Usage of Islam Writing As Wording At Traditional And Contemporary Arts In Turkey
Abstract
The abstract art or abstractive art improved in the West starts also to make feel its effectiveness in Turkey under titles of “Modern-New Contemporary” with proclamation of the Republic from XIXth century to today. A Turkish artificer tries to interpret synthesis of contemporary data of the West culture in frame of own traditional intellectual dimension. Usage reason of Islam writing by the West intends to skip out naturalism, to turn towards abstract and to tell opinions with abstract forms, therefore to become internalized and to individualise. Usage of Islam writing at contemporary art area in Turkey is initially intended to emphasize themes of nationality and localness. After 1950’s, the Islam writing became an artistic style used by artificers in order to embody own internality in parallel with coming more to the forefront of individualism and freedom of artificers. In this article, it has been * Yrd. Doç. Dr., Celâl Bayar Üniversitesi Turgutlu Meslek Yüksekokulu Geleneksel El Sanatları Bölümü Sosyal Bilimler Dergisi 67 handled Islam writing which we followed at artworks improved as conventionality in frame of Islamic belief and usage of Islam writing at paint art which one of twodimensioned superficial representations of plastic arts in Turkey after proclamation of the Republic and different and similar points have been examined as comparatively.
Keywords
TÜRKİYE’DE GELENEKLİ VE ÇAĞDAŞ SANATTA ANLATIM BİÇİMİ OLARAK İSLÂM YAZISININ KULLANIMI
Abstract
XIX. yüzyıl sonundan günümüze uzanan çizgide, “Modern-Yeni-Çağdas” baslıkları altında Batı’da gelisen soyut ya da soyutlayıcı sanat, Cumhuriyet’in ilânıyla birlikte Türkiye’de de etkinliğini duyurmaya baslar. Türk sanatçısı Batı kültürünün çağdas verilerine yönelik sentezlerini, kendi geleneksel düsünsel boyutu çerçevesinde yorumlamaya çalısır. Batı’nın çağdas sanat alanında soyut bir biçim olan Dslâm yazısını kullanmasının nedeni, natüralizmden kaçmak, soyuta yönelmek ve düsüncelerini soyut biçimlerle anlatmak, dolayısıyla içsellesmek ve bireysellesmek amacını güder. Türkiye’de çağdas sanat alanında Dslâm yazısının kullanımı ise, baslangıçta ulusallık ve yöresellik temalarını vurgulamaya yöneliktir. 1950’li yıllar sonrasında, sanatçı bireyselliğinin ve özgürlüğünün daha da öne çıkmasına paralel olarak Dslâm yazısı, sanatçıların kendi içselliklerini dısa vurmak amacıyla kullandıkları sanatsal bir biçim hâlini almıstır. Bu yazıda, Dslâm inancı çerçevesinde geleneklerine tümüyle bağlı gelisen eserlerde izlediğimiz Dslâm yazısı ile Cumhuriyet sonrası Türkiye’sinde, plâstik sanatların iki boyutlu yüzey anlatımlarından biri olan resim sanatında Dslâm yazısının kullanımı ele alınmıs, farklı ve benzer noktalar karsılastırmalı olarak incelenmistir.
Keywords
