Avrupa Parlamentosu’nda Popülist Söylemin İnşası: Vlaams Belang’ın Göç ve İltica Politikalarına Yaklaşımı

This study examines the European Parliament discourse of Vlaams Belang (VB), a long-established radical right party in Belgium, through the lens of populism. It aims to show how VB, as a national actor, politicizes migration on a supranational representative stage and how it mobilizes the populist core. The populist core is defined as popular sovereignty, anti-elitism, and crisis performance, and the study traces how these elements are articulated through specific discursive forms. The dataset consists of 1,081 plenary speeches and written explanations of vote collected from the official archives of the European Parliament, covering the period from 1994 to November 2025. The texts were coded through a presence and absence approach that allows multiple themes to be marked simultaneously. The findings indicate that legitimacy is defined through direct reference to “the people” rather than through institutions and deliberative procedures. European Union institutions are positioned, within a “Brussels” discourse, as an elite order that constrains the elected will and makes decisions at a distance from citizens. Crisis language is repeatedly constructed to generate urgency and the perception of a single valid solution. Migration and asylum function as a central focal point that ties together security, welfare distribution, demographic threat, and civilizational themes. VB therefore frames migration as an evidentiary arena for a sovereignty conflict between the people and corrupt elites, rather than as a technical policy domain.

Bu çalışma, Belçika’nın köklü radikal sağ partisi Vlaams Belang’ın (VB) Avrupa Parlamentosu’ndaki (AP) söylemlerini, popülizm kavramı çerçevesinde incelemektedir. Çalışmanın temel amacı, partinin ulusal bir aktör olarak ulusüstü bir temsil sahnesinde göç başlığını nasıl siyasileştirdiğini ve bu süreçte popülist çekirdeği (halk egemenliği, elit karşıtlığı ve kriz performansı) hangi söylemsel biçimlerle kullandığını ortaya koymaktır. Araştırmanın veri seti, AP resmi arşivlerinden derlenen ve 1994 yılı ile Kasım 2025 yılı arasındaki dönemini kapsayan 1081 genel kurul konuşması ve yazılı oy açıklamasından oluşmaktadır. Metinlerde, birden fazla temanın aynı anda işaretlenebilmesine imkan sağlanarak varlık ve yokluk temelli değerlendirme yapılmıştır. Araştırma bulguları, meşruiyetin kurumlar ve müzakere süreçleri üzerinden değil, doğrudan halk referansı üzerinden tanımlandığını göstermektedir. AB kurumları, Brüksel söylemi içinde seçilmiş iradeyi sınırlayan ve kararları halktan uzak biçimde alan bir elit düzeni olarak konumlandırılır. Kriz dili ise aciliyet duygusu ve tek geçerli çözüm algısı üretmek üzere tekrar tekrar kurulmaktadır. Göç ve iltica, güvenlik, refah paylaşımı, demografik tehdit ve medeniyet temalarını birbirine bağlayan merkezi bir odak noktası olarak işlev görmektedir. Böylece VB söylemi, göçü teknik bir politika alanı olarak ele almak yerine halkın iradesi ile yozlaşmış elitler arasındaki egemenlik çatışmasını görünür kılan bir kanıt alanı olarak kurmaktadır.