Bir Sorumluluk Alma Aracı Olarak Mobilya: 3-6 Yaş Grubu Çocuklarla Alan Çalışması

Distraction has increased in children exposed to more technological stimuli than usual during the coronavirus pandemic period. In addition, for children who stay at home for a long time, fulfilling their domestic responsibilities and difficulties caused by distraction are important problems of this period. A recent study focused on improving preschool attention has highlighted methods such as music therapy, rhythm training, and brain exercises. Furthermore, one disadvantage of the process is that youngsters are generally passive at home during this period. Children's rooms may have a range of concerns if the furniture was not designed using ergonomic data and with the child's requirements in mind. This study discussed the outcomes of ergonomics-based research procedures and a design-focused graduation project that was undertaken with a furniture firm as part of university-industry cooperation. The study was designed as a case study. Toy collecting has been discovered to be a tedious hobby for kids; they typically do this under the supervision of their parents. The purpose of this study is to be able to do activities that can contribute to increasing the attention of the child with the product in which the toys are stored.

Koronavirüs pandemi döneminde normalden fazla teknolojik uyarana maruz kalan çocuklarda dikkat dağınıklığı artmıştır. Ayrıca uzun zamanlı evde kalan çocuklar için dikkat dağınıklığının oyuncak, oda toplamak gibi ev içi sorumluluklarını yerine getirmede yaşattığı zorluklar ve ebeveyn-çocuk ilişkisinde yaşanan çatışmalar da bu dönemin önemli problemlerindendir. Özellikle okul öncesi dönemde dikkat arttırma hedefiyle yürütülen son çalışmalarda müzikle terapi, ritim eğitimi, beyin egzersizleri gibi yöntemler öne çıkmaktadır. Ayrıca bu dönemde çocukların evde çok hareketsiz kalmış olmaları da sürecin dezavantajlarından biridir. Çocuğu öncelemeden ergonomik veriler kapsamında tasarlanmayan mobilyalar, çocuk odalarında farklı sorunlara neden olabilmektedir. Bu çalışmada, Üniversite-Sanayi iş birliği kapsamında bir mobilya firması ile yürütülen tasarım odaklı bir mezuniyet projesinin ergonomi temelli araştırma süreç ve sonuçları paylaşılmıştır. Çalışma nitel araştırma paradigması kapsamında durum çalışması olarak yapılandırılmıştır. Araştırmada uzun zaman evde kalan çocuklar için oyuncak toplamanın sıkıcı bir eylem olduğu, genellikle ebeveynlerinin yönlendirmesi, takibi ve ısrarıyla oyuncaklarını topladıkları veya oyuncakları toplamayı çoğunlukla ebeveynlerine bıraktıkları tespit edilmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen veriler incelendiğinde, çocukların odalarında oyuncaklarını depolamak amacıyla kullanılan ürünlerin çocuklara yeni davranış biçimleri kazandırılmasına yönelik tasarlanmadığı, fizyolojik ve psikolojik yapılarına uygun olmadığı tespit edilmiştir. Bu kapsamda projede oyuncakların depolanacağı eğitici ve öğretici yardımcı bir mobilya tasarlanması ve ürünün müzik ile çocuğun dikkatinin artmasına katkı sağlayabilmesi hedeflenmiştir.