II. HUGUES DE LUSİGNAN DÖNEMİNDE KIBRIS VE KUDÜS NAİPLİĞİ MESELESİ

Abstract

Kıbrıs Krallığı’nın beşinci kralı olan II. Hugues de Lusignan 1253 yılında tahta geçtiğinde henüz bir bebekti.Bu nedenle annesi Plaisance d’Antioche onun naibi olmuştur. Kraliçe Plaisance d’Antioche hem Kıbrıs hem de Kudüs Krallıklarının naipliği görevini yürütmüş, Kraliçe’nin ölümünden sonra ise Lusignanlar arasında naibin kim olacağı sorunu baş göstermiştir. Çalışmada naipliğe kimin geldiği konusu detaylı incelenmiştir. Naiplik için Kral II. Hugues de Lusignan’ın kuzenleri Hugues d’Antioche ile Hugues de Briennearasında geçen mücadele Hugues d’Antioche lehine sonuçlanmıştır. 1267 yılında Kral II. Hugues de Lusignan ölmüş geride varis bırakmamıştır. Onun yerine geçen kişi ise naibi Hugues d’Antioche olmuş, böylece Kıbrıs Krallığı I. Hugues de Lusignan’ın kızı Isabella de Lusignan’ın oğlu olan Hugues d’Antioche- Lusignan’dan devam etmiştir. Daha sonra da Melisende de Lusignan’ın kızı Marie taht için hak iddiasında bulunmuş ama sonuç alamamıştır. Papa X. Gregorius’a başvuran Marie, haklarını Charles d’Anjou’ya satmıştır.

Keywords

• Kıbrıs
• Kıbrıs Krallığı
• II. Hugues de Lusignan
• Naiplik
• Hugues d’Antioche- Lusignan

THE PROBLEM OF THE REGENCY OF CYPRUS AND JERUSALEM DURING THE REIGN OF HUGH II OF LUSIGNAN

Abstract

Hugh IIof Lusignan, the fifth king of the Kingdom of Cyprus, was still a baby when he ascended the throne in 1253. Therefore, his mother, Plaisance of Antioch, became his regent. Queen Plaisance of Antioch served as the regent of both the Cyprus and Jerusalem Kingdoms, and after the death of the Queen, the question of who would be the regent among the Lusignansarose. In the study, the issue of who came to the regency is examined in detail. The struggle between Hugh of Antioch and Hugh of Brienne, cousins of King Hugh II of Lusignan for the regency, ended in favor of Hugh of Antioch. In 1267, King Hugh II of Lusignan died and left no heirs. The person who succeeded him was the regent Hugh of Antioch, so the Kingdom of Cyprus continued from Hugh of Antioch-Lusignan, the son of Isabella of Lusignan who was daughter of Hugh I of Lusignan. Then, Melisende of Lusignan's daughter Marie made a claim for the throne, but no avail. Marie applied to Pope Gregorius X, sold her rights to Charles of Anjou.

Keywords

• Cyprus
• Kingdom of Cyprus
• Hugh II of Lusignan
• Regency
• Hugh of Antioch- Lusignan.

References

1. Altan, E. (2020). Haçlı devletlerinde (outremer) kullanılan unvanlara dair. Tarih Dergisi, 71, 67-81.
2. Assises de Jérusalemou recueildes ouvrages de jurisprudence composé pendant le XIII Siecle dans les royaumes de Jérusalem et de Chypre. (1841). (Le ComteBeugnot, M. Publ.). (Vol. I-II). Paris: İmprimerie Royale.
3. Baldwin, P. B. (2012). Pope Gregory X and the Crusades (Doctoral Thesis). Queen Mary University of London: London.
4. Bustron, F. (1886). Chronique de L’İle de Chypre. Paris: publiée Rene de Mas Latrie.
5. Chroniquesd’Amadi et de Strambaldi premiere partie chroniqued’Amadi. (1891). (Mas Latrie, M. René de Publ.) (Vol. I). Paris: İmprimerie Nationale.
6. Chroniquedu Templier de Tyr (1241- 1309) (1887). Les Gestesdes Chiprois, Recueil de Chroniques Françaises Ecrites en Orient aux XIII- XIV Siecles, Société de L’orient Latin, (par Gaston Rynaud), 139- 335.
7. Close Rolls of TheReign of Henry III, 1254-1256 (1931). London: Majesty’s Stationery Office.
8. Demirkent, I. (1997). Haçlı Seferleri. İstanbul: Dünya Yay.

9. Edbury, P. (1994). The kingdom of Cyprusand Crusades, 1191-1374. Cambridge: Cambridge University Press.
10. Edbury, P. (1997). John of İbelinand the kingdom of Jerusalem. New York: Rochester.
11. Heyd, W. (2000). Yakın-Doğu ticaret tarihi (Karal, E. Z. Çev.). Ankara: TTK Yay.
12. Hill, G. (2010). A history of Cyprus (Vol. II- III- IV). Cambridge: Cambridge University Press.
13. Holt, P. M. (2009). Haçlılar Çağı 11. yüzyıldan 1517’ye yakındoğu, (Arıkan, Ö. Çev.). İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay.
14. Karakaş, Ş. & Özbek, S. (2022). VI. Haçlı Seferi gölgesinde Kutsal Roma İmparatoru II. Friedrichve Eyyûbî Sultanı Melik Kâmil dostluğu. Selçuk Üniversitesi Selçuklu Araştırmaları Dergisi, 15, 63-86.
15. L’Estoiredes Eracles, (1859). Recueildes historiensdes Croisades historiens occidentaux (Vol. II). Paris: Imprimerie Royale.
16. Machéras, L. (1882). Chronique de Chypre (Miller, E. tr.). Paris: Ernest Leroux.
17. Mas Latrie. (1881). Généalogiedes rois de Chypre de la famille de Lusignan. Venise: Imprimerie de Marco Visentini.
18. Mas Latrie. (1861). Histoire de l’İle de Chypre Sous le renge des Princes de la maison de Lusignan (Vol. I). Paris: Imprimeri eImpreriale.
19. Mas Latrie. (1852). Histoire de l’İle de Chypre Sous le renge des Princes de la maison de Lusignan (Vol. II). Paris: Imprimeri eImpreriale.
20. Philips, M. (2006). Outremer: coinage, The Crusades an Encyclopedia, (Vol. III, s. 913- 917). California: ABC Clio.
21. Runciman, S. (2019). Haçlı Seferleri tarihi (C. II- III). (Işıltan, F. Çev.). Ankara: TTK Yay.
22. Rymer. (1816). Foedera (Vol. I, Pars. I), Adamo Clarke LLD S.A. S., London: Fred Holdbrooke Soc. Int. Templ. S.A.S.
23. Schabel, C. (2014). Queen plaisance of Cyprusandthe bulla Cypria. Deeds Done Beyond the Sea: Essays on William of Tyre, Cyprusand the Military Orders Presentedto Peter Edbury, 155- 168.
24. Stollberg-Rilinger, B. (2020). Kutsal Roma imparatorluğu (Tunçay, M. Çev.). İstanbul: Vakıfbank Kültür Yay.
25. Torsello, M. S. (2016). The book of the secrets of the faithful of the cross, liber secretorum fidelium crucis (Lock, P. trans.). Routledge.