Pozitif ve Negatif Yönelimli Bilişsel, Duyuşsal ve Somatik Empati Ölçeği: Çocuk ve Ergen Sürümünün Türk Kültürüne Uyarlama Çalışması

Abstract

Son yıllarda toplumda her kesimden insanın üzerinde en çok konuştuğu ve pek çok araştırmaya konu olan psikoloji kavramlarından bir tanesi empatidir. En son yayınlarda, empatinin boyutları ve çeşitleri konusunda yeni görüşler ileri sürülmüş, bilişsel ve duyuşsal empatiye somatik empati boyutu dâhil edilmiştir.  Raine ve Chen (2018)’de empatinin, negatif ve pozitif boyutlarının olduğunu ileri sürmüş ve çocuklar için bilişsel, duyuşsal, somatik empatinin negatif ve pozitif boyutlarını da ölçebilen bir araç geliştirmiştir. Bu araştırmanın amacı, Raine ve Chen (2018) tarafından geliştirilen Çocuklar için Bilişsel, Duyuşsal ve Somatik Empati Ölçeği’nin Türk kültürüne uyarlamasını yapmaktır. Araştırmanın örneklemini ortaokul 7. sınıfta öğrenim gören 402 ve 385 öğrenci oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Türkçe’ye çevirisi yapılan “The Cognitive, Affective and Somatic Empathy Scales (CASES) for Children” ölçeğinin yanında, uyum geçerliğini sınamak için, Çocuklar için Empati Ölçeği (ÇEMÖ) kullanılmıştır. Verilerin analizinde, örneklem sayısının faktör analizine uygunluğu Kaiser-Mayer-Olkin (KMO) katsayısı ile verilerin çok değişkenli normallik şartı ise Bartlett Testi ile incelenmiştir. Yol katsayılarının anlamlılığı T-Testi ile sınanmış, ölçeğinin yapı geçerliliğini kanıtlamak amacıyla AFA ve DFA analizleri uygulanmıştır. Araştırmanın sonunda ölçeğin iki, üç ve altı boyutlu yapısı kanıtlanmış, tüm boyutlar için Ki-Kare, CMIN/DF, NFI, TLI, IFI, RMSEA, GFI, AGFI, RMR indekslerinin oldukça iyi olduğu saptanmıştır. Her boyut ve ölçeğin geneli için hesaplanan iç tutarlık katsayıları da 0.88 ile 0.97 arasında değişmektedir. Ayrıca ölçeğin cinsiyet değişmezliği özelliğine sahip olduğu da tespit edilmiştir. Tüm bunların yanında uyarlanan ölçek ile uyum geçerliğine kanıt aramak için kullanılan Çocuklar için Empati Ölçeği arasında p<0.001 ve p<0.05 düzeyinde, pozitif yönde anlamlı ilişki bulunduğu saptanmıştır. Sonuç olarak Pozitif-Negatif Yönelimli Bilişsel Duyuşsal, Somatik Empati Ölçeği: Çocuk ve Ergen Sürümünün çok boyutlu yapısı ile psikolog, psikolojik danışman ve araştırmacılar tarafından kullanılabilecek, geçerli ve güvenilir bir araç olduğu kanaatine ulaşılmıştır. 

Keywords

• Çocuklar için Empati Ölçeği,Bilişsel Duyuşsal ve Somatik Empati,Pozitif ve Negatif Empati

Positive and Negative Oriented Cognitive, Affective and Somatic Empathy Scale: Child and Adolescent Edition Adaptation to Turkish Culture

Abstract

In recent years, one of the concepts of psychology, which is the subject of many researches, is empathy. In the most recent publications, new ideas have been put forward on the dimensions and types of empathy, and somatic empathy has been included in cognitive and affective empathy. Raine and Chen (2018), also suggested that empathy had negative and positive dimensions and developed a means for measuring negative and positive dimensions of cognitive, affective and somatic empathy for children. The aim of this study was to adapt the The Cognitive, Affective, and Somatic Empathy Scales -CASES- for Children, developed by Raine and Chen (2018) into Turkish culture.  The sampling of the research included in 402 and 305 students who are study in 7^th grade. As a data collection tool, in addition to “The Cognitive, Affective, and Somatic Empathy Scales for Children”, “Empathy Scale for Children” was used in order to examine compliance validity. In the data analysis, the suitability of the number of samples for the factor analysis was examined by the Kaiser-Mayer-Olkin (KMO) coefficient and the multivariate normality of the data was examined by Bartlett Test. Significance of road coefficients was examined by T-Test, and AFA and DFA analyzes were performed to prove the structure validity of the scale. At the end of the research, two, three and six-dimensional structure of the scale is proven, for all dimensions; Chi-square, CMIN / DF, NFI, TLI, IFI, RMSEA, GFI, AGFI, RMR indexes were found to be quite good. The internal consistency coefficients calculated for each dimension and scale vary between 0.882 and 0.973. In addition, it was found that the scale had gender invariance feature. Besides, it was found that there was a positive correlation between the adapted scale and the Empathy Scale for Children, which was used to search for evidence of compliance validity at p<0.001 and p<0.05 levels. As a result, it was concluded that the with the multidimensional structure of Positive and Negative Oriented Cognitive, Affective and Somatic Empathy Scale: Child and Adolescent Edition is a valid and reliable means that can be used by psychologists, psychological counselors and researchers.

