzyılda Klasik Türk Müziği Enstrümanları ve İcracıları Hakkında Genel Bir Değerlendirme, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İTÜ SBE
24. Özgüler, Özgür (2007), Türk Müziği’nde Viyolonsel, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Haliç Üniversitesi SBE
25. Torun, Mutlu (2000), Ud Metodu, İstanbul: Çağlar Yayınları
26. TSM ve Taksimler (2017), Ahmet Dinleyen: Hicaz Viyolonsel Taksimi, https://www.youtube.com/watch?v=mVb9o1zbfOY, (12.06.2020)
27. Tutu, S. Bahadır (2001), Türk Müziği’nde Viyolonsel Eğitimi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir: Ege Üniversitesi SBE
28. Ulucan Weinstein, Sevil (2011), Türk Keman Okulunun Oluşumu, Yayınlanmamış Sanatta Yeterlilik Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi SBE
29. Uslu, Recep (2015), “Türk Müziği Tarihinde Yeni Bir Dönemlendirme Önerisi”, Medeniyet Sanat Dergisi, 1 (2), 91-109
30. Yahya, Gülçin (1993), Türk Saz Mûsikîsinde İcrâ-Nota Farklılığı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi FBE
31. Yücebıyık, A. (1992) Mesud Cemil’in Hayatı ve Eserleri, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, İTÜ SBE