Keywords

• Empathy Scale for Children,Cognitive,Affective and Somatic Empathy,Positive and Negative Empathy

References

1. Akyol A.K ve Aslan D. (2014). The development of Empathy Scale For Children (ESC). In Yasar, M., Ozgun O. ve Galbraith J. (Eds), Contemporary Perspectives ve Research on Early Childhood Education (pp.113-123). Newcastle: Cambridge Scholar Publishing.
2. Alpar, R. (2011). Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistiksel Yöntemler. Ankara: Detay Yayıncılık.
3. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S., ve Yıldırım, E. (2010). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
4. Vereychik, M.R. ve Migliaccio, N. (2015) Empathizing With Others’ Pain Versus Empathizing With Others’ Joy: Examining the Separability of Positive ve Negative Empathy ve Their Relation to Different Types of Social Behaviors ve Social Emotions, Basic ve Applied Social Psychology, 37(5), 274-291, DOI: 10.1080/01973533.2015.1071256
5. Bayram, N. (2013). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş. Bursa: Ezgi Kitabevi.
6. Benelli, E., Mergenthaler, E., Walter, S., Messina, I., Sambin, M., Buchheim, A., Sim, E. J. ve Viviani, R. (2012). Emotional ve cognitive processing of narratives ve individual appraisal styles: recruitment of cognitive control networks vs. modulation of deactivations. Frontiers in Human Neuroscience, 6(239). http://doi.org/10.3389/fnhum.2012.00239
7. Bethlehem, R.A.I., Allison, C., van Veel, E.M., Coles, A.I., Neil, K. ve Baron-Cohen, S. (2017) Does empathy predict altruism in the wild?, Social Neuroscience, 12(6), Pages 743-750, https://doi.org/10.1080/17470919.2016.1249944
8. Blair, R. J. R. (2005). Responding to the emotions of others: Dissociating forms of empathy through the study of typical ve psychiatric populations. Consciousness ve Cognition, 14(4), 698-718. https://doi.org/10.1016/j.concog.2005.06.004

9. Boyatzis, R. ve McKee, A. (2005). Resonant leadership: Renewing yourself ve connecting with others through mindfulness, hope, ve compassion. Boston, MA: Harvard Business School Press.
10. Brewer, G. ve Kerslake, J. (2015). Cyberbullying, self-esteem, empathy ve loneliness. Computers in Human Behavior, 48, 255-260. https://doi.org/10.1016/j.chb.2015.01.073
11. Büyüköztürk, Ş. (2005). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: PegemA Yayıncılık.
12. Byrne, B. M. (1998). Structural Equation Modeling with Lisrel, Prelis ve Simplis: Basic Concepts, Applications ve Programming. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
13. Carlozzi, A. F., Gaa, J. P., ve Liberman, D. B. (1983). Empathy ve ego development. Journal of Counseling Psychology, 30 (1), 113-116. http://dx.doi.org/10.1037/0022-0167.30.1.113
14. Cecchetto, C., Korb, S., Ida Rumiati, R. ve Aiello, M. (2018) Emotional reactions in moral decision-making are influenced by empathy ve alexithymia, Social Neuroscience, 13(2), 226-240, DOI: 10.1080/17470919.2017.1288656
15. Decety, J. ve Cowell, J.M. (2015) Empathy, Justice, ve Moral Behavior, AJOB Neuroscience, 6(3), 3-14, DOI: 10.1080/21507740.2015.1047055
16. Decety, J., ve Lamm, C. (2006). Human empathy through the lens of social neuroscience. The Scientific World, 6, 1146-1163, http://dx.doi.org/10.1100/tsw.2006.221
17. Eisenberg, N., Spinrad, T.L. ve Sadovsky, A. (2005) Empathy-related responding in children. In Hvebook of Moral Development. Killen, M. ve Smetana, J.G., Eds. Lawrence Erlbaum Associates, Mahwah. pp. 517–549
18. Ercan İ. ve Kan İ. (2004). Ölçeklerde güvenirlik ve geçerlik. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30 (3): 211–216. http://dergipark.gov.tr/uutfd/issue/35255/391149
19. Graziano, M.SA, ve Aflalo, T.N. (2007). Mapping behavioral repertoire onto the cortex. Neuron, 56(2), 239-251, https://doi.org/10.1016/j.neuron.2007.09.013
20. Ickes, W. (1997) Empathic Accuracy. The Guilford Press, New York.
21. Jolliffe, D. ve Farrington, D. P. (2006), Examining the relationship between low empathy ve bullying. Aggressive. Behavior. 32(6), 540-550 https://doi.org/10.1002/ab.20154
22. Kalaycı, Ş., Albayrak, A. S., Eroğlu, A., Küçüksille, E., Ak, B., Karaatlı, M., . . . Sungur, O. (2010). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
23. Karagöz, Y. (2016). SPSS ve AMOS 23 Uygulamaları. Ankara: Nobel Yayıncılık.
24. Leunissen, J. M., Sedikides, C., ve Wildschut, T. (2017) Why Narcissists are Unwilling to Apologize: The Role of Empathy ve Guilt. European Journal of Personality, 31(4), 385-403, https://doi.org/10.1002/per.2110
25. Marsh, A. A., Finger, E. C., Fowler, K. A., Adalio, C. J., Jurkowitz, I. T., Schechter, J. C., … Blair, R. J. R. (2013). Empathic responsiveness in amygdala ve anterior cingulate cortex in youths with psychopathic traits. Journal of Child Psychology ve Psychiatry, 54(8), 900-910. https://doi.org/10.1111/jcpp.12063
26. Meydan, C. H., ve Şeşen, H. (2015). Yapısal Eşitlik Modellemesi. Ankara: Detay Yayıncılık
27. Muñoz, L. C., Qualter, P., ve Padgett, G. (2011). Empathy ve bullying: Exploring the influence of callous-unemotional traits. Child Psychiatry ve Human Development, 42(2), 183–196. https://doi.org/10.1007/s10578-010-0206-1.
28. Nummenmaa, L., Hirvonen, J., Parkkola, R. ve Hietanen, J. K. (2008) Is Emotional Contagion Special? An Fmri Study on Neural Systems for Affective ve Cognitive Empathy. NeuroImage 43,(3), 571-80. https://doi.org/10.1016/j.neuroimage.2008.08.014
29. Oceja, L.V., Heerdink, M.W., Stocks, E.L., Ambrona, T., López-Pérez, B. ve Salgado, S. (2014) Empathy, Awareness of Others, ve Action: How Feeling Empathy for One-Among-Others Motivates Helping the Others, Basic ve Applied Social Psychology, 36(2), 111-124, DOI: 10.1080/01973533.2013.856787
30. Pajevic, M., Vukosavljevic-Gvozden, T., Stevanovic, N. ve Neumann, C. S. (2018). The relationship between the Dark Tetrad ve a two-dimensional view of empathy. Personality ve Individual Differences, 123, 125-130, https://doi.org/10.1016/j.paid.2017.11.009
31. Persson, B.N. ve Kajonius, P.J. (2016) Empathy ve universal values explicated by the empathy-altruism hypothesis, The Journal of Social Psychology, 156(6), 610-619, https://doi.org/10.1080/00224545.2016.1152212
32. Raine, A. ve Chen, F.R. (2018) The Cognitive, Affective, ve Somatic Empathy Scales (CASES) for children. Journal of Clinical Child ve Adolescent Psychology, 47(1), 24–37. DOI: 10.1080/15374416.2017.1295383
33. Shamasundar, C. (1999). Understveing empathy ve related phenomena. American Journal of Psychotheraphy. 53(2), 232-245. DOI: 10.1176/appi.psychotherapy.1999.53.2.232
34. Staub, E. (1987). “Commentary on Part 1.” In Empathy ve Its Development, edited by N. Eisenberg ve J. Strayer. 103-15. Cambridge: Cambridge University Press, 1987.
35. Tabachnick, B.G. ve Fidell, L.S. (2001) Using Multivariate Statistics. 4th Edition, Allyn & Bacon, Boston.
36. Van der Graaff, J., Meeus, W., de Wied, M., van Boxtel, A., van Lier, P.A.C.., Koot, H.M. ve Branje, S. (2016). Motor, affective ve cognitive empathy in adolescence: Interrelations between facial electromyography ve self-reported trait ve state measures, Cognition ve Emotion, 30(4), 745-761, https://doi.org/10.1080/02699931.2015.1027